Aρθρο 22 και κάτι

Θα µου πείτε, πάντοτε κινδυνεύεις να σου διαφύγει κάτι σηµαντικό. Πόσες φορές έχετε ξεχάσει στο σπίτι το πορτοφόλι σας και δεν γυρίσατε να το πάρετε, διότι ήταν ούτως ή άλλως άδειο; Αλλά και η αντιπολίτευση ξέχασε να το σχολιάσει. Γιατί τόση έλλειψη µνήµης, δεν µπορώ να καταλάβω. Μάλλον θα πρέπει ο κύριος Πολάκης να µεριµνήσει λίγο και για την υγεία του πολιτικού κόσµου. Είναι εµφανές ότι οι πολιτικοί µας έχουν κουραστεί και χρειάζονται συµπληρώµατα διατροφής. Εγώ, εκτός από C, έχω προµηθευτεί βιταµίνες Β2 και Β12 και η µνήµη µου έχει αποκατασταθεί. Αρκεί να µην ξεχνάω να τις παίρνω κάθε πρωί. Εάν νοµίζετε ότι έχω ξεχάσει σε τι πράγµα αναφέροµαι και άλλαξα θέµα, γελιέστε. Ιδού το σηµερινό θέµα µου: Το Σύνταγµά µας υπόσχεται µεν εργασία στους Eλληνες, δεν υπόσχεται όµως τον πλουτισµό τους. Eτσι, η διεθνής θέση µας υποβαθµίζεται. Oσο εµείς εδώ ασχολούµαστε µε αναδροµικά του δώρου Χριστουγέννων, ο αριθµός των ζάπλουτων αυξάνεται διεθνώς και ήδη ο πλανήτης διαθέτει δύο χιλιάδες τρισεκατοµµυριούχους. Κι όταν λέµε τρισεκατοµµύρια, µην πάει ο νους σας σε τίποτε υποτιµηµένα νοµίσµατα. Για δολάρια µιλάνε οι στατιστικές. Προτείνω λοιπόν στο άρθρο 22 του Συντάγµατος, το οποίο αναφέρει ότι «η εργασία αποτελεί δικαίωµα και προστατεύεται από το κράτος, που µεριµνά για τη δηµιουργία συνθηκών απασχόλησης όλων των πολιτών», να προστεθεί η φράση «και την ανάδειξη του µεγαλύτερου δυνατού αριθµού εκατοµµυριούχων». Και µη σπεύσετε να µε κατηγορήσετε για µειοδοσία, ότι, ενώ ο κόσµος είναι γεµάτος µε τρισεκατοµµυριούχους, εγώ προτείνω σκέτους εκατοµµυριούχους. Απλώς, είµαι ρεαλιστής. ∆ιότι αν βάλουµε το κράτος να δηµιουργήσει συνθήκες ανάδειξης έστω δισεκατοµµυριούχων, θα δυσκολευτεί, θα απογοητευτεί και θα τα παρατήσει. Ας αρχίσουµε µε εκατοµµυριούχους και βλέπουµε. Αρκεί να το γράφει το Σύνταγµα