Πλάκα: Ο ταχυθερμοσίφωνας στο «στόχαστρο» - «Τεράστια συσσώρευση αερίου, δεν έχω ξαναδεί τέτοια έκρηξη»

Σε πλήρη εξέλιξη βρίσκονται οι έρευνες των Αρχών για τα αίτια που προκάλεσαν τη σφοδρή έκρηξη που συγκλόνισε την περιοχή της Πλάκας. Στο επίκεντρο των ερευνών τίθεται το ενδεχόμενο διαρροής από ταχυθερμοσίφωνα φυσικού αερίου στον δεύτερο όροφο του κτηρίου, με τους ειδικούς να αναλύουν τα πρωτόκολλα ασφαλείας, τα συστήματα ανίχνευσης, αλλά και τους σοβαρούς κινδύνους που εγκυμονούν η αμέλεια στην ετήσια συντήρηση.

«Δεν έχω ξαναδεί τέτοια έκρηξη», ανέφερε μιλώντας στην ΕΡΤ ο Γιώργος Καλύβας, πρόεδρος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Επαγγελματιών Τεχνικών Εγκαταστάσεων Καύσης, σχολιάζοντας την έκρηξη στην Πλάκα και το ενδεχόμενο να προηγήθηκε διαρροή φυσικού αερίου.

«Το ωστικό κύμα ήταν τεράστιο»

Όπως διευκρίνισε, με βάση τα στοιχεία που έχουν περιέλθει σε γνώση των εκπροσώπων του κλάδου, στον δεύτερο όροφο του ακινήτου υπήρχε τοποθετημένη συσκευή φυσικού αερίου και συγκεκριμένα σε έναν ταχυθερμοσίφωνα εντός του χώρου της κουζίνας. Παρά ταύτα, όπως υπογράμμισε, τα δεδομένα αυτά δεν συνιστούν επιβεβαίωση των παραγόντων που προκάλεσαν το συμβάν, καθώς η πραγματογνωμοσύνη των αρμόδιων αρχών βρίσκεται σε εξέλιξη.

«Η έκρηξη, απ’ ό,τι λέγεται, ήταν στον δεύτερο όροφο. Το ωστικό κύμα ήταν τεράστιο. Η συσσώρευση του αερίου, αν τελικά αποδειχθεί ότι ήταν από αέριο, θα πρέπει να ήταν τεράστια», σημείωσε.

Ο κ. Καλύβας διευκρίνισε ότι η ύπαρξη συσκευής φυσικού αερίου από μόνη της δεν συνεπάγεται αυξημένο δείκτη επικινδυνότητας για έκρηξη, εφόσον τηρούνται αυστηρά οι οριζόμενες προδιαγραφές ασφαλείας και πραγματοποιούνται οι απαραίτητοι περιοδικοί έλεγχοι και εργασίες συντήρησης.

Όπως δήλωσε, ο ταχυθερμοσίφωνας αποτελεί μια συσκευή ανάλογη με τις υπόλοιπες εφαρμογές φυσικού αερίου ως προς τον τρόπο λειτουργίας και τα επίπεδα ασφαλείας. «Δεν έχει καμία διαφορά στη λειτουργικότητα ούτε στην επικινδυνότητα», σημείωσε, εξηγώντας ότι η ασφαλής λειτουργία μιας εγκατάστασης εξαρτάται αποκλειστικά από την πιστή εφαρμογή των προβλεπόμενων κανόνων.

Ο ρόλος του ανιχνευτή και της βαλβίδας ασφαλείας

Ειδική μνεία έκανε στα συστήματα ανίχνευσης διαρροής φυσικού αερίου. Όπως εξήγησε, σε μια εγκατάσταση είναι δυνατόν να τοποθετηθεί αισθητήρας ανίχνευσης αερίου συνδεδεμένος με ειδική βαλβίδα στη γραμμή μετά τον μετρητή, ώστε σε ενδεχόμενη διαφυγή να διακόπτεται ακαριαία και αυτόματα η παροχή.

«Από τη στιγμή που θα υπήρχε ανιχνευτής αερίου και η βαλβίδα στη γραμμή, με το παραμικρό θα έκλεινε», δήλωσε.

Σύμφωνα με τον ίδιο, ένας βασικός αισθητήρας ανίχνευσης αερίου ανέρχεται σε κόστος περίπου στα 100 ευρώ και διαθέτει διάρκεια ζωής τουλάχιστον τεσσάρων ετών, ανάλογα με τον τύπο και τις τεχνικές προδιαγραφές του.

Η εγκατάσταση φυσικού αερίου

Ο πρόεδρος της Ομοσπονδίας παρουσίασε αναλυτικά τα στάδια που ακολουθούνται για την κατασκευή μιας νέας εγκατάστασης φυσικού αερίου.

