Οχι τρεις. Τέσσερις εκλογές μέσα στο 2019!

Και είναι τέσσερις, επειδή οι αυτοδιοικητικές εκλογές είναι δύο: για δηµάρχους και περιφερειάρχες. Ασε που σε πολλούς τόπους θα υπάρξει και δεύτερος γύρος! ∆ηλαδή πέντε συνολικά.

Υποθέτω πως κάποιοι ξέρουν καλύτερα τα ζητήµατα αυτά, που όµως σκέφτοµαι πως θα δηµιουργήσουν πρωτογενές πρόβληµα. Η επιτροπή που συσκέφθηκε για την ψήφο των Ελλήνων του εξωτερικού µάλλον ασχολήθηκε περισσότερο µε την ψήφο των αποδήµων κι όχι µε τους χιλιάδες που λείπουν από τη χώρα τα τελευταία χρόνια, επειδή εργάζονται στο εξωτερικό. Αν εξαιρεθούν λίγες µεγάλου µεγέθους περιφέρειες που σωστά περιορίστηκαν, το αναλογικό σύστηµα δεν φαίνεται να είναι πλήρες και αδέκαστο. Θυµίζω την ιστορία µε τις κατανοµές, που ενίοτε βγάζουν παράξενα αποτελέσµατα, καθώς και το άλυτο προσώρας ζήτηµα της πολυσταυρίας, που ζυγίζει διαφορετικά την αστική από την περιφερειακή ψήφο. Εξάλλου, η καταµέτρηση των σταυρών παραµένει πάντοτε ζήτηµα στο οποίο παρεµβαίνει το ανθρώπινο χέρι, πράγµα όχι αντικειµενικό σε αρκετές περιπτώσεις.

Ειδικά στις βουλευτικές εκλογές, υπάρχει ένα θεµατάκι. Συγκεκριµένα, ο πληθυσµός ενός αστικού κέντρου σπανίως παράγει ψήφο ισότιµη µε τον πληθυσµό ενός παλαιού νοµού. Είναι και η επαρκής γεωγραφική αντιπροσώπευση, θα µου πείτε, που θεωρείται ισχυρότερο κριτήριο από την πληθυσµιακή.

Αλλά αυτά είναι διαρκή και πάγια προβλήµατα των εκλογικών συστηµάτων. Εκεί που θα πρωτοτυπήσουµε θα είναι στην ισχύ της αποχής και στην ψήφο των γερόντων. Πόσες αναµετρήσεις σε σύντοµο χρονικό διάστηµα να αντέξει ένας πολίτης µπαινοβγαίνοντας στα εκλογικά τµήµατα; Αναγκαστικά θα προστρέξει στο «έτοιµο» ψηφοδέλτιο και στην ένταση του πολιτικού πάθους. ∆εν κινδυνολογώ, αλλά ανησυχώ ελαφρώς. Περιµένω, φυσικά, να υπάρξουν οι δέουσες διευκρινίσεις, ειδικά για τον «Κλεισθένη» και την αυτοδιοίκηση γενικά. Εκεί που οι υποψήφιοι δήµαρχοι, πλην δύο, µπορεί να γίνουν εντέλει εκλεγµένοι δηµοτικοί ή περιφερειακοί σύµβουλοι. Ας ελπίσουµε πως η «πρώτη φορά» µιας εφαρµογής δεν θα αποδειχτεί παραγωγός περισσότερης σύγχυσης