Η δολοφονία και οι κινήσεις της Τουρκίας

Η απάντηση στο ερώτηµα είναι θετική, σύµφωνα µε την ανάλυση του ιδρύµατος Carnegie, που αναφέρει, µεταξύ άλλων, ότι ο χειρισµός του καλού-κακού «µπάτσου» στην απίστευτη αυτή υπόθεση δολοφονίας αποτελεί ένα παράδειγµα για τη στρατηγική στόχευση της Αγκυρας. Πρόκειται για µια στρατηγική που στην πραγµατικότητα αποσκοπεί στο να µετατρέψει µια τεράστια διπλωµατική αµηχανία (στην πραγµατικότητα πρόκειται για µια δολοφονία κοµάντο στο κέντρο της Κωνσταντινούπολης και υπό την κάλυψη της διπλωµατικής ασυλίας) σε µια ευκαιρία να κερδίσει η Αγκυρα οφέλη έναντι της Σαουδικής Αραβίας. Μια χώρα µε την οποία βρίσκεται σε διαρκή ανταγωνισµό για την «επικυριαρχία» στον µουσουλµανικό κόσµο. «Είναι µια απροσδόκητη ευκαιρία να εµφανιστεί η Άγκυρα πάρα τω πλευρώ του Αµερικανού προέδρου Ντ. Τραµπ, προκειµένου να βγει από τη δύσκολη κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει µε τη σύµµαχό του και στους στρατιωτικούς εξοπλισµούς Σαουδική Αραβία; Κι αν ναι, τότε τι ακριβώς θα ζητήσει η Άγκυρα από τις ΗΠΑ;» διερωτάται ο Mark Pierini στην ανάλυσή του για το ίδρυµα Carnegie. Οι στρατηγικοί σχεδιασµοί της Τουρκίας έχουν τεράστιο ενδιαφέρον και δεν µπορεί να µην τύχει της προσοχής της ελληνικής διπλωµατίας η χθεσινή σύνοδος Τουρκίας-Ρωσίας-Γαλλίας-Γερµανίας για τη Συρία, που αναµφισβήτητα αποτελεί µια νίκη της τουρκικής διπλωµατίας. Το επόµενο διάστηµα, τον Μάρτιο του 2019, ο Ερντογάν έχει τοπικές εκλογές. Ένα κρίσιµο τεστ αντοχής της απόλυτης επικυριαρχίας του. Αποτελεί στοίχηµα για την ελληνική εξωτερική πολιτική να µείνει σταθερά προσηλωµένη στη δική της στρατηγική. Αλλωστε και η αντίδραση της Τουρκίας στη σταδιακή επέκταση των χωρικών υδάτων στο Αιγαίο ακυρώνει τις επιπολαιότητες στον εγχώριο διάλογο ότι αποτελεί «υποχώρηση στο δόγµα της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής».