Δίκη για ομαδικό βιασμό 19χρονης στο ΑΤ Ομονοίας: Στο εδώλιο 3 αστυνομικοί - «Τους εμπιστεύτηκα, δεν μπορούσα να αντιδράσω»

Μετά από μια τετραετία, ξεκίνησε η δίκη για την πολύκροτη υπόθεση που είχε σοκάρει το πανελλήνιο σχετικά με την καταγγελία ομαδικού βιασμού 19χρονης μέσα στο Αστυνομικό Τμήμα Ομονοίας, στις 11 Οκτωβρίου 2022.

Η αυλαία της δίκης άνοιξε για τους τρεις αστυνομικούς της ΔΙΑΣ που κατηγορούνται για την υπόθεση ομαδικού βιασμού, με τη νεαρή γυναίκα να ανεβαίνει πρώτη στο βήμα μάρτυρα. Λίγο νωρίτερα, οι τρεις αστυνομικοί που κάθισαν στο εδώλιο του Μικτού Ορκωτού Δικαστηρίου, κατηγορούμενοι, κατά περίπτωση, για βιασμό, συνέργεια και παραβίαση προσωπικών δεδομένων, αρνήθηκαν όσα τους αποδίδονται.

«Τους εμπιστεύτηκα, ήταν αστυνομικοί»

Η καταγγέλλουσα αναφέρθηκε αρχικά στην πρώτη επαφή που είχε εκείνο το βράδυ με τους δύο από τους κατηγορούμενους αστυνομικούς της ΔΙΑΣ στον σταθμό του Θησείο. Η γυναίκα περιέγραψε αρχικά τη στιγμή που πλησίασε τους αστυνομικούς και τους ρώτησε με «χαλαρό τόνο» αν μπορούσαν να της δώσουν πληροφορίες για πρόβλημα που αντιμετώπιζε, καθώς εργαζόταν ανασφάλιστη.

Όπως κατέθεσε η μάρτυρας στη συνέχεια, αντάλλαξε διευθύνσεις στο Instagram με τους αστυνομικούς, οι οποίοι της απάντησαν πως δεν γνώριζαν την απάντηση στο πρόβλημά της και της πρότειναν να πάει στο Αστυνομικό Τμήμα Ομονοίας για να κάνει σχετική καταγγελία.

«Τους εμπιστεύτηκα, ήταν αστυνομικοί. Πήρα το τρένο και κατέβηκα στην Ομόνοια», είπε χαρακτηριστικά, περιγράφοντας πως όταν έφτασε στο Αστυνομικό Τμήμα της δόθηκε η εντύπωση πως την περίμεναν σε μια καφετέρια. «Με είδαν και μου είπαν πως θα με οδηγήσουν στο αξιωματικό υπηρεσίας», αλλά τελικά την οδήγησαν, όπως είπε, στα αποδυτήρια.

«Ήμουν παγωμένη, δεν μπορούσα να κάνω τίποτα»

Όπως υποστήριξε στη συνέχεια, άρχισε να γίνεται καχύποπτη και να αγχώνεται και πως όταν έπειτα έμεινε μόνη με τον έναν από τους αστυνομικούς και εκείνος τη φίλησε, δεν μπορούσε να αντιδράσει από το σοκ, παρόλο που δεν είχε προηγηθεί κάποιο φλερτ.

«Στην αρχή δεν αντέδρασα, ήμουν σε σοκ. Όταν με φίλησε, τον φίλησα κι εγώ για να σηκωθώ να φύγω…», κατέθεσε αλλά συμπλήρωσε πως τελικά δεν μπόρεσε να φύγει. Πρόεδρος: Γιατί;

Μάρτυρας: Έβγαλε τη ζώνη του, είχε και το όπλο υπηρεσίας. Το έβαλε δίπλα μου. Εγώ, φοβούμενη και επειδή ο πατέρας μου είναι βίαιος, από το σοκ που πέρασα είχα μείνει… Ήμουν παγωμένη, δεν μπορούσα να κάνω τίποτα. Έβγαλε το όπλο, το ακούμπησε δίπλα μου.

Πρόεδρος: Γιατί φοβηθήκατε;

Μάρτυρας: Φοβάμαι γενικά το ανδρικό φύλο λόγω της σχέσης με τον πατέρα μου.

Η νεαρή γυναίκα, απαντώντας σε σχετικές ερωτήσεις, εξήγησε πως αρχικά δεν ένιωσε φόβο καθώς βρισκόταν με αστυνομικούς στο τμήμα.

