Άλλες ζωές…

Οι ημέρες των εορτών δίνουν την ευκαιρία σε κάποιους από τους πολίτες (µάλλον τους λιγότερους) να ξεκουραστούν έστω για λίγες ηµέρες. Σε άλλους δίνουν τη δυνατότητα ανασυγκρότησης και ανασχεδιασµού της νέας χρονιάς, ενώ οι πολλοί απλώς συνεχίζουν σαν να µην άλλαξε κάτι (εκτός από τις οικογενειακές στιγµές Χριστουγέννων και Πρωτοχρονιάς και όχι πλήρως για όλους όσοι ακόµα και αυτές τις ηµέρες εργάζονται).

Φαίνεται περίεργο, αλλά το εορταστικό κλίµα των ηµερών το καθορίζουν περισσότερο οι στολισµένοι δρόµοι και λιγότερο τα καταστήµατα και οι προτάσεις κατανάλωσης. Αυτή είναι και η ποιοτική διαφορά των µνηµονιακών εορταστικών χρόνων από τις προηγούµενες περιόδους.

Η κυκλοφορία του χρήµατος µέσω του 13ου µισθού -του δώρου των Χριστουγέννων- διαµόρφωνε ένα διαφορετικό περιβάλλον, ακόµα και για όσους είτε δούλευαν τις ηµέρες των εορτών είτε δεν έφευγαν για διακοπές εντός ή εκτός συνόρων.

Αν και φέτος βρισκόµαστε σε προεκλογική περίοδο και τα πάντα µπορούν να ενταχθούν σε αυτού του είδους τους κοµµατικούς σχεδιασµούς, η βασική στόχευση της κυβέρνησης µοιάζει να είναι αυτή η «υπενθύµιση» της προ κρίσης περιόδου.

Μέσω του κοινωνικού µερίσµατος, που τρία χρόνια µετά κοντεύει να αποκτήσει στη συνείδηση των φτωχών στρωµάτων χαρακτήρα µονιµότητας, καθώς και µε τα πρόσθετα ποσά από τα αναδροµικά (παρ’ όλα τα προβλήµατα) η κυβέρνηση επιχειρεί να ενισχύσει την εικόνα της σταδιακής επιστροφής στην προ της κρίσης «κανονικότητα» .

Είναι η πρόταση µιας πιο σίγουρης πραγµατικότητας για τον κόσµο της εργασίας, απέναντι στο αβέβαιο µέλλον, µιας ανάπτυξης που όλοι επιζητούν, αλλά δεν εξαρτάται πια από εµάς και δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι αφορά στις κοινωνικές κατηγορίες που απολαµβάνουν τη σταθερή πλέον ετήσια οικονοµική ενίσχυση. ∆εν ξέρω πόσοι συµπολίτες µας θα κάνουν φέτος διακοπές για να κοιτάξουν τον νέο χρόνο µε διαφορετική, πιο αισιόδοξη µατιά.

Είναι όµως βέβαιο ότι για τα κοµµατικά επιτελεία φέτος δεν θα έχει γιορτές και αργίες. Έχουν πολλή δουλειά.