Κραυγές και ψίθυροι

Ετσι, µία -κατά τ’ άλλα, φυσιολογική- αποχώρηση από ένα κυβερνητικό σχήµα, όπως αυτή που επιχείρησε ο Πάνος Καµµένος, δαιµονοποιείται. Στη συνέχεια, οι εντάσεις αρχίζουν να αφορούν τα υπόλοιπα κόµµατα, µε το Ποτάµι να απειλεί ότι θα αλλάξει τη στάση του απέναντι στη Συµφωνία των Πρεσπών, εφόσον ένας βουλευτής του δώσει ψήφο εµπιστοσύνης στην κυβέρνηση...

Την ίδια στιγµή, οργιάζουν οι κραυγές και οι ψίθυροι περί «ανταλλαγµάτων» που δήθεν εξασφάλισαν άλλοι βουλευτές, προκειµένου να στηρίξουν µε την ψήφο τους την κυβέρνηση στη Βουλή. Οπως συνέβη και το 2014, η πολιτική ζωή της χώρας κινδυνεύει να µετατραπεί σε ζούγκλα, χωρίς ουσιαστική αιτία. Και βεβαίως, είναι πολύ φθηνή η δικαιολογία ότι «και οι άλλοι τα ίδια έκαναν».

Σε κάθε περίπτωση δεν µπορεί να θεωρηθεί προϊόν συναλλαγής η διαφοροποίηση της στάσης ενός στελέχους των ΑΝΕΛ έπειτα από µια τετραετία συνεργασίας µε τον ΣΥΡΙΖΑ, όπως δεν µπορεί να θεωρηθεί « ύποπτη» η συνέπεια ενός βουλευτή του Ποταµιού σε θέσεις που έχει υποστηρίξει εδώ και πολλά χρόνια. Ευθύνη για το πολιτικό κλίµα έχουν όλα τα κόµµατα – και όχι µόνο η κυβέρνηση και η αξιωµατική αντιπολίτευση. Και σε µια συγκυρία όπως η σηµερινή, οι πάντες οφείλουν να αναλάβουν τις ευθύνες τους.