Dolly Parton: Σε στενό οικογενειακό κύκλο η ταφή της - Τα συγκινητικά λόγια της ανιψιάς της

Σε στενό οικογενειακό κύκλο πραγματοποιήθηκε, την Παρασκευή 28 Αυγούστου, η ταφή της Ντόλι Πάρτον (Dolly Parton), δύο ημέρες μετά τον θάνατο της, σε ηλικία 80 ετών. Η τελετή έγινε στο Woodlawn Memorial Park and Mausoleum στο Νάσβιλ, όπου βρίσκεται και ο σύζυγός της, Καρλ Ντιν.

Τα αγαπημένα πρόσωπα της τραγουδίστριας επέλεξαν μια μικρή και ιδιωτική τελετή για να την αποχαιρετήσουν. Σύμφωνα με τη Daily Mail, οι συγγενείς έφτασαν στον χώρο φορώντας ρούχα σε διαφορετικά χρώματα, αντί για τα παραδοσιακά μαύρα του πένθους. Μάλιστα, αρκετοί από τους άνδρες της οικογένειας επέλεξαν καουμπόικα καπέλα και μπότες, σε μια εικόνα που ταίριαζε με την αμερικανική παράδοση και την προσωπικότητα της διάσημης τραγουδίστριας.

Οι συγγενείς και στενοί φίλοι της Πάρτον εθεάθησαν να αγκαλιάζονται έξω από το μαυσωλείο, λίγο πριν περάσουν στο εσωτερικό για την τελετή.

Το συγκινητικό μήνυμα της ανιψιάς της

Η ταφή επιβεβαιώθηκε αργότερα από την ανιψιά της τραγουδίστριας, Λέινι Μέι Πάρτον, η οποία αποκαλούσε τη Ντόλι «γιαγιά». Σε μια μακροσκελή ανάρτηση στο Instagram, η ίδια εξήγησε πως περίμενε να ολοκληρωθεί η ταφή πριν επιχειρήσει να γράψει όσα αισθανόταν.

«Από τότε που ήμουν μικρή, η γιαγιά μου είχε πάντα έναν τρόπο να με κάνει να νιώθω ότι ήμουν αρκετή. Ποτέ δεν έκανε τα όνειρά μου να φαίνονται υπερβολικά μεγάλα ούτε με έκανε να νιώσω ότι δεν μπορούσα να καταφέρω κάτι. Πίστευε σε μένα πριν καν μάθω εγώ να πιστεύω στον εαυτό μου» έγραψε αρχικά. 

Στην ανάρτησή της, μοιράστηκε επίσης μια από τις αγαπημένες αναμνήσεις που έχει από τη θεία της και αναφέρθηκε σε όλα όσα θα της λείψουν από εκείνη. «Οι περισσότεροι άνθρωποι μπορούν να θυμηθούν τουλάχιστον μία άσχημη ανάμνηση με κάποιον από την οικογένειά τους. Ειλικρινά, εγώ δεν μπορώ να σκεφτώ ούτε μία με εκείνη. Επειδή δεν μπορούσε να αποκτήσει δικά της παιδιά, πάντα μας έκανε να νιώθουμε ότι ήμασταν δικά της. Μας αγαπούσε έτσι και θα της είμαι για πάντα ευγνώμων γι’ αυτό. Μία ανάμνηση που θα κρατώ πάντα μέσα μου είναι όταν μου ζήτησε να τραγουδήσω μαζί της στο άλμπουμ της "Smoky Mountain DNA". Ήμουν πρωτοετής στο λύκειο και ήμουν ΤΟΣΟ αγχωμένη. Εκείνη, όμως, είχε έναν τρόπο να με κάνει να νιώθω ότι τίποτα κακό δεν μπορούσε να συμβεί. Με έκανε να νιώθω ασφαλής, να έχω αυτοπεποίθηση και ότι ανήκα πραγματικά εκεί, δίπλα της. Καθώς μεγάλωνα, συνέχισε να πιστεύει σε μένα. Όταν της είπα ότι ήθελα να σπουδάσω σε σχολή αισθητικής, δεν αναρωτήθηκε ποτέ γιατί δεν επέλεγα το πανεπιστήμιο. Μου είπε ότι δεν μπορούσε να με φανταστεί να κάνω οτιδήποτε άλλο. Με στήριξε οικονομικά καθ’ όλη τη διάρκεια των σπουδών μου και με βοήθησε να ξεκινήσω την επαγγελματική μου πορεία. Δεν μου είπε απλώς να κυνηγήσω τα όνειρά μου, αλλά με βοήθησε να τα πραγματοποιήσω».

Η απώλεια, όπως παραδέχτηκε, εξακολουθεί να της φαίνεται δύσκολο να γίνει πραγματικότητα, καθώς η Ντόλι Πάρτον υπήρξε για εκείνη πολύ περισσότερα από μια διάσημη καλλιτέχνιδα. Ηταν ένα από τα πιο σημαντικά πρόσωπα της ζωής της. «Είμαι τόσο ευγνώμων που είπα «ναι» στις ευκαιρίες και στις αναμνήσεις που είχα την τύχη να μοιραστώ μαζί της ως θεία Ντόλι, μεταξύ άλλων και το γεγονός ότι συμμετείχα σε μια ταινία μαζί της. Χαίρομαι τόσο πολύ που έχω πλέον αυτές τις στιγμές να θυμάμαι. Έχω πράγματα που μπορώ να βλέπω, να ακούω και να κρατώ όταν μου λείπει. Ακόμα δεν μου φαίνεται αληθινό ότι έφυγε. Θα μου λείψει η φωνή της, το γέλιο της, οι αγκαλιές της και απλώς το να ξέρω ότι ήταν εκεί. Θα μου λείψουν ακόμη και εκείνα τα τηλεφωνήματα στις 4 τα ξημερώματα και θα έδινα τα πάντα για να δω ξανά το όνομά της να εμφανίζεται στην οθόνη του τηλεφώνου μου. Ευχαριστώ όλους όσοι επικοινώνησαν μαζί μου, έστειλαν μηνύματα, λουλούδια στο σπίτι μου ή έκαναν οποιαδήποτε μικρή κίνηση για να μου δείξουν την αγάπη τους. Έχω προσέξει κάθε μία από αυτές και σημαίνουν για μένα περισσότερα απ’ όσο μπορείτε να φανταστείτε. Νιώθω απίστευτα τυχερή που είχα την ευκαιρία να την αποκαλώ γιαγιά μου. Σε ευχαριστώ που πίστευες πάντα σε μένα, που με αγαπούσες και που με έκανες να νιώθω ότι μπορούσα να καταφέρω τα πάντα. Σ’ αγαπώ, γιαγιά. Για πάντα».