«Οι πιο σκοτεινές, αναχρονιστικές αντιλήψεις»: Σκληρή απάντηση της ΕΣΑμεΑ στον δήμαρχο Άργους

Σκληρή απάντηση στην τοποθέτηση του δημάρχου Άργους, Γιάννη Μαλτέζου, για την υπόθεση δολοφονίας του 20χρονου από τα πυρά αστυνομικών, δίνει η Εθνική Συνομοσπονδία Ατόμων με Αναπηρία.

Ο κ. Μαλτέζος πήρε χθες ξεκάθαρα θέση υπέρ των αστυνομικών ενώ αναρωτήθηκε πώς γίνεται ένας «ιδιαίτερος» όπως τον χαρακτήρισε νεαρός να οδηγεί ανεξέλεγκτα στους δρόμους της πόλης.

Έκανε επίσης λόγο για τον κίνδυνο να έρχονται στο μέλλον κλέφτες και οι αστυνομικοί να φοβούνται να βάλουν το χέρι τους στη φωτιά, αδιαφορώντας, αν και νομικός όπως δηλώνει, ότι οι πυροβολισμοί στο κεφάλι έπεσαν όταν ο 20χρονος σκαρφάλωνε τοίχο προσπαθώντας να ξεφύγει και προφανώς εκείνη τη στιγμή δεν συνιστούσε απειλή για κανέναν.

Στην ανακοίνωσή της η ΕΣΑμεΑ τονίζει:

Ο τραγικός θάνατος του 20χρονου Θοδωρή από πυρά αστυνομικών κατά τη διάρκεια καταδίωξης προκαλεί βαθύτατη θλίψη. Η μετέπειτα επιβεβαίωση ότι επρόκειτο για άτομο με αναπηρία αποτελεί ισχυρό σοκ για το αναπηρικό κίνημα και τις χιλιάδες οικογένειες ατόμων με αναπηρία σε όλη τη χώρα. Με δεδομένο ότι η Δικαιοσύνη έχει ήδη αναλάβει την υπόθεση, παρακολουθούμε στενά τις εξελίξεις, με μοναδικό ζητούμενο την πλήρη αλήθεια και την απόδοση ευθυνών.

Την ίδια στιγμή, ως Εθνική Συνομοσπονδία Ατόμων με Αναπηρία (Ε.Σ.Α.μεΑ.), εκπρόσωπο του αναπηρικού κινήματος της χώρας, εκφράζουμε τον βαθύτατο αποτροπιασμό και την απόλυτη καταδίκη των δημόσιων δηλώσεων του δημάρχου Άργους-Μυκηνών, Γιάννη Μαλτέζου, σχετικά με τη φονική καταδίωξη και τον τραγικό χαμό του 20χρονου Θοδωρή, ενός νέου ανθρώπου με αναπηρία.

Δηλώνουμε κατηγορηματικά ότι η προσπάθεια του δημάρχου να μετακυλήσει την ευθύνη από τα όπλα των αστυνομικών, στην ίδια τη μητέρα του θύματος και στις «ιδιαιτερότητες» του παιδιού της, αποτελεί μια χυδαία πράξη «victim blaming». Η ρητορική του, που διερωτάται «πώς τον αφήνεις να κυκλοφορεί στους δρόμους», δεν προσβάλλει απλώς βάναυσα τη μνήμη ενός νεκρού νέου και το πένθος μιας χαροκαμένης μάνας· επαναφέρει στο προσκήνιο τις πιο σκοτεινές, ευγονικές και αναχρονιστικές αντιλήψεις, οι οποίες υπαγορεύουν ότι τα άτομα με αναπηρία πρέπει να ζουν κλειδωμένα και για να μην «ενοχλούν» την κοινωνία.

Τονίζουμε προς πάσα κατεύθυνση ότι η συγκεκριμένη τοποθέτηση συνιστά ευθεία και προκλητική παραβίαση της Διεθνούς Σύμβασης του ΟΗΕ για τα Δικαιώματα των Ατόμων με Αναπηρία, την οποία η χώρα μας έχει κυρώσει με νόμο.

Η αναπηρία δεν αποτελεί ιδιώνυμο αδίκημα, ούτε μπορεί να εργαλειοποιείται για να δικαιολογήσει το έλλειμμα εκπαίδευσης και την υπέρμετρη βία των διωκτικών αρχών.

Καλούμε την Κυβέρνηση, την Κεντρική Ένωση Δήμων Ελλάδας (ΚΕΔΕ) και τα πολιτικά κόμματα να αποδοκιμάσουν άμεσα και έμπρακτα τον κ. Μαλτέζο, προχωρώντας στην αποπομπή του από κάθε συλλογικό και πολιτικό όργανο. Παράλληλα, ζητάμε την παρέμβαση των δικαστικών αρχών, προκειμένου να εξεταστεί εάν οι δηλώσεις αυτές εμπίπτουν στις διατάξεις του αντιρατσιστικού νόμου για δημόσια υποκίνηση μίσους και διακρίσεων λόγω αναπηρίας.

Διεκδικούμε εδώ και τώρα από το υπουργείο Προστασίας του Πολίτη τη ριζική αναθεώρηση των επιχειρησιακών πρακτικών της ΕΛ.ΑΣ.

Απαιτούμε τη θεσμοθέτηση υποχρεωτικών σεμιναρίων στις Αστυνομικές Ακαδημίες για τη διαχείριση ατόμων με αναπηρία, ώστε οι αστυνομικοί να αναγνωρίζουν τις αντιδράσεις πανικού και να μην απαντούν με φονικά πυρά.

