Μάνδρα: Εννέα χρόνια από τη φονική πλημμύρα με 25 νεκρούς - Η μνήμη και τα ανοιχτά ερωτήματα

Εννέα χρόνια συμπληρώνονται σήμερα, 15 Νοεμβρίου, από τη φονική πλημμύρα στη Μάνδρα, την τραγωδία που άφησε πίσω της 25 νεκρούς και εκτεταμένες καταστροφές στην περιοχή.

Στις 15 Νοεμβρίου 2017, τα ορμητικά νερά παρέσυραν τα πάντα στο πέρασμά τους. Ο απολογισμός ήταν βαρύς: 25 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους, ενώ καταστράφηκαν 794 κατοικίες, 126 επαγγελματικοί χώροι και οκτώ δημόσια κτίρια.

Εννέα χρόνια μετά, η Μάνδρα τίμησε ξανά τη μνήμη των θυμάτων. Ο Δήμος Μάνδρας και ο Σύλλογος Συγγενών Θανόντων συγκεντρώθηκαν στην πλατεία όπου βρίσκεται το μνημείο, για να αποτίσουν φόρο τιμής στους ανθρώπους που χάθηκαν.

Ζωγραφιές μαθητών στο μνημείο

Στις εκδηλώσεις μνήμης ξεχώρισε η πρωτοβουλία μικρών παιδιών και μαθητών από σχολεία της περιοχής, που άφησαν ζωγραφιές στο μνημείο των θυμάτων. Μέσα από τα έργα τους μετέφεραν μηνύματα για τους κινδύνους των έντονων καιρικών φαινομένων και την ανάγκη προστασίας.

Σε μία από τις ζωγραφιές υπήρχε η φράση «η βροχή μερικές φορές δεν είναι πλάκα», αποτυπώνοντας με απλό τρόπο το μήνυμα της πρόληψης και της μνήμης.

Στην εκδήλωση βρέθηκαν και συγγενείς ανθρώπων που χάθηκαν στην πλημμύρα. Ο Μιχάλης Μάινας, ο οποίος έχασε την πεθερά του, μίλησε στο Orange Press Agency, μπροστά από το μνημείο, για όσα έζησε εκείνη την ημέρα.

«Το νερό γκρέμισε τα πάντα», ανέφερε, περιγράφοντας την ορμή της πλημμύρας. Όπως είπε, η σύζυγός του ανέβηκε στα ντουλάπια της κουζίνας για να σωθεί, ενώ ο ίδιος παρασύρθηκε από το νερό και κρατήθηκε στη ζωή με τη βοήθεια των παιδιών του, που του πέταξαν σκοινί από τον πρώτο όροφο.

Ο ίδιος τόνισε ότι θεωρεί σημαντική την παρουσία των παιδιών στις εκδηλώσεις μνήμης, «για να θυμούνται τι έγινε και για να μην ξεχάσουμε». Πρόσθεσε, μάλιστα, ότι αν η κοινωνία ξεχάσει, «θα ξαναγίνει».

Η ανάρτηση Κολυδά για όσα άλλαξαν και όσα μένουν να γίνουν

Με αφορμή τη συμπλήρωση εννέα ετών από την τραγωδία, ο μετεωρολόγος Θεόδωρος Κολυδάς έκανε ανάρτηση στην πλατφόρμα X, θέτοντας το ερώτημα τι άλλαξε πραγματικά από τότε και ποια βήματα απαιτούνται ακόμη για την προστασία των πολιτών.

Όπως επισημαίνει, το φαινόμενο είχε καταγραφεί από τα διαθέσιμα μετεωρολογικά συστήματα, καθώς υπήρχε ραντάρ και η εξέλιξή του ήταν γνωστή. Το κενό, κατά τον ίδιο, δεν βρισκόταν στην απλή παρατήρηση του καιρού, αλλά στην απουσία μιας ολοκληρωμένης αλυσίδας έγκαιρης προειδοποίησης.

Αυτή η αλυσίδα, όπως την περιγράφει, θα έπρεπε να συνδέει την παρατήρηση και την άμεση πρόγνωση με την υδρολογική εκτίμηση, τη λήψη επιχειρησιακών αποφάσεων και την έγκαιρη ενημέρωση των πολιτών.

Ο κ. Κολυδάς αναγνωρίζει ότι από τότε έγιναν σημαντικά βήματα, αναφέροντας τη λειτουργία του 112, την αναβάθμιση της Πολιτικής Προστασίας και την εγκατάσταση νέων μετεωρολογικών ραντάρ.

Παρά τις αλλαγές, ο μετεωρολόγος τονίζει ότι το επόμενο μεγάλο στοίχημα είναι η μετάβαση από την πρόγνωση του καιρού στην πρόγνωση των επιπτώσεων. Με άλλα λόγια, όπως υπογραμμίζει, δεν αρκεί να γνωρίζουμε πόσο θα βρέξει. Χρειάζεται να μπορεί να εκτιμηθεί πού θα κατευθυνθεί το νερό, ποιες περιοχές κινδυνεύουν και ποιοι άνθρωποι μπορεί να βρεθούν σε άμεσο κίνδυνο.