Στον δρόµο για τις κάλπες

Η διάλυση κάποιων κοινοβουλευτικών οµάδων ήταν µια αναµενόµενη εξέλιξη, µιας και το ονοµατολογικό των Σκοπίων ξυπνούσε µέχρι τώρα οριζόντιες αντιδράσεις στην πολιτική µας σκηνή.

Δύο είναι τα συμπεράσματα που αβίαστα µπορούν να εξαχθούν από τις εξελίξεις: πρώτον, οι επόµενες εκλογές θα πραγµατοποιηθούν σε ατµόσφαιρα πρωτοφανούς πόλωσης. ∆εύτερον, τα κόµµατα στην επόµενη Βουλή θα είναι πολύ λιγότερα, µε ό,τι αυτό συνεπάγεται για το κατώφλι της αυτοδυναµίας, που θα χαµηλώσει αρκετά.

Θα μπορούσε να σηµειώσει κανείς ότι µέσω Πρεσπών η χώρα επανέρχεται στα προ του 2012 πολιτικά δεδοµένα: τότε ήταν τα µνηµόνια που έφεραν τα πάνω κάτω, µε τους ψηφοφόρους να συνθλίβουν τα κατεστηµένα κόµµα-
τα και να αναδεικνύουν νέες πολιτικές δυνάµεις, όπως ο ΣΥΡΙΖΑ και οι Ανεξάρτητοι Ελληνες. Το µήνυµα της κοινωνίας ήταν τότε «όχι στον δικοµµατισµό», το οποίο έχει σήµερα αντικατασταθεί από την πόλωση.

Είναι χαρακτηριστικό ότι οι ψηφοφόροι του ΣΥΡΙΖΑ δηλώνουν πως πρώτιστα στηρίζουν το κόµµα τους «για να µην έλθει στην κυβέρνηση η ∆εξιά», ενώ οι ψηφοφόροι της Ν∆ συνεγείρονται από το σύνθηµα «να φύγει αυτή η κυβέρνηση». Και µε βάση τα σηµερινά δεδοµένα, τα πράγµατα θα γίνουν πολύ πιο σκληρά µέσα στο επόµενο διάστηµα.

Υπάρχει βεβαίως και η Βουλή: στον δρόµο προς τις εκλογές, η κυβέρνηση έχει να αποδείξει ότι µπορεί να συνεχίσει να συγκροτεί διαφορετικές πλειοψηφίες κάθε φορά – ανάλογα µε το περιεχόµενο των νοµοσχεδίων που θέλει να περάσει από τη Βουλή. Και βεβαίως, αυτό συνιστά πεδίο δόξης για εκείνες τις συνεργασίες ή τις προσχωρήσεις που σχεδιάζει ο Αλέξης Τσίπρας για την επίσηµη προεκλογική περίοδο