«Δεν πήγε στο νου μου, όταν ήμουν 19 χρόνων, ότι θα κακοποιηθώ. Μέχρι εκείνη τη στιγμή δεν είχα κακό συναίσθημα», ανέφερε χαρακτηριστικά.

Πρόεδρος: Σας φίλησε και ανταποκριθήκατε.

Μάρτυρας: Μετά. Στην αρχή όχι.

Πρόεδρος: Κανονικά δίνεις ένα χαστούκι και το καταγγέλλεις!

Μάρτυρας: Έχετε δίκιο. Ωστόσο, εγώ…

Πρόεδρος: Είστε μέσα στο τμήμα…

Μάρτυρας: Είναι το σωστό αυτό που λέτε, αλλά από το τόσο στρες, δεν με ρώτησε κανείς αν θέλω, πάγωσα, ήμουν σε ακινησία. Δεν μπορούσα να κλωτσήσω, να χτυπήσω, να δείξω ότι δεν συναινώ.

Πρόεδρος: Η συναίνεση δεν είναι πάντα λεκτική. Με τη συμπεριφορά δείχνω…

Μάρτυρας: Μα δεν υπήρχε φλερτ.

Πρόεδρος: Σας φιλά και τον φιλάτε και σεις.

Μάρτυρας: Κατέβασε το κεφάλι μου (…) … Ήμουν σε σοκ, δεν μπορούσα να αντιδράσω, έλεγα γιατί είμαι εδώ, γιατί γίνεται αυτό. Όταν υπάρχει φλερτ, υπάρχει ερώτηση. Σαν άμυνα μόνο κοκάλωσα. Δεν μπορούσα να το διαχειριστώ, έτρεμαν τα χέρια μου, τα πόδια μου. Μετά την (…) μου κράταγε το κεφάλι μου. Μετά με άρπαξε, με σήκωσε, με βάζει πάνω στο τραπέζι, μου σηκώνει τη φούστα… Εγώ φώναξα γιατί πόνεσα, μου λέει «μη φωνάζεις». Είχα κλειστά τα μάτια και έλεγα πότε θα τελειώσει αυτό το μαρτύριο που ζω;

«Είχα μείνει πάγος ψυχικά»

Η κοπέλα στη συνέχεια περιέγραψε πως ήταν ακινητοποιημένη. «Είχα μείνει πάγος ψυχικά. Δεν πέρασε καν από το νου μου ότι θα γίνει αυτό…. Δεν μπορούσα να το διανοηθώ. Δεν περνούσε από το μυαλό μου να κάνω το οτιδήποτε, να ρίξω αγκωνιά, κάτι….» ανέφερε και συνεχίζοντας την αφήγησή της είπε πως αμέσως μετά μπήκε στο χώρο ο δεύτερος κατηγορούμενος από τον οποίο ζήτησε βοήθεια.

«Του είπα ότι έγινε κάτι χωρίς τη συναίνεσή μου και αιμορραγούσα. Ζητούσα βοήθεια και ξεκίνησε να με φιλά στο λαιμό… Ενώ ζητούσα βοήθεια, ξεκίνησε να κάνει το ίδιο» ανέφερε.

Πρόεδρος: Του είπατε τι θέλετε;

Μάρτυρας: Ότι έγινε κάτι χωρίς τη συναίνεσή μου.

Η μάρτυρας επέμεινε πως δεν είχε κουράγιο να πει περισσότερα στον δεύτερο αστυνομικό. «Φάνηκε από το βλέμμα του ότι ήδη ήξερε. Και από τις πράξεις του. Ήταν συνεννοημένο σίγουρα…» κατέθεσε.

Πρόεδρος: Εσάς είναι κάτι που προσβάλλει. Άρα εσείς θα έπρεπε να το καταγγείλετε….

Μάρτυρας: Μα είπα ότι δε έγινε με τη συναίνεσή μου. Για μένα είναι αυτονόητο. Μέσα στο ΑΤ να γίνει αυτό; Δεν καταλάβαινα γιατί γίνεται. Δεν ήμουν στο κλαμπ, ήμουν με αξιωματικούς στο τμήμα. Του είπα ότι έγινε κάτι χωρίς τη συναίνεσή μου, περίμενα ότι από το επάγγελμά του, θα βοηθά τον πολίτη, θα κάνει τη δουλειά του. Αλλά αυτό δεν έγινε.

Πρόεδρος: Δεν του το είπατε και εσείς όμως.

Μάρτυρας: Το θεώρησα αυτονόητο. Δεν υπήρχε φλερτ, κομπλιμέντο, τίποτα. Δεν υπήρχε συνεννόηση ή συναίνεση.

Η δίκη θα συνεχιστεί στις 23 Μαρτίου.