Γώγος Πετρίδης: 37 χρόνια χωρίς τον πατριάρχη της ποντιακής λύρας

Ο συγγραφέας Γιώργος Ανδρεάδης έχει περιγράψει πως όταν πέθανε πάμφτωχος στη Θεσσαλονίκη ο Σταυρής Πετρίδης, θέλησαν να τον θάψουν με τη λύρα του. Ωστόσο, ο παπα-Νικόλας, «γνωστός ιερέας με το ένα και μοναδικό ράσο», την έδωσε στον 32χρονο γιο του, Γώγο, λέγοντας: «Αυτή η λύρα έχει ψυχή, παιδί μου, και δεν μπαίνει μέσα στον τάφο».

Ηταν βράδυ Μεγάλης Παρασκευής, στις 20 Απριλίου 1984, όταν ο Γώγος Πετρίδης έφυγε από τη ζωή. Ο δικός του γιος, Σάββας, διηγήθηκε πως μία από τις τελευταίες επιθυμίες ήταν να του φέρουν τη λύρα στο κρεβάτι, για να παίξει.

Η ποντιακή λύρα ήταν ο πυρήνας της ζωής του Γώγου -οι γνώστες της ποντιακής μουσικής δεν χρειάζονται καν το επίθετο για να αναφερθούν σε αυτόν. Είναι επίσης ο «πατριάρχης», όπως τον αποκαλούσε ο Χρύσανθος Θεοδωρίδης. Η συνεργασία τους, άλλωστε, έβαλε ανεξίτηλη σφραγίδα και «έδωσε» δύο δίσκους των 78 στροφών και πάρα πολλές εμφανίσεις στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.

Η Καλαμαριά του Μεσοπολέμου, τα παραδοσιακά μουσικά ακούσματα που είχε από τον πατέρα του, πρόσφυγα από το Φαντάκ’, έναν οικισμό κοντά στην Όλασσα, σιμοχώρι της Τραπεζούντας, το ρεμπέτικο των Μικρασιατών, η Κατοχή, ο Εμφύλιος, ακόμα και το μπουζούκι, τον διαμόρφωσαν καλλιτεχνικά.

Πλέον, θεωρείται από τους κορυφαίους και για το άνοιγμα στα μη ποντιακά ακούσματα, αλλά και για την εισαγωγή νέων τεχνικών στην ποντιακή λύρα.

Πηγή: pontosnews.gr