Η ανακάλυψη... της Ευρώπης από τους Γερμανούς!

Επειτα από µια δεκαετία ακινησίας, η Οµοσπονδία Βιοµηχανιών της Γερµανίας (BDI) θυµίζει κυρίως στην πολιτική ελίτ της χώρας της ότι η αντιµετώπιση της υπερανταγωνιστικής Κίνας δεν είναι δυνατή, παρά µόνο µε επανεκκίνηση της εµβάθυνσης της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης.

Οι προτάσεις της Οµοσπονδίας, όπως δηµοσιεύτηκαν πριν από µια εβδοµάδα στην έγκυρη γαλλική οικονοµική εφηµερίδα «Les Echos», παραπέµπουν στην πρόταση Μακρόν για τη µεταρρύθµιση της Ευρωζώνης και, γενικότερα, της Ευρωπαϊκής Ενωσης, όπως αυτή περιγράφηκε από τον πρόεδρο της Γαλλίας στην οµιλία του στη Σορβόννη στα τέλη Σεπτεµβρίου του 2017 – µια πρόταση που απονευρώθηκε και αποσαθρώθηκε από το Βερολίνο µε άλλοθι τη µετεκλογική γερµανική αβεβαιότητα.

Στη θέση της Κίνας, µε την ίδια επιχειρηµατολογία και συµπεράσµατα, θα µπορούσαν να είναι η επιθετική πολιτική Τραµπ στο διεθνές εµπόριο, αλλά και η υποβάθµιση του ΝΑΤΟ από τον ένοικο του Λευκού Οίκου. Η Γερµανία βιώνει µια µεγάλη αντίφαση. Την ώρα που οι ελίτ διαπιστώνουν ότι η χώρα δεν µπορεί να σταθεί στους διεθνείς συσχετισµούς χωρίς την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση, στις δηµοσκοπήσεις καταγράφεται το υψηλότερο ποσοστό ευρωσκεπτικισµού µεταπολεµικά.

Ο ευρωσκεπτικισµός δεν εξαντλείται στην Εναλλακτική για τη Γερµανία. Αντίθετα, περιλαµβάνει Φιλελεύθερους, Χριστιανοκοινωνιστές της Βαυαρίας, αλλά και µια βαρύνουσα στους εσωκοµµατικούς συσχετισµούς πτέρυγα της Χριστιανοδηµοκρατίας.

Οι δύο εταίροι του µεγάλου συνασπισµού, οι Χριστιανοδηµοκράτες και οι Σοσιαλδηµοκράτες, δεν ξέρουν πώς να ελιχθούν, καθώς µια ανοιχτή συνηγορία τους υπέρ της επανεκκίνησης της ολοκλήρωσης  µε στίγµα παρόµοιο µε τις θέσεις της ΒDI θα προϋπέθετε αυτοκριτική προσέγγιση της στάσης τους στην αρχή της κρίσης, όταν µετά τον Σεπτέµβριο του 2008 επέλεξαν την εθνική περιχαράκωση, καθώς έβλεπαν τη θωράκιση της Ευρωζώνης µέσω της αµοιβαιοποίησης των κινδύνων και της µεταφοράς πόρων όχι ως ευκαιρία, αλλά ως κίνδυνο.