Τέλος, απαιτούμε την άμεση ενίσχυση των δημόσιων δομών υποστήριξης των οικογενειών ώστε η ασφάλεια και η συμπερίληψη των ατόμων με αναπηρία να αποτελούν ευθύνη ενός οργανωμένου κράτους δικαίου και όχι ένα αβάσταχτο, μοναχικό βάρος στους ώμους των γονέων τους.

Το αναπηρικό κίνημα δεν θα επιτρέψει την επιστροφή στο σκοτάδι και τον φόβο.

Η ανάρτηση του δημάρχου Άργους - Μυκηνών Γιάννη Μαλτέζου

Τις τελευταίες ημέρες η πόλη μας βιώνει μια βαθιά κρίση μετά το τραγικό περιστατικό που κατέληξε στην απώλεια ενός 20χρονου συμπολίτη μας. Ως Δήμαρχος Άργους-Μυκηνών, ως νομικός αλλά και ως πολίτης αυτής της χώρας, οφείλω να μιλήσω έξω από τα δόντια και χωρίς στρογγυλέματα. Το θέμα είναι πολύ σοβαρό για να κρυβόμαστε πίσω από λέξεις.

Η απόφαση για την προφυλάκιση των δύο αστυνομικών μάς γεμίζει προβληματισμό. Η προφυλάκιση, σύμφωνα με τον νόμο, δεν είναι προκαταβολή ποινής ούτε μέσο ικανοποίησης της κοινής γνώμης. Είναι ένα ακραίο περιοριστικό μέτρο που εφαρμόζεται όταν ο κατηγορούμενος είναι ύποπτος φυγής ή ύποπτος τέλεσης νέων αδικημάτων.

Στην προκειμένη περίπτωση, μιλάμε για δύο οικογενειάρχες, δύο στελέχη με πάνω από 20 χρόνια έντιμης υπηρεσίας στην πρώτη γραμμή, χωρίς καμία σκιά στο παρελθόν τους. Δεν υπήρχε βέβαια κανένα προηγούμενο με το θύμα, ούτε καμία πρόθεση. Υπήρξε μια στιγμή ακραίας έντασης στο πεδίο. Ηθικά και νομικά, η προφυλάκισή τους μοιάζει περιττή και γεννά την εύλογη υποψία ότι η μεγάλη δημοσιότητα βάρυνε στην κρίση των δικαστών. Οι δικαστές, όμως, πρέπει να κρίνουν με το γράμμα του νόμου και όχι υπό το βάρος της τηλεοπτικής δημοσιότητας.

Από την άλλη πλευρά, ακούσαμε τη μητέρα του θανόντος να αναφέρεται στα σοβαρά προβλήματα συμπεριφοράς και την ιδιαιτερότητα του παιδιού της. Εννοείται ότι ένας νέος άνθρωπος χάθηκε και αυτό είναι ένα τραγικό γεγονός που δεν επιδέχεται σχετικοποίησης. Το ερώτημα όμως είναι αμείλικτο:

Όταν γνωρίζεις ότι ένας νέος άνθρωπος αντιμετωπίζει τέτοια προβλήματα, πώς τον αφήνεις να κυκλοφορεί στους δρόμους της πόλης, οδηγώντας επικίνδυνα και θέτοντας σε άμεσο κίνδυνο ζωής αθώους πολίτες; Τι έκανες για να αποτρέψεις ένα τέτοιο συμβάν; Πώς διαφυλάσσεται αντίστοιχα η κοινωνία; Αν εκείνη τη μέρα το όχημα αυτό παρέσυρε και σκότωνε ένα παιδί στους δρόμους του Άργους (μια πιθανότητα απολύτως ορατή με βάση τη συμπεριφορά του) τι θα λέγαμε σήμερα;

Η δουλειά των αστυνομικών του δρόμου είναι καθημερινός πόλεμος. Αντιμετωπίζουν την παραβατικότητα με ελλιπή μέσα, χαμηλούς μισθούς και ανάγκη για περισσότερη εκπαίδευση. Αν ως κοινωνία τούς "σταυρώνουμε" σε κάθε λάθος χειρισμό κάτω από συνθήκες ακραίας πίεσης, το μήνυμα που στέλνουμε είναι καταστροφικό: τους αναγκάζουμε να αδρανήσουν.

Αν συνεχίσουμε έτσι, αύριο ο κλέφτης θα είναι μέσα στο σπίτι μας, θα καλούμε την αστυνομία και εκείνοι θα έρχονται μετά από μισή ώρα, απλά για να καταγράψουν το συμβάν, επειδή κανείς δεν θα ρισκάρει πλέον να βάλει το χέρι του στη φωτιά.

Το Άργος χρειάζεται αστυνόμευση. Χρειάζεται μια αστυνομία με κύρος και αυτοπεποίθηση, στην οποία ο πολίτης θα μπορεί να στηριχτεί τη δύσκολη στιγμή.

Εκφράζω την απόλυτη και ειλικρινή μου στήριξη στους δύο αστυνομικούς και στις οικογένειές τους, που δοκιμάζονται σκληρά. Έχουμε εμπιστοσύνη στην ελληνική Δικαιοσύνη ότι στην πορεία της υπόθεσης θα επικρατήσει η νομική ορθότητα και η ψυχραιμία, μακριά από κραυγές και σκοπιμότητες.