Πολλοί τον εμίσησαν αλλά...

Τον Νίκο Κοτζιά πολλοί «εμίσησαν» κατά τη διάρκεια της θητείας του στο υπουργείο Εξωτερικών. Με τη στάση του όχι μόνο μπροστά αλλά και πίσω από τις κάμερες, ο πρώην υπουργός ενόχλησε κατά καιρούς πολλούς: διπλωμάτες σε μέρη μακρινά αλλά και στενούς συνεργάτες του στην Αθήνα, πολιτικούς αντιπάλους αλλά και συγκυβερνώντες, «εταίρους» της Ελλάδας στο εξωτερικό αλλά και διαπιστευμένους δημοσιογράφους στην πρωτεύουσα. Κάποιοι ίσως πουν ότι ήταν στρυφνός. Αλλοι ίσως τον κατηγορήσουν για μεγαλομανία και επικοινωνιακές αστοχίες, για μπρίφινγκ που δεν έγιναν και εμμονές. Οι πολιτικοί, ωστόσο, και δη οι υπουργοί κρίνονται από τα έργα που αφήνουν παρακαταθήκη. Οσα έλαβαν χώρα πίσω από κλειστές πόρτες, μεταξύ επαγγελματιών της πολιτικής και λοιπών παροικούντων, συνήθως περιορίζονται στη σφαίρα της παραπολιτικής. Σε λίγα χρόνια μάλλον δεν θα τα θυμάται κανείς πέρα... από τους παροικούντες. Στα σημαντικά, είτε σε κάποιους αρέσει είτε όχι, ο Κοτζιάς έκανε πράγματα. Στο Κυπριακό, η στάση του ήταν υποδειγματική. Εθεσε το θέμα των εγγυήσεων στη σωστή του βάση και την κατοχική Τουρκία προ των ευθυνών της, όχι με εμμονές, αλλά αναζητώντας τις μεθόδους εκείνες που θα μπορούσαν όντως να οδηγήσουν σε μια συμβιβαστική λύση... εάν πράγματι το ήθελε η Αγκυρα. Πολλοί από εκείνους που του άσκησαν κριτική πλέον συζητούν «νέες ιδέες» περί... χαλαρής (συν)ομοσπονδίας και βλέπουμε. Στο μέτωπο της Αλβανίας, μπορεί να μην κατάφερε να κλείσει το θέμα της οριοθέτησης των θαλασσίων ζωνών (επειδή την τορπίλισε η Αγκυρα μέσω Τιράνων), αλλά έκλεισε άλλες χρονίζουσες εκκρεμότητες με σημαντικότερη εκείνη της ταφής των Ελλήνων πεσόντων του Επους του ’40 σε ελληνικά κοιμητήρια. Και όταν ήρθε η ώρα να πραγματοποιηθούν οι ταφές, κάποιοι, αντί να χαιρετίζουν, διαμαρτύρονταν... με το αιτιολογικό ότι δεν δέχτηκαν επίσημη πρόσκληση. Ο κ. Κοτζιάς έκανε πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική (με όχημα τριμερή σχήματα συνεργασίας στη Μεσόγειο και τετραμερή στα Βαλκάνια), ποντάροντας στην εξωστρέφεια (Διεθνής Διάσκεψη των Αθηνών για τον Θρησκευτικό Πλουραλισμό, Φόρουμ Αρχαίων Πολιτισμών, Διάσκεψη της Ρόδου για την Ασφάλεια). Ακόμη και στο θέμα της Συμφωνίας των Πρεσπών (που του κόστισε πολιτικά) πέτυχε μια συμφωνία την οποία... υπό άλλες συνθήκες, σε μια άλλη εποχή, με έναν άλλον υπουργό Εξωτερικών και μια άλλη κυβέρνηση, η Νέα Δημοκρατία θα καλωσόριζε κατά τρόπο πανηγυρικό. Ο Κοτζιάς έφυγε από την κυβέρνηση. Η Συμφωνία των Πρεσπών όμως μένει ως στόχος στα χέρια του πρωθυπουργού... Μαζί της μένουν βέβαια και κάποιοι από εκείνους που την πολέμησαν και συνεχίζουν να την πολεμούν. Παράδοξο; Οσο παράδοξη και η κυβερνητική σύμπραξη της πρώην ριζοσπαστικής Αριστεράς με τη νυν και αεί λαϊκιστική Δεξιά