Ο Capra Informis των Goat στο ethnos.gr: «Θέλουμε οι συναυλίες μας να οδηγούν τον κόσμο στην έκσταση»

Το 2012, οι Goat συστήθηκαν στο διεθνές κοινό με το «World Music», έναν δίσκο που έφερνε κοντά την ψυχεδέλεια, τη funk, το afrobeat και το krautrock. Ο ήχος τους στηριζόταν στις κιθάρες, στα κρουστά και στους επαναλαμβανόμενους ρυθμούς, ενώ η σκηνική τους παρουσία είχε έναν εξίσου ιδιαίτερο χαρακτήρα. Μάσκες, πολύχρωμα κοστούμια και χειροποίητα κοσμήματα συνέθεταν την εικόνα μιας μπάντας που επέλεγε να κρατά τις πραγματικές ταυτότητες των μελών της μακριά από τη δημοσιότητα.

Από την αρχή, οι Goat καλλιέργησαν το μυστήριο γύρω από την καταγωγή τους. Έλεγαν ότι προέρχονται από το Κορπιλόμπολο, ένα απομακρυσμένο χωριό της βόρειας Σουηδίας, όπου οι κάτοικοι ασκούσαν το βουντού για αιώνες, αφότου το είχε φέρει εκεί ένας περιπλανώμενος μάγος. Η ιστορία αυτή ταίριαζε με τις μάσκες, τα κοστούμια και τις συναυλίες τους, που θύμιζαν τελετές.

Στη δισκογραφία τους, κάθε νέα κυκλοφορία πρόσθετε διαφορετικά στοιχεία. Το «Commune» του 2014 ανέδειξε μια πιο σκοτεινή πλευρά του ήχου τους, ενώ το «Requiem» του 2016 έδωσε περισσότερο χώρο στη folk. Η συλλογή «Headsoup», που κυκλοφόρησε το 2021, συγκέντρωσε singles, σπανιότητες και ανέκδοτα κομμάτια, καταγράφοντας τους πειραματισμούς τους πέρα από τα στούντιο άλμπουμ. Ακολούθησαν το «Oh Death» το 2022 και το «Medicine» το 2023, με το δεύτερο να στρέφεται σε μια πιο ήπια και εσωστρεφή folk ψυχεδέλεια. Την ίδια περίοδο έγραψαν μουσική για την τηλεοπτική σειρά «The Gallows Pole» του Σέιν Μέντοους. Στο ομώνυμο άλμπουμ «Goat» του 2024, συνδύασαν τις ψυχεδελικές κιθάρες και τα κρουστά με επιρροές από τη funk και το hip-hop.

Την Παρασκευή 30 και το Σάββατο 31 Οκτωβρίου, οι Goat επιστρέφουν στην Αθήνα για δύο συναυλίες στο Gazarte Ground Stage. Με αφορμή τις εμφανίσεις τους, ο Capra Informis, που παίζει τζέμπε στο συγκρότημα, μιλά στο ethnos.gr για τη μουσική τους, τη σχέση με το κοινό και το μέλλον της μπάντας.

Επιστρέφετε στην Αθήνα για δύο συναυλίες στο Gazarte. Τι αναμνήσεις έχετε από την προηγούμενη επίσκεψή σας στην πόλη και τι περιμένετε αυτή τη φορά από το ελληνικό κοινό;

Για εμένα, αυτή θα είναι η πρώτη φορά που θα παίξω ζωντανά με τους Goat στην Ελλάδα. Στην πρώτη εμφάνιση της μπάντας εδώ, δυστυχώς, δεν είχα καταφέρει να έρθω. Τη δεύτερη φορά, η συναυλία ακυρώθηκε λίγες ώρες πριν ξεκινήσει, λόγω των περιορισμών για τον κορονοϊό. Αυτό, φυσικά, στενοχώρησε τόσο εμάς όσο και τους διοργανωτές. Οι άνθρωποι του φεστιβάλ μάς φιλοξένησαν υπέροχα. Μας πήγαν για φαγητό σε μια όμορφη πλατεία και περάσαμε ένα πολύ ωραίο βράδυ μαζί, με εξαιρετικό ελληνικό φαγητό και κρασί. Γι’ αυτό θυμάμαι ακόμη με χαρά εκείνη την επίσκεψη στην Αθήνα. Ανυπομονώ για τις συναυλίες που έρχονται. Έχω πολύ καλό προαίσθημα! Χαίρομαι που θα παίξουμε δύο συνεχόμενες ημέρες στον ίδιο χώρο, στο Gazarte. Θα δώσουμε το 100%, με όλη μας την ενέργεια, και ελπίζουμε να δημιουργήσουμε κάτι μαγικό μαζί με τον κόσμο που θα έρθει.

Υπάρχει κάτι από την ελληνική μουσική που έχετε ξεχωρίσει; 

Από την ελληνική μουσική,  μου αρέσουν πολύ οι Necromantia, το συγκρότημα του occult metal, και ιδιαίτερα τα δύο πρώτα άλμπουμ τους. Έχουν έναν ξεχωριστό, ακατέργαστο ήχο και ενδιαφέρουσες δομές στα τραγούδια τους. Και, φυσικά, οι Aphrodite’s Child. Τραγούδια όπως τα «The Four Horsemen», «The Shepherd and the Moon» και «The End of the World» με κάνουν ακόμη να ανατριχιάζω.

