Τα έχουμε ξαναγράψει: η Ιστορία κύκλους κάνει! Και τι είναι κύκλος; Η ευθεία που κουράστηκε…Λοιπόν, κουράστηκε κι ο Ντόναλντ Τραμπ να αποτυγχάνει προσποιούμενος τον ειρηνοποιό και είπε να κάνει μια κίνηση, που ναι μεν να μην είναι κατά βάση επιτυχής, όμως να φαίνεται σαν τέτοια. Και τι έκανε; Συμφώνησε με τον Πούτιν- χοντρικά- στο θέμα της ενέργειας. Και πού είναι η ευθεία της Ιστορίας που κάνει «κύκλο»;Ιστορικοί και πολιτικοί αναλυτές, αλλά και ευρωπαίοι ηγέτες κάνουν πλέον σαφείς παραλληλισμούς μεταξύ των παρασκηνιακών σχέσεων του Ντόναλντ Τραμπ με τον Βλαντιμίρ Πούτιν της συμφωνίας που προέκυψε με το Σύμφωνο Μολότοφ-Ρίμπεντροπ του 1939.423664_1Αυτές οι συγκρίσεις γίνονταν στην αρχή «ψιθυριστά», στη συνέχεια, όμως, εντάθηκαν μετά τις ενέργειες του Τραμπ στα τέλη του 2025 και το 2026- συμπεριλαμβανομένης της μονομερούς ανακοίνωσής του πρόσφατα για ενεργειακή κατάπαυση του πυρός χωρίς διαβούλευση με την Ουκρανία και των προτάσεων για εδαφικές «ανταλλαγές γης».Ομοιότητες και διαφορές...Το γεωπολιτικό πλαίσιο του 21ου αιώνα διαφέρει σημαντικά από εκείνο πριν από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, όμως, οι αναλυτές χρησιμοποιούν την ιστορική αναλογία για να επισημάνουν συγκεκριμένες δομικές ομοιότητες, αλλά και έντονες διαφορές.Το αρχικό Σύμφωνο Μολότοφ-Ρίμπεντροπ περιείχε μυστικά πρωτόκολλα που διαμοίραζαν την Πολωνία και την Ανατολική Ευρώπη ως προς τα εδαφικά συμφέροντα της Ναζιστικής Γερμανίας και της Σοβιετικής Ένωσης. Σήμερα, οι επικριτές υποστηρίζουν ότι οι έμμεσες συμφωνίες του Τραμπ με τον Πούτιν- όπως η υποβολή ειρηνευτικού σχεδίου σε αντάλλαγμα για την αναγνώριση της κατάκτησης της Κριμαίας και της Ανατολικής Ουκρανίας από τη Ρωσία- επιτρέπουν- ομοίως- σε μια revisionist power (που σημαίνει αναθεωρητική δύναμη, το κράτος, δηλαδή, το οποίο επιδιώκει να αλλάξει ή να ανατρέψει το υπάρχον status quo) να υπαγορεύσει τα σύνορα ενός κυρίαρχου ευρωπαϊκού έθνους.Όπως ακριβώς η Συμφωνία του 1939 εξασφάλισε χρόνο και προσωρινή ειρήνη για τους επιτιθέμενους εις βάρος των μικρότερων εθνών, οι ειδικοί προειδοποιούν ότι η προσπάθεια του Τραμπ να διευθετήσει τη σύγκρουση με ρωσικούς όρους λειτουργεί ως σύγχρονος κατευναστικός τρόπος. Ευρωπαίοι αξιωματούχοι φοβούνται ότι η παραχώρηση ουκρανικού εδάφους για την εξασφάλιση της «συμφωνίας του αιώνα» απλώς δίνει στον Πούτιν ένα τακτικό πλεονέκτημα για να κερδίσει πολύτιμο χρόνο ώστε να επανεξοπλιστεί. Και να χτυπήσει. Πού; Ο ίδιος γνωρίζει! Ένα κεντρικό στοιχείο της σύγκρισης των δύο συμφωνιών είναι ο αποκλεισμός των στοχευμένων εθνών. Ακριβώς όπως η Πολωνία αποκλείστηκε από τις διαπραγματεύσεις το 1939, έτσι αποκλείστηκε και η άμεσα ενδιαφερόμενη Ουκρανία. Υπάρχουν, όμως, και οι διαφορές του «τότε» με το «τώρα».Verba volant, scripta manent...Για παράδειγμά: η Συμφωνία Μολότοφ-Ρίμπεντροπ ήταν επίσημη, υπογεγραμμένη συνθήκη μη επίθεσης με έγγραφα- δεσμευτικά και μυστικά πρωτόκολλα. Σήμερα έχουμε μια άτυπη- ας την ονομάσουμε- ευθυγράμμιση, που συχνά υπαγορεύεται από άγραφες συνεννοήσεις, έμμεσες συναλλαγές ή δηλώσεις στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης (την περασμένη Τρίτη, μάλιστα, η ρωσική πλευρά αμφισβήτησε οποιαδήποτε συμφωνία!). Όμως, όπως επισημαίνουν οι σκεπτικιστές, οι κατ΄ ιδίαν τηλεφωνικές κλήσεις ή οι συναντήσεις κορυφής μεταξύ του Ντόναλντ Τραμπ και του Βλαντιμίρ Πούτιν δεν παρέχουν διαφάνεια και- ασφαλώς- δημόσια λογοδοσία.