Τουρκία: Ο απρόβλεπτος γείτονας

Κατ’ αρχάς, είναι φανερό ότι πολλοί βιάστηκαν να ποντάρουν σε µια επανάληψη της ατµόσφαιρας που κυριάρχησε στην τελευταία επίσκεψη Ερντογάν στην Αθήνα – όταν ο πρόεδρος της Τουρκίας προχώρησε στην αµφισβήτηση της Συνθήκης της Λωζάνης. Εχει τη σηµασία του το γεγονός ότι ο κ. Ερντογάν δεν επέµεινε σε αυτό, στις δηµόσιες δηλώσεις του µετά τη συνάντησή του µε τον Αλέξη Τσίπρα.

Βεβαίως, κατά την πάγια συνήθειά του, ο πρόεδρος της Τουρκίας επιχείρησε ένα ανατολίτικο παζάρι για ζητήµατα σχετικά µε τα οποία δεν µπορεί να υπάρξει διαπραγµάτευση από την ελληνική πλευρά: τέτοιο είναι το θέµα των µουφτήδων -ένα εσωτερικό θέµα της χώρας µας- και η προσπάθεια σύνδεσής του µε την επαναλειτουργία της Σχολής της Χάλκης, που είναι προφανώς ένα ζήτηµα το οποίο έχει παγκόσµια διάσταση.

Από την άλλη πλευρά, είναι φανερό ότι τέτοιες συναντήσεις κορυφής αποδίδουν -αν µη τι άλλο- ως προς τη µείωση της έντασης µεταξύ των δύο χωρών και δηµιουργούν µια διαφορετική ατµόσφαιρα ακόµα και στο Αιγαίο. Αλλωστε, νέα µέτρα οικοδόµησης εµπιστοσύνης είναι υπό συζήτηση.

Η Ελλάδα δεν έχει τίποτα να φοβηθεί από τέτοιες συναντήσεις. Το αντίθετο: Απέναντι σε έναν γείτονα απρόβλεπτο -και αρκετά αποµονωµένο στην παρούσα συγκυρία-  έχει κάθε λόγο να εντείνει την επικοινωνία µεταξύ των δύο πλευρών.