Το «World Music» κυκλοφόρησε το 2012 και σας σύστησε σε ένα πολύ μεγαλύτερο κοινό. Όταν ακούτε σήμερα εκείνον τον δίσκο, πόσο αναγνωρίζετε ακόμη τους Goat που είστε τώρα;

Το άκουσα τελευταία φορά πριν από μερικές εβδομάδες, σε ένα δισκοπωλείο που λειτουργεί και ως μπαρ, στο Μπέργκεν της Νορβηγίας. Ο μπασίστας, ένας από τους κιθαρίστες μας κι εγώ, που παίζω τζέμπε, πίναμε μπίρες όταν ξαφνικά άρχισε να παίζει ο δίσκος. Ήταν μια ευχάριστη έκπληξη. Εξακολουθώ να πιστεύω ότι ακούγεται πολύ ωραία. Από την κυκλοφορία του μέχρι σήμερα έχουμε εξελιχθεί ως μουσικοί και αυτό φαίνεται και στον τρόπο που παίζουμε μαζί. Νομίζω, πάντως, ότι ο ήχος μας παραμένει τραχύς και ακατέργαστος, όπως και τότε. Τα κρουστά και ο τρόπος που δένουν με τα υπόλοιπα όργανα εξακολουθούν να μας χαρακτηρίζουν. Έχουμε ακόμη την ίδια διάθεση να δοκιμάζουμε διαφορετικές μουσικές ιδέες και να το διασκεδάζουμε.

Παρότι αντλείτε από πολλά διαφορετικά είδη, ο ήχος των Goat αναγνωρίζεται σχεδόν αμέσως. Τι πρέπει να έχει ένα τραγούδι για να πείτε μεταξύ σας «ναι, αυτό είναι πραγματικά Goat»;

Μάλλον κάποιος έξω από την μπάντα θα μπορούσε να το αναγνωρίσει πιο εύκολα. Είμαστε αρκετά διαφορετικοί ως άνθρωποι, αλλά τα βρίσκουμε και δουλεύουμε πολύ καλά μαζί. Μας εμπνέουν πολλά διαφορετικά μουσικά είδη και νομίζω ότι ο συνδυασμός όλων αυτών δημιουργεί τη δυναμική που διαμορφώνει το DNA και τον ήχο των Goat.

Από την αρχή επιλέξατε να κρατήσετε τις πραγματικές σας ταυτότητες μακριά από τη δημοσιότητα. Σε μια εποχή όπου οι καλλιτέχνες καλούνται σχεδόν καθημερινά να μοιράζονται τη ζωή τους στα social media, πόσο δύσκολο είναι να προστατεύετε ακόμη αυτή την ανωνυμία;

Δεν είναι τόσο δύσκολο, γιατί για όλους μας είναι σημαντικό να κρατάμε την προσωπική μας ζωή μακριά από τη δημοσιότητα. Δεν μας ενδιαφέρει να προβάλλουμε τα πρόσωπά μας, ούτε θεωρούμε ότι αυτό έχει κάποια σημασία για την μπάντα. Για εμένα, η εμφάνισή μας στη σκηνή είναι περισσότερο ένας τρόπος δημιουργικής έκφρασης παρά μια προσπάθεια να κρύψουμε τα πρόσωπά μας. Γι’ αυτό φροντίζουμε μέχρι και την τελευταία λεπτομέρεια. Έχω περάσει πολλές ώρες φτιάχνοντας τα κολιέ, την μπλούζα και το κάλυμμα που φοράω στο κεφάλι. Το ίδιο έχουν κάνει και οι υπόλοιποι με όσα φορούν. Όλα αυτά, μαζί με τη δουλειά του φωτιστή μας, δίνουν οπτική μορφή στη μουσική μας.

Φυσικά, υπάρχουν άνθρωποι που ξέρουν ποιοι είμαστε, όπως οι οικογένειες και οι φίλοι μας. Καμιά φορά κάποιοι το καταλαβαίνουν μετά τις συναυλίες. Δεν το θεωρούμε μεγάλο θέμα. Θέλουμε, πάντως, να παραμένουμε ανώνυμοι σε όλα τα μέσα ενημέρωσης. Αυτό που μας ενδιαφέρει είναι οι συναυλίες μας να οδηγούν τον κόσμο στην έκσταση, χωρίς να μπαίνουν στο επίκεντρο τα πρόσωπα ή η προσωπική μας ζωή. Να αφήνουμε το εγώ μας στην άκρη. Νιώθουμε καλά με αυτή την επιλογή και οι περισσότεροι τη σέβονται.

