Δίκη για Τέμπη: «Ο πατέρας μου κάηκε ζωντανός από την πυρόσφαιρα, δούλευε σε κινητή βόμβα»

Συγκλονιστικές περιγραφές για τη μοιραία σύγκρουση των δύο τρένων στα Τέμπη ακούστηκαν κατά την 42η συνεδρίαση της πολύκροτης δίκης στη Λάρισα.

Η ακροαματική διαδικασία συνεχίζεται με καταθέσεις επιζώντων και συγγενών θυμάτων της σιδηροδρομικής τραγωδίας, ενώ από τους κατηγορουμένους παρόντες στη σημερινή συνεδρίαση είναι οι Παύλος Κουζής και Σπυρίδων Πατέρας. Ο Αριστοφάνης Ξανθόπουλος, ο οποίος ταξίδευε μαζί με την Ιφιγένεια Μίτσκα - η οποία έχασε τη ζωή της - στο τρίτο βαγόνι της επιβατικής αμαξοστοιχίας, περιέγραψε λεπτό προς λεπτό όσα θυμάται από τη σύγκρουση και τις εφιαλτικές στιγμές που ακολούθησαν.

Όπως ανέφερε, ταξίδευαν από την Αθήνα με προορισμό το Πλατύ, ενώ κατά τη διαδρομή είχαν σημειωθεί καθυστερήσεις. Θυμήθηκε χαρακτηριστικά μια στάση διάρκειας περίπου δέκα λεπτών, χωρίς ωστόσο να είναι σε θέση να προσδιορίσει με βεβαιότητα το σημείο όπου πραγματοποιήθηκε.

«Ήμασταν κάπου σκοτεινά. Δεν ήταν σε σταθμό. Ακούσαμε το μπαμ, κρατήθηκα από το μπράτσο που είχα μπροστά μου. Κάποια στιγμή σταμάτησε το βαγόνι», κατέθεσε όπως μεταδίδει το larissanet.gr. Αμέσως άρχισε να αναζητά την Ιφιγένεια, την οποία εντόπισε εγκλωβισμένη ανάμεσα στις παραμορφωμένες λαμαρίνες. «Ήταν μισή εντός και μισή εκτός. Προσπάθησα να τη σηκώσω, ήταν εγκλωβισμένη σε κάποιες λαμαρίνες. Ζήτησα βοήθεια. Σηκώσαμε με έναν άλλο επιβάτη, τον Μιχάλη, την Ιφιγένεια. Είχα σοκαριστεί. Το κεφάλι της ήταν μέσα στα αίματα. Είχε σοβαρό τραύμα στο κεφάλι και στον αυχένα. Δεν μπορούσα να καταλάβω αν ήταν στη ζωή», ανέφερε στην κατάθεσή του.

Οι δύο επιβάτες κατάφεραν να τη μετακινήσουν, πατώντας στο πλάι των καθισμάτων, και την τοποθέτησαν με προσοχή πάνω σε άλλα καθίσματα. Ο ίδιος στη συνέχεια βγήκε από το βαγόνι αναζητώντας βοήθεια από τους πυροσβέστες. Όπως κατέθεσε, όταν τους εντόπισε, εκείνοι διαπίστωσαν ότι ήταν και ο ίδιος σοβαρά τραυματισμένος και είχε υποστεί εγκαύματα, με αποτέλεσμα να μεταφερθεί στο νοσοκομείο.

Ιδιαίτερη αναφορά έκανε και στις συνθήκες που επικρατούσαν αμέσως μετά τη σύγκρουση. «Στη σύγκρουση άκουσα το μπαμ, έσβησαν τα φώτα. Υπήρχε μια περίεργη μυρωδιά. Μύριζαν και τα ρούχα μου μετά. Υπήρχε φωτιά και καπνός», κατέθεσε χαρακτηριστικά.

