Ελένη Προκοπίου: Πέθανε στα 87 της η θρυλική χορεύτρια και ηθοποιός

Η οριστική αυλαία έπεσε για μια από τις πιο αιθέριες και χαρακτηριστικές φυσιογνωμίες της χρυσής εποχής του ελληνικού σινεμά. Η Ελένη Προκοπίου, η γυναίκα που πάντρεψε ιδανικά την εξωτική της ομορφιά με το αστείρευτο ταλέντο της στην υποκριτική και τον χορό, έφυγε από τη ζωή στα 87 της χρόνια.

Τη θλιβερή είδηση της απώλειάς της έκανε γνωστή την Κυριακή 27 Σεπτεμβρίου, αρχικά μέσω μιας δημοσίευσης της ηθοποιού Μέλπως Κωστή, ενώ λίγο αργότερα ακολούθησε το συγκινητικό «αντίο» του δημοσιογράφου Νίκου Νικόλιζα. Στο αποχαιρετιστήριο μήνυμά του, ο δημοσιογράφος την χαρακτήρισε ακριβοθώρητη και μοναδική, εκφράζοντας την ευγνωμοσύνη του για την πολυετή εμπιστοσύνη της και επισημαίνοντας πως πλέον θα βρίσκεται ξανά δίπλα στον πολυαγαπημένο της μέντορα, Δημήτρη Ιβάνωφ.

Η ιστορία της χορεύτριας που μάγεψε τον ελληνικό κινηματογράφο

Η Ελένη Προκοπίου, γεννημένη το 1939, δεν βρέθηκε τυχαία στον χώρο του θεάματος. Η σχέση της με τις τέχνες ξεκίνησε μόλις στα 6 της χρόνια, όταν μαζί με την κολλητή της φίλη, Μάρθα Καραγιάννη, ξεκίνησαν μαθήματα χορού στη Σχολή της Λουκίας Σακελλαρίου–Κωτσοπούλου στο Ωδείο Αθηνών. Ως παιδιά-θαύματα, οι δυο τους ανέβηκαν νωρίς στο σανίδι, λαμβάνοντας μέρος σε παραστάσεις της Εθνικής Λυρικής Σκηνής, πριν ακόμη ολοκληρώσουν τις σπουδές τους στα τέλη της δεκαετίας του '50.

Η μαγευτική της παρουσία σε κάθε χορευτικό της βήμα την οδήγησε αναπόφευκτα να γράψει ιστορία στις αθηναϊκές επιθεωρήσεις. Εκεί, μεταξύ 1960 και 1965, σχημάτισε ένα θρυλικό και αξεπέραστο χορευτικό δίδυμο μαζί με τον Βαγγέλη Σειληνό. Η αέρινη κίνησή της γρήγορα προσέλκυσε τα βλέμματα των ανθρώπων του κινηματογράφου. Με το κινηματογραφικό της ντεμπούτο το 1960, η Προκοπίου απέδειξε πως διέθετε σπάνιο καλλιτεχνικό εκτόπισμα, αναλαμβάνοντας συχνά η ίδια τη χορογραφική επιμέλεια των έργων της και δημιουργώντας παράλληλα ένα εξαιρετικά επιτυχημένο κινηματογραφικό δίδυμο με τον Γιώργο Πάντζα σε πέντε ταινίες.

Μέσα σε μια καριέρα που διήρκεσε λίγο περισσότερο από μία δεκαετία, έλαβε μέρος σε 23 ταινίες, καλύπτοντας ολόκληρο το φάσμα της έβδομης τέχνης, από δραματικά φιλμ μέχρι ανάλαφρες κωμωδίες και φαντασμαγορικά μιούζικαλ. Η πορεία της σημαδεύτηκε από κορυφαίες στιγμές, όπως η συμμετοχή της στις πολυβραβευμένες «Μικρές Αφροδίτες» (1963) του Νίκου Κούνδουρου, αλλά και η ενσάρκωση της πανέμορφης πριγκίπισσας Γκιουλινάρ στην κωμωδία «Ο εμίρης και ο κακομοίρης» (1964).

Το 1965 αποτέλεσε χρονιά-σταθμό, καθώς εντάχθηκε στη μεγάλη «οικογένεια» της Φίnos Φιλμ, πρωταγωνιστώντας σε ταινίες-ορόσημα όπως «Το πρόσωπο της ημέρας» και «Ραντεβού στον αέρα». Παρ' όλα αυτά, η πιο παραγωγική της χρονιά ήταν το 1966, κατά την οποία συμμετείχε πρωταγωνistικά σε πέντε εμβληματικές παραγωγές, ανάμεσα στις οποίες ξεχωρίζουν οι ταινίες «Παράνομοι πόθοι», «Το συρτάκι της αμαρτίας» και «Οι κυρίες της αυλής».

Αν και συνέχισε τις συνεργασίες της με κορυφαία ονόματα της ελληνικής κωμωδίας, όπως ο Νίκος Σταυρίδης, ο Διονύσης Παπαγιαννόπουλος και ο Σωτήρης Μουστάκας, η Ελένη Προκοπίου πήρε τη γενναία απόφαση να αποσυρθεί αθόρυβα από τη δημοσιότητα στα μέσα της δεκαετίας του 1970. Επέλεξε μια ήσυχη καθημερινότητα μακριά από τα φώτα της μεγάλης οθόνης, αφήνοντας πίσω της ένα ανεξίτηλο αποτύπωμα.

Το κοινό που την αγάπησε, τη φυλάει για πάντα στη μνήμη του ως το εξωτικό και λαμπερό πλάσμα που χάρισε ψυχή και ρυθμό στις πιο αγαπημένες ταινίες της εγχώριας κινηματογραφίας.