Emilia Clarke: «Κατέρρευσα ψυχικά» μετά το τέλος του Game of Thrones

Για τη δύσκολη περίοδο που ακολούθησε μετά το φινάλε του «Game of Thrones» μίλησε η Εμίλια Κλαρκ (Emilia Clarke), αποκαλύπτοντας ότι βίωσε μια πλήρη ψυχική κατάρρευση όταν ολοκληρώθηκε η σειρά που σημάδεψε την καριέρα και τη ζωή της για σχεδόν δέκα χρόνια.

Η 39χρονη ηθοποιός, που ενσάρκωσε τη Daenerys Targaryen στη θρυλική παραγωγή του HBO, εξήγησε πως μετά το τέλος της σειράς υπήρξε μια επαγγελματική παύση. «Ήταν η πρώτη φορά στην επαγγελματική μου ζωή που σταμάτησα. Έπαθα πλήρη ψυχική κατάρρευση. Ήταν σχεδόν σαν ο συγχρονισμός με την πανδημία να ήταν απόλυτα ταιριαστός» ανέφερε χαρακτηριστικά.

Το «Game of Thrones» προβλήθηκε από το 2011 έως το 2019 και αποτέλεσε παγκόσμιο φαινόμενο, με συμπρωταγωνιστές της Clarke τους Sophie Turner, Maisie Williams και Kit Harington.

«Δεν θα με δείτε ποτέ ξανά πάνω σε δράκο»

Στις δηλώσεις της, στους New York Times, η Εμίλια Κλαρκ μίλησε αναλυτικά για το πώς το τέλος του «Game of Thrones» της έδωσε, για πρώτη φορά, τον χρόνο ν' ανακτήσει τον έλεγχο των επαγγελματικών της επιλογών.

Όπως εξήγησε, μεγάλο μέρος της καριέρας της δεν αντικατόπτριζε το προσωπικό της γούστο, καθώς βρέθηκε από πολύ νεαρή ηλικία στο επίκεντρο μιας παγκόσμιας επιτυχίας. Ξεκίνησε τον ρόλο της Daenerys μόλις στα 22 της, στην τρίτη μόλις δουλειά της ως ηθοποιός, χωρίς να έχει τον χώρο να επεξεργαστεί όσα της συνέβαιναν.

Παράλληλα, ξεκαθάρισε ότι έχει κλείσει οριστικά το κεφάλαιο αυτό, δηλώνοντας με χιούμορ αλλά και σαφήνεια πως είναι εξαιρετικά απίθανο να τη δούμε ξανά σε ρόλο που έχει σχέση με δράκους.

Οι εγκεφαλικές αιμορραγίες και ο φόβος της απόλυσης

Η Εμίλια Κλαρκ αναφέρθηκε και στις σοβαρές περιπέτειες υγείας που αντιμετώπισε κατά τη διάρκεια της σειράς, αποκαλύπτοντας ότι φοβόταν πως θ' απολυθεί όταν υπέστη δύο εγκεφαλικές αιμορραγίες, το 2011 και το 2013. Η πρώτη συνέβη μετά την ολοκλήρωση της πρώτης σεζόν και της στέρησε προσωρινά την ικανότητα ομιλίας, ενώ η δεύτερη την οδήγησε στο χειρουργείο.

Όπως έχει πει στο παρελθόν, θεωρεί τον εαυτό της μέλος μιας ελάχιστης μειοψηφίας ανθρώπων που επέζησαν χωρίς μόνιμες επιπλοκές. Παρ’ όλα αυτά, παραδέχθηκε ότι ένας τραυματισμός στον εγκέφαλο αλλάζει ριζικά την εικόνα που έχει κανείς για τον εαυτό του και εντείνει κάθε ανασφάλεια στον επαγγελματικό χώρο.

«Ο πρώτος φόβος ήταν αν θα με απολύσουν, αν θα θεωρήσουν ότι δεν μπορώ να συνεχίσω», ανέφερε, περιγράφοντας την ψυχολογική πίεση που βίωνε εκείνη την περίοδο.