Όπως αναφέρει, αρχικά διπλωματούχος μηχανολόγος μηχανικός συντάσσει τη σχετική τεχνική μελέτη, στην οποία καθορίζονται μεταξύ άλλων:

• η ακριβής θέση του μετρητή,
• η διαδρομή της σωλήνωσης
• και το σημείο τοποθέτησης της συσκευής.

Η μελέτη υποβάλλεται προς έγκριση στην Enaon EDA, η οποία φέρει την ευθύνη για το δίκτυο διανομής φυσικού αερίου.

Μετά τη σχετική έγκριση, πραγματοποιούνται οι κατασκευαστικές εργασίες της εγκατάστασης. Ακολούθως, όπως σημειώνει ο κ. Καλύβας, αρμόδιο κλιμάκιο της Enaon EDA διενεργεί επιτόπια αυτοψία και τους ενδεδειγμένους ελέγχους, προκειμένου να διαπιστωθεί ότι η κατασκευή ολοκληρώθηκε σε πλήρη συμφωνία με τη μελέτη και ότι δεν υφίστανται διαρροές.

«Μετά πάμε εμείς οι τελευταίοι. Ανάβουμε, ρυθμίζουμε και δίνουμε τα νόμιμα πιστοποιητικά, για να κλείσει ο φάκελος», εξηγεί.

«Για καινούργιο λέβητα είναι όλα τα πράγματα σε μια σειρά και στην εντέλεια, αλλιώς δεν μπορεί να πάρει αέριο», σημείωσε ο κ. Καλύβας.

Η ετήσια συντήρηση και οι παράνομες εργασίες

Η πηγή του προβλήματος, σύμφωνα με τον πρόεδρο της Ομοσπονδίας, εντοπίζεται στη μετέπειτα περίοδο, όταν οι εγκαταστάσεις δεν υποβάλλονται σε συστηματική συντήρηση και έλεγχο.

«Πρέπει κάθε χρόνο να συντηρείται ο λέβητας», τόνισε, επισημαίνοντας ότι η συγκεκριμένη υποχρέωση αφορά το σύνολο των λεβήτων, ανεξαρτήτως αν χρησιμοποιούν φυσικό αέριο, πετρέλαιο, υγραέριο ή άλλη καύσιμη ύλη.

Ο κ. Καλύβας στηλίτευσε παράλληλα ένα επιπλέον ζήτημα που επιβαρύνει την αγορά των εργασιών συντήρησης: τη δραστηριοποίηση ατόμων που παρέχουν υπηρεσίες χωρίς τα απαιτούμενα επαγγελματικά πιστοποιητικά.

«Έχουμε πολλούς παράνομους στην αγορά, οι οποίοι πάνε και κάνουν συντήρηση, δεν έχουν πιστοποιητικά, δεν έχουν χαρτιά», είπε, χαρακτηρίζοντας την παράνομη αυτή δραστηριότητα ως «μεγάλο πρόβλημα».

Όπως υπογράμμισε, ο καταναλωτής οφείλει μετά την ολοκλήρωση της ετήσιας συντήρησης να ζητά και να λαμβάνει το προβλεπόμενο από τον νόμο πιστοποιητικό, ενώ τόνισε την ανάγκη να υπάρχει θεσμοθετημένος μηχανισμός ελέγχου της εγκυρότητάς του.

Ταυτόχρονα, ανέφερε ότι ανά τετραετία είναι απαραίτητος ο επανέλεγχος στεγανότητας των γραμμών στις εγκαταστάσεις φυσικού αερίου.

«Το αέριο είναι πιο ελαφρύ από τον αέρα»

Εστιάζοντας στις περιβαλλοντικές συνθήκες που μπορούν να προκαλέσουν έκρηξη, ο κ. Καλύβας εξήγησε ότι απαιτείται εξαιρετικά υψηλή συγκέντρωση αερίου εντός περίκλειστου και μη επαρκώς αεριζόμενου χώρου.

«Η μεγάλη συσσώρευση αερίου είναι σε έναν κλειστό χώρο, ο οποίος δεν αερίζεται και έχει συσσωρευτεί πολύ μεγάλη ποσότητα, πολλά κυβικά φυσικού αερίου», ανέφερε.

Σύμφωνα με τον ίδιο, οι σύγχρονοι λέβητες φυσικού αερίου στην πλειονότητά τους τοποθετούνται σε εξωτερικά σημεία των κτηρίων, όπως τα μπαλκόνια, γεγονός που, όπως εξήγησε, ελαχιστοποιεί την πιθανότητα εγκλωβισμού και συγκέντρωσης μεγάλων ποσοτήτων αερίου.

«Το αέριο είναι πιο ελαφρύ από τον αέρα, οπότε θα φύγει στην ατμόσφαιρα», σημείωσε.