Η Εθνική οµάδα έχει ανάγκη από έναν «κακό διευθυντή»

Στο τέλος, δεν µπορεί να επιλεγούν περισσότεροι από έναν προπονητή (ανάµεσα σε δεκάδες που θα µπορούσε να έχουν επιλεγεί) και έντεκα ποδοσφαιριστές (ανάµεσα σε τουλάχιστον υπερδιπλάσιους που θα µπορούσε να έχουν επιλεγεί). Και τότε, τι κάνουµε εάν ο ένας ή/ και οι έντεκα δεν είναι αυτοί που ο καθένας θεωρεί τους πλέον κατάλληλους; Απλό. Καταθέτουµε τη γνώµη µας «ίνα κριθή», οπότε θα επιβεβαιωθεί ή θα διαψευστεί στον χρόνο, τη βάζουµε στην άκρη, τελεία. Και ακριβώς επειδή πρόκειται για την Εθνική, απέξω περιτυλίγουµε τον έναν και τους έντεκα µε όλη τη θετική ενέργεια. Τα υπόλοιπα, µέσα, είναι δικά τους. Να εξηγηθώ, λοιπόν. Ερώτηση: Θα έπαιρνες ποτέ τον Αναστασιάδη προπονητή; Απάντηση: ∆εν θα το σκεφτόµουν καν. Ερώτηση: Είναι βήµα εµπρός ή βήµα πίσω; Απάντηση: Είναι βήµα πίσω. Ερώτηση: ∆είχνει η επιλογή µακρά πνοή ή κοντό ορίζοντα; Απάντηση: Κοντό ορίζοντα. Τελειώσαµε. Αλλά αφού αυτός είναι ο Αγγελος Αναστασιάδης, δεν µπορώ παρά να θέλω ολόψυχα να πάει το έργο καλά. Κατά βάθος, θα ευχόµουν το πρόβληµά µας να είναι απλοϊκό όσο το (ένα) πρόσωπο. Είχαµε έναν κακό προπονητή, αποµακρύνθηκε, πήραµε έναν καλό προπονητή, προχωράµε. Ατυχώς, η εξίσωση µοιάζει πιο σύνθετη. Είναι κατ’ αρχάς το κριτήριο. Δύο καλά µατς, ανανεώνουµε το συµβόλαιο του προπονητή για δύο χρόνια. ∆ύο κακά µατς, απολύουµε τον προπονητή σε δύο µέρες. Το περίφηµο ΟΦΑ. Κατάλληλος - ακατάλληλος Στο ποδόσφαιρο, ΟΦΑ δεν είναι «όπου φυσάει ο άνεµος». Στο ποδόσφαιρο, ΟΦΑ είναι «όπου φυσάει το αποτέλεσµα». Κατάλληλος (ο Σκίµπε) τον Νοέµβριο του 2017, ακατάλληλος (ο ίδιος Σκίµπε) τον Οκτώβριο του 2018. Πότε... πρόλαβε; Το ευκαιριακό κριτήριο προδίδει το βασικό έλλειµµα. Οτι γύρω γύρω από τον προπονητή και τους παίκτες δεν υπάρχει σοβαρό πλαίσιο λειτουργίας. Κανόνες. Απόδειξη, στην περίπτωση Σκίµπε/ Αναστασιάδη, το de facto άδειασµα του τεχνικού διευθυντή (Βρύζας). Ολη η διαφορά µεταξύ επιτυχίας και αποτυχίας είναι εκεί, στο γύρω γύρω. Ο Αναστασιάδης µονάχος, µε έναν βοηθό κι έναν γυµναστή, δίχως πλαίσιο, θα πάει εύκολα άκλαυτος. Το θέµα µας δεν είναι πρωτίστως προπονητικό. Είναι δοµικό. ∆οµικά, αυτήν τη στιγµή βρισκόµαστε... προ Οτο! Ανατρέχοντας στην τελευταία εικοσαετία, οι προσλήψεις του Ιορντανέσκου και του Ρανιέρι, ακόµη και του ∆ανιήλ ενόσω ακόµη εργαζόταν στο υψηλό εγχώριο επίπεδο, ήταν επιτυχίες όσο και οι προσλήψεις του Ρεχάγκελ και του Φερνάντο Σάντος. Καθόλου λιγότερο. Επιτυχείς προσλήψεις, µέρα µε νύχτα αποτελέσµατα. Το κλειδί ήταν, είναι, η οργάνωση του κάδρου. 'Η το ξεχαρβάλωµα του κάδρου. Εξηγούµαι, συνεπώς, εκ νέου. Τον Αναστασιάδη, για 90 λεπτά µέσα στις τέσσερις γραµµές, µπορώ να τον εµπιστευτώ. Μόνον εάν είναι ήδη τακτοποιηµένο, όµως, το γύρω γύρω. Πριν τον προπονητή, η Εθνική έχει ανάγκη τον «διευθυντή» που θα αναλάβει την ιστορία, από πάνω έως κάτω, εν λευκώ. Μεταξύ άλλων, και την ευθύνη για το πρόσωπο του προπονητή