Γιάννης Κότσιρας: «Εμείς οι έντεχνοι δεν απευθυνθήκαμε στα παχιά πορτοφόλια»

Τρίτη πρωί και βρέχει καταρρακτωδώς. Εκείνος έχει φτάσει νωρίτερα στο ραντεβού μας και οι θαμώνες του café τον επεξεργάζονται λεπτομερώς, καθώς τον αναγνωρίζουν από το πρώτο λεπτό που μπήκε μέσα. Δείχνει ευδιάθετος, η αύρα του αποπνέει μια απίστευτη οικειότητα, ενώ είναι έτοιμος να μου λύσει κάθε απορία, χωρίς παράλληλα να φοβάται να σπάσει τα αυγά… Αυτός είναι, εξάλλου, ο Γιάννης Κότσιρας. Ποτέ δεν φοβήθηκε να πει τα πράγματα με το όνομά τους.

– Είκοσι εννέα χρόνια με μια κιθάρα στο χέρι και αναρωτιέμαι αν ο καλλιτέχνης κρίνεται καθημερινά…

Δουλεύω από το 1990 σε αυτό τον χώρο. Η μουσική πάντα πρόσφερε μια διέξοδο και το απαραίτητο σθένος ώστε να αντιμετωπίζεις τα προβλήματα. Χρειαζόμαστε τη μουσική για να γινόμαστε καλύτεροι άνθρωποι, γιατί η κρίση που βιώνουμε μας βγάζει τελικά τον χειρότερό μας εαυτό. Οι καλλιτέχνες κρινόμαστε σε κάθε λεπτό της παράστασης. Είναι το ακριβώς αντίθετο από την πολιτική. Αν δεν βγει κάτι καλό, πέφτει. Δεν έχουμε την ασφάλεια των τεσσάρων ετών.

– Δημοφιλείς καλλιτέχνες ως πολιτικοί στα βουλευτικά έδρανα. Ποια είναι η άποψή σου;

Πιστεύουν ότι είναι ρομαντικοί. Επειδή αγαπούν τη δουλειά τους ελπίζουν πως ως πολιτευτές θα καταφέρουν να καλυτερεύσουν τη ζωή μας, απλά στην πορεία διαπιστώνουν το εντελώς αντίθετο. Γι’ αυτό και δεν τους αδικώ. Αντιθέτως, εγώ με τη λογική της στρατευμένης πολιτικής δεν ασχολήθηκα ποτέ. Αν και οι προτάσεις έχουν έρθει αρκετές φορές, πιστεύω πως για τους καλλιτέχνες η στράτευση είναι σαν λοβοτομή. Χάνουν την καλλιτεχνική τους φύση. Έχουμε περάσει στην εποχή που μας κυβερνούν επιχειρήσεις, κεφάλαια και παγκόσμια συμφέροντα.

– Η κρίση πόσο έχει επηρεάσει τη ζωή σου;

Σαφέστατα έχει δυσκολέψει τη δουλειά μου. Παλαιότερα οι άνθρωποι έρχονταν να μας ακούσουν με το περίσσευμά τους, τώρα έρχονται με το υστέρημά τους, το οποίο τις περισσότερες φορές δεν υπάρχει κιόλας. Για εμάς τους έντεχνους καλλιτέχνες τα πράγματα είναι ακόμη πιο δύσκολα καθώς ποτέ δεν απευθυνθήκαμε στα παχιά πορτοφόλια. Απευθυνθήκαμε στη μεσαία τάξη, στη μικρομεσαία και στον αδύναμο.

Πηγή People