Η Dolly Parton της κουζίνας: Το κορίτσι που έμαθε να μαγειρεύει σε ένα φτωχόσπιτο με 12 παιδιά

Πίσω από την αστραφτερή, «ροζ» εμφάνιση, τις ξανθές περούκες αλά-Μπάρμπι και τις αμέτρητες επιτυχίες που την ανέδειξαν «στην πιο επιτυχημένη καλλιτέχνιδα της κάντρι όλων των εποχών και μία από τις πιο αναγνωρίσιμες στον κόσμο» (κατά το Rolling Stone), κρυβόταν μια Dolly Parton που δεν ξέχασε την κουζίνα του αμερικανικού Νότου και τις γεύσεις των παιδικών της χρόνων. Η σούπερ σταρ, που έφυγε από τη ζωή στις 25 Αυγούστου σε ηλικία 80 ετών, γεννήθηκε και μεγάλωσε σε μια φτωχή, πολυμελή οικογένεια στο Τενεσί. Στο πατρικό της, μια «ξύλινη καλύβα της μιας κάμαρας», όπως το περιέγραφε, το φαγητό ήταν υπόθεση επιβίωσης, αλλά και καθημερινή έκφραση οικογενειακής ζωής.

«Μαθήματα μαγειρικής» εξ ανάγκης

Μιλώντας προ διετίας στο «People» για τη σχέση της με το μαγείρεμα, η Dolly ξεκαθάριζε ότι αυτή υπήρξε γέννημα των συνθηκών: «Το πρώτο μάθημα μαγειρικής προέκυψε από την ανάγκη να βοηθάμε τη μαμά, όταν δεν ένιωθε καλά ή ήταν με κάποιο άλλο παιδί της ή ένα νέο μωρό είχε έρθει», είχε πει, καθώς περιβαλλόταν από άλλα 11 αδέρφια. Η ίδια ήταν το τέταρτο κατά σειρά τέκνο της οικογένειας. Δώδεκα παιδιά και δύο γονείς που πάλευαν να φροντίσουν την πολύτεκνη φαμίλια σήμαινε νομοτελειακά πως τα μεγαλύτερα κορίτσια έπρεπε από μικρά να βοηθούν στην κουζίνα και την προετοιμασία του καθημερινού φαγητού. «Ανεβαίναμε στις καρέκλες για να ξεφλουδίσουμε πατάτες, γογγύλια και ό,τι άλλο χρειαζόταν», θυμόταν στη διάρκεια συνέντευξης από κοινού με την αδερφή της Rachel Parton George, η οποία έπλεκε το εγκώμιο της Dolly στην κουζίνα: «Η Dolly μπορεί να μαγειρέψει τα πάντα. Είναι θαυμάσια μαγείρισσα. Δεν ακολουθεί κατά γράμμα τις συνταγές, όπως εγώ, μα ό,τι κάνει είναι φανταστικό».

«Τίποτα δεν φωνάζει "σπίτι" περισσότερο από τη μυρωδιά του ψωμιού»

Και αν η ανάγκη υπήρξε η αφετηρία, το καλαμποκόψωμο –εμβληματικό ζυμωτό της κουζίνας του Νότου– ήταν εκείνο που μετέτρεψε τη μαγειρική σε χαρά, νοιάξιμο, φροντίδα. «Νομίζω πως τίποτα δεν φωνάζει “σπίτι” περισσότερο από τη μυρωδιά του ψωμιού», έλεγε η Dolly. Θυμόταν τη μητέρα, τις θείες και τη γιαγιά τους ως εξαιρετικές μαγείρισσες, μα και τα γλυκά είχαν τη δική τους περίοπτη θέση σε εκείνον τον κόσμο της ανέχειας και της αγάπης, στις όχθες του ποταμού Λιτλ Πίτζον (Little Pigeon River). Τα γλυκίσματα σήμαιναν κυρίως «Κυριακή, οικογενειακές συγκεντρώσεις και εκκλησία». Από τα αγαπημένα επιδόρπια της Dolly ήταν η πουτίγκα μπανάνας με μπισκότα, κλασικό γλύκισμα και αυτό της κουζίνας της περιοχής. Την έφτιαχναν με δικό τους γάλα και βούτυρο και τις παραγινωμένες μπανάνες κάποιου γείτονα που τις πουλούσε «κοψοχρονιά».

Οι μνήμες που έγιναν προϊόντα και βιβλία μαγειρικής

Οι μνήμες της κουζίνας του φτωχού Αμερικανικού Νότου, όπου μεγάλωσε, και η μοναδική αίσθηση ασφάλειας που εκπέμπουν τα σπιτικά ζυμωτά, πολλά χρόνια αργότερα θα μετατρέπονταν σε μια παράπλευρη επιχειρηματική δραστηριότητα για την τετραπέρατη και υπερδραστήρια, μέχρι να κλείσει τα μάτια της, «Backwoods Barbie». Το 2006 η Dolly Parton εξέδωσε το πρώτο της βιβλίο μαγειρικής, το Dolly’s Dixie Fixin’s: Love, Laughter, and Lots of Good Food, με 125 συνταγές, μεταξύ των οποίων αρκετές της μητέρας της, αλλά και της πεθεράς της. Δεκαέξι χρόνια αργότερα, το 2022, θα ξεκινούσε τη συνεργασία της με την αμερικανική εταιρεία Duncan Hines για μια σειρά από έτοιμα μείγματα κέικ, φρόστινγκ και γλάσων, εμπνευσμένα και αυτά από οικογενειακά γλυκά, που γρήγορα θα επεκτείνονταν σε μάφιν, πανκέικ, κρύα επιδόρπια, γεύσεις που αγαπά το αμερικανικό κοινό. Συνταγές και ιδέες χρήσης για όλα της τα προϊόντα, όπου σταδιακά προσθέτονταν και νέα, οι φαν έβρισκαν (και βρίσκουν) στην ιστοσελίδα bakingwithdolly.com. Τέλος, μόλις δύο χρόνια πριν, το 2024, έβγαλε το δεύτερό της βιβλίο μαγειρικής, το Good Lookin’ Cookin’: A Year of Meals—A Lifetime of Family, Friends, and Food, από κοινού με την αδελφή της Rachel, που περιλάμβανε πάνω από 80 συνταγές και μενού για διαφορετικές περιστάσεις.

«Να καθόμαστε, να τρώμε και να μιλάμε με μπουκωμένο στόμα»

Όμως εκεί πίσω, στο ξύλινο φτωχόσπιτο της μιας κάμαρας με τα δώδεκα παιδιά, ρίζωσε μάλλον το πιο ουσιαστικό κομμάτι της σχέσης της Dolly Parton με το φαγητό –και ειδικά με την comfort και πληθωρική εκδοχή του. Όχι στις συνταγές, ούτε στα βιβλία και τα έτοιμα μείγματα που ήρθαν πολύ αργότερα, αλλά σε εκείνα τα family suppers, όπου συγκεντρωνόταν καθημερινά η πολυπληθής αγροτική, οικογένεια, ένα μικρό λεφούσι. Όπως υπέροχα το συμπυκνώνει η ίδια τρολάροντας το γνωστό κλισέ όταν-τρώμε-δεν-μιλάμε: «Μεγαλώσαμε σε ένα σπίτι, όπου ήταν απαραίτητο να μαζευόμαστε όλοι γύρω από το τραπέζι, όταν ο μπαμπάς γύριζε από τη δουλειά. Να καθόμαστε, να τρώμε και να μιλάμε με το στόμα μπουκωμένο».