Κατά τη διάρκεια της εξέτασής του, η πρόεδρος του δικαστηρίου τού επέδειξε φωτογραφία από τη δικογραφία, προκειμένου να προσδιορίσει από ποια πλευρά κατάφερε να βγει από την αμαξοστοιχία μετά τη σύγκρουση. Νωρίτερα, συνεχίστηκε η κατάθεση του Αριστείδη Καραντζούνη, ο οποίος αναφέρθηκε στους τραυματισμούς που υπέστη και στην αδυναμία του να αντιληφθεί εκείνες τις στιγμές το μέγεθος όσων είχαν συμβεί. «Εκείνη τη στιγμή δεν είχα αντιληφθεί πάρα πολλά. Δεν μπορούσα να καταλάβω πώς έγινε όλο αυτό το πράγμα», ανέφερε.

Περιγράφοντας την κατάσταση της υγείας του μετά τη σύγκρουση, σημείωσε ότι είχε τραυματιστεί στο κεφάλι, είχε υποστεί θλάση στον πνεύμονα, κατάγματα πλευρών και μώλωπες. «Πήγαμε στο νοσοκομείο, είχα το τραύμα στο κεφάλι. Δεν ήταν τόσο πολύ και αποφύγαμε τα χειρότερα», ανέφερε, διευκρινίζοντας ότι, σε αντίθεση με άλλους επιβάτες, ο ίδιος δεν είχε υποστεί εγκαύματα.

«Ο πατέρας μου είχε μαρτυρικό θάνατο»

Μετά τους τραυματίες-επιζώντες της σύγκρουσης κατέθεσαν συγγενείς θυμάτων. Ο Δημήτρης Κυριακίδης, γιος του Γεωργίου Κυριακίδη, αναφέρθηκε αρχικά στην επίδραση που είχε ο πατέρας του στη ζωή του.

«Ήταν μια τεράστια απώλεια με την οποία διαλυθήκαμε όλοι ψυχολογικά. Η απουσία του πατέρα μου είναι αισθητή. Ένιωσα ότι γκρεμίζεται όλος ο κόσμος μου. Έφυγε ένας άνθρωπος άδικα» κατέθεσε ο κ. Κυριακίδης επισημαίνοντας ότι βιολογικό υλικό του πατέρα του βρέθηκε 1,5 χρόνο μετά στο Κουλούρι και στα Πηγάδια. «Όταν ταυτοποιήθηκαν ήταν σαν να ζούσα σε επανάληψη την ημέρα που έμαθα ότι ήταν νεκρός» κατέθεσε ολοκληρώνοντας με την φράση «Ζητάμε την τιμωρία των υπευθύνων για να μην επαναληφθεί στο μέλλον κάτι αντίστοιχο» είπε όπως μεταδίδει το onlarissa.gr.

Ο Fjorald Bozo, γιος του Pavlini Bozo που δούλευε στο κυλικείο της επιβατικής, κατέθεσε στη συνέχεια: «Ο πατέρας μου κάηκε ζωντανός από αυτή την πυρόσφαιρα. Αν υποθέσουμε ότι είναι τα έλαια σιλικόνης γιατί κυκλοφορούν ακόμα τα τρένα; Ο όρος πλημμέλημα είναι όταν καπνίζεις στο αεροπλάνο. Όταν μιλάμε για 57 ανθρώπους μιλάμε για κακούργημα. Ζητάμε την δικαίωση, να πάρει ο καθένας αυτό που του αναλογεί και για παραδειγματισμό. 12 λεπτά δύο τρένα κινούνταν στην ίδια γραμμή και να μην παίρνει κανείς χαμπάρι τίποτα. Ο πατέρας μου είχε μαρτυρικό θάνατο, έχασε την ζωή του βίαια και άδικα. Αυτό που με στοιχειώνει είναι ότι ο πατέρας μου καιγόταν ζωντανός και εγώ κοιμόμουν».

Στην ερώτηση της προέδρου αν ο πατέρας του, είχε αναφέρει στην οικογένεια για προβλήματα στον σιδηρόδρομο ο κ. Bozo απάντησε πως τους έλεγε μόνο για τις καθυστερήσεις στα δρομολόγια. «Αν γνώριζα ότι δούλευε σε κινητή βόμβα θα τον έπαιρνα με τα χέρια μου» κατέθεσε ο μάρτυρας.