Τότε το βασικό κίνητρο ήταν η εδαφική επέκταση και για τα δύο ολοκληρωτικά καθεστώτα (Χίτλερ και Στάλιν) και η προετοιμασία ενός προαναγγελθέντος πολέμου. Τώρα, η transactional policy, η συναλλακτική πολιτική για τον Τραμπ, εξασφαλίζει συμφωνίες για οικονομικούς πόρους ή παραχωρήσεις που αντανακλούν στην εξωτερική πολιτική, όπως η ρωσική ουδετερότητα στο Ιράν.Γενικά, ενώ ο Τραμπ και ο Πούτιν δεν είναι επίσημοι σύμμαχοι με την παραδοσιακή έννοια, η κοινή τους εχθρότητα απέναντι στους παραδοσιακούς διεθνείς θεσμούς, το ΝΑΤΟ και την ευρωπαϊκή φιλελεύθερη δημοκρατία δημιουργεί μια επικίνδυνη σύγκλιση. Για τα κράτη της Ανατολικής Ευρώπης και της Βαλτικής, η σύγκριση αφορά λιγότερο την ιστορική ακρίβεια και περισσότερο έναν πολύ πραγματικό, επίμονο φόβο: για άλλη μια φορά, μια παγκόσμια υπερδύναμη μπορεί να είναι πρόθυμη να ανταλλάξει την κυριαρχία της για βραχυπρόθεσμο γεωπολιτικό ωφελιμισμό. Τι είχαμε το 1939; Δυο μεγάλες δυνάμεις με ετοιμοπόλεμο στρατό που επιβουλεύονταν- κεκλεισμένων των θυρών- την κυριαρχία και την εδαφική ακεραιότητα μικρότερων εθνών. Και οι Γερμανοί και οι Σοβιετικοί εισέβαλαν στην Πολωνία. Μετά; Μετά... Αρμαγεδών! Επίσης αξίζει να αναφέρουμε ότι σε άρθρο της η WSJ καταγράφει «είδος συμφωνίας τύπου Γιάλτας που επιθυμεί απεγνωσμένα το Κρεμλίνο», γεγονός που θα επέτρεπε στον Πούτιν να διαμελίσει κατά το δοκούν την Ευρώπη για να ικανοποιήσει τις ρεβανσιστικές ορέξεις του· λάθος! Λαμβάνοντας υπόψη τις πρόσφατες σκέψεις του προέδρου Τραμπ ότι η Ουκρανία μπορεί κάποια μέρα να γίνει ρωσική- μαζί με τα σχέδιά του να εγκαταστήσει αμερικανούς εργάτες στην Ουκρανία για να οικειοποιηθεί τον τεράστιο ορυκτό πλούτο της- η πιο εύστοχη σύγκριση με αυτό που συμφώνησαν (ατύπως μεν, αλλά…) ο Πρόεδρος των ΗΠΑ και ο Πούτιν θα ήταν η Συμφωνία Μολότοφ-Ρίμπεντροπ του 1939.Προετοιμασία για μάχη...Ο Γκάρι Κασπάροφ, ο σκακιστής-θρύλος το έγραψε, άλλωστε, ξεκάθαρα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης: «Αυτό μοιάζει περισσότερο με τη Συμφωνία Μολότοφ-Ρίμπεντροπ παρά με εκείνη της Γιάλτας. Μοιράζεται η Ουκρανία με σκοπό το κέρδος. Και θα προσπαθήσουν, και μπορεί να το πετύχουν, εκτός αν η Ευρώπη δράσει γρήγορα αντί απλώς να συνομιλεί».Από τον Ιούνιο του 2025 έχει γραφτεί στο ethnos.gr: «Οι χώρες της Ευρώπης που προετοιμάζονται πιο ενεργά για το ενδεχόμενο μιας στρατιωτικής σύγκρουσης, κυρίως λόγω της κλιμάκωσης της ρωσικής απειλής, εντοπίζονται στην Ανατολική Ευρώπη, τη Βαλτική και τη Σκανδιναβία, καθώς και η Γερμανία. Οι προετοιμασίες αυτές περιλαμβάνουν την επικαιροποίηση αμυντικών σχεδίων, τη διεξαγωγή στρατιωτικών ασκήσεων και την εκπαίδευση των πολιτών για σενάρια κρίσης». Διαβάστε το άρθρο εδώ.Άρα; Ο σοφός αυτοκράτωρ Μάρκος Αυρήλιος το έγραψε και το αποδεχόμαστε πλήρως: «Όποιος είδε τα τωρινά, τα είδε όλα, και αυτά που γίνονταν ανέκαθεν και όσα θα γίνουν στο άπειρο μέλλον. Γιατί όλα είναι ίδια κι όμοια».Δίδαγμα; Όποιος έχει διαβάσει Ηρόδοτο έχει διαβάσει σχεδόν όλη την Ιστορία και την παρελθούσα και τη μελλούμενη… Υπομονή λοιπόν!