Ζούμε σε μια εποχή όπου ακούμε μεγάλο μέρος της μουσικής μόνοι μας, με ακουστικά, μέσα από playlists και αλγόριθμους. Πιστεύετε ότι μια συναυλία αποκτά σήμερα ακόμη μεγαλύτερη σημασία ακριβώς επειδή μας φέρνει ξανά μαζί με άλλους ανθρώπους;

Ναι, το θεωρώ σημαντικό. Όταν πηγαίνεις σε μια συναυλία, αφήνεσαι, κατά κάποιον τρόπο, στα χέρια της μπάντας και του κοινού που βρίσκεται εκεί. Δεν μπορείς να προσπεράσεις ένα τραγούδι, να διαλέξεις ποιο θα ακούσεις ή να πατήσεις παύση. Πρέπει να αφεθείς και να είσαι παρών. Οι δονήσεις και η ενέργεια του χώρου σε επηρεάζουν. Ενεργοποιούνται όλες οι αισθήσεις σου και αυτό που ζεις μπορεί να σε αγγίξει βαθιά, σωματικά και πνευματικά. Δύσκολα το νιώθεις αυτό μόνος στο σπίτι, ακούγοντας μουσική από μια συσκευή. Χρησιμοποιώ κι εγώ το streaming και ακούω ακόμη και κασέτες στο walkman μου. Είναι δύσκολο, όμως, να βρεις κάτι καλύτερο από μια συναυλία που απολαμβάνεις μαζί με άλλους ανθρώπους.

Η ελευθερία φαίνεται να βρίσκεται από την αρχή στον πυρήνα των Goat, τόσο στη μουσική όσο και στην εικόνα σας. Μετά από τόσα χρόνια, τι σημαίνει για εσάς να παραμένετε πραγματικά ελεύθεροι ως συγκρότημα και να μη νιώθετε ότι πρέπει να ανταποκριθείτε στις προσδοκίες του κοινού ή των δισκογραφικών;

Έτσι είναι. Νομίζω ότι θα ήταν αδύνατο να συνεχίσουμε αν αφήναμε εξωτερικές πιέσεις να καθορίζουν τον ήχο μας ή τον τρόπο που παρουσιάζουμε την μπάντα. Για εμάς αυτό αποκλείεται. Προσωπικά, οι προσδοκίες του κοινού δεν με έχουν επηρεάσει ποτέ αρνητικά. Το αντίθετο, βρίσκω ενδιαφέρον και ευχάριστο να ακούω τις σκέψεις και τις απόψεις του κόσμου. Στο τέλος, κάνουμε αυτό που νιώθουμε σωστό για εμάς. Όσο για τη Rocket, τη δισκογραφική μας, οι άνθρωποί της είναι πολύ καλοί μας φίλοι. Υπάρχει αμοιβαία εμπιστοσύνη και σεβασμός στη δημιουργική μας ελευθερία. Είναι κάτι που εκτιμάμε πολύ.

Θα μείνετε λίγες ημέρες στην Αθήνα. Υπάρχει κάτι που θα θέλατε να δείτε, να δοκιμάσετε ή απλώς να κάνετε αυτή τη φορά στην πόλη;

Μου αρέσει να περπατάω στην πόλη και να απολαμβάνω την ατμόσφαιρά της, να τρώω καλά, να επισκέπτομαι κάποια αγορά. Ίσως περάσω και από μερικά δισκοπωλεία. Η ιστορία της Αθήνας είναι ξεχωριστή και υπάρχουν τόσα πολλά να δεις, από αρχαία μνημεία μέχρι ναούς. Σίγουρα θέλω να επισκεφθώ κάποια από αυτά.

Τι θα μπορούσε κάποτε να σας κάνει να αισθανθείτε ότι ο κύκλος των Goat έχει ολοκληρωθεί; Ή πιστεύετε ότι είναι ένα συγκρότημα που μπορεί να συνεχίσει να αλλάζει μορφή και να εξελίσσεται χωρίς να έχει πραγματικό τέλος;

Αν κάποια στιγμή σταματούσαμε να χαιρόμαστε αυτό που κάνουμε, μάλλον δεν θα είχε νόημα να συνεχίσουμε. Αυτή τη στιγμή, πάντως, δεν υπάρχει τέτοιο ζήτημα. Παίζουμε λίγες συναυλίες κάθε χρόνο και δεν έχουμε βγει ποτέ σε περιοδεία μεγάλης διάρκειας. Νομίζω ότι αυτό μας κάνει καλό. Διατηρεί την όρεξη και τον ενθουσιασμό μας για τη συνέχεια. Κάποια στιγμή όλα θα τελειώσουν. Θα ήταν, πάντως, υπέροχο να αναλάμβανε μια νεότερη γενιά. Να έρχονται νέα μέλη, να αποχωρούν άλλα και η μπάντα να εξελίσσεται σε κάτι διαφορετικό, κρατώντας το πνεύμα των Goat. Ποιος ξέρει; Ο χρόνος θα δείξει.

INFO Οι Goat εμφανίζονται στο Gazarte Ground Stage, Βουτάδων 32-34, Γκάζι, την Παρασκευή 30 και το Σάββατο 31 Οκτωβρίου 2026 στις 21:30. Οι πόρτες ανοίγουν στις 20:30. Εισιτήρια 40 ευρώ στην προπώληση και 45 ευρώ στο ταμείο.