ΕΡΤ: Τελευταία ευκαιρία

Η κυβερνητική πολιτική για την ΕΡΤ κατέρρευσε εκ των έσω. Επρόκειτο, βέβαια, για τεράστια ευκαιρία. Το «µαύρο» και το πείραµα της αυτοδιαχείρισης προσέδιδαν στην επαναλειτουργία της ΕΡΤ πρωτοφανή δυναµική. Οι άνθρωποί της είχαν, επιτέλους, βρει έναν ισχυρό δίαυλο προς την κοινωνία που είχε προ πολλού χαθεί – αν υπήρξε ποτέ. Οι ανταγωνιστές βρίσκονταν σε κατάσταση αδυναµίας, αντιµετωπίζοντας προβλήµατα αξιοπιστίας, χαµηλών εσόδων και τον αντιπερισπασµό της αδειοδότησης. Συγκυρία ανεπανάληπτη. Το περίεργο είναι ότι, σε αντίθεση µε άλλους τοµείς, εδώ ο ΣΥΡΙΖΑ διέθετε πολιτική: Θα φτιάξουµε το ελληνικό BBC (Αλέξης Τσίπρας 27 Μαΐου 2013). Φαίνεται απλοϊκό αλλά δεν είναι. BBC σηµαίνει αυτονοµία από την εκάστοτε κυβέρνηση, αξιοπιστία, πλουραλισµός, αντανακλαστικά, ποιότητα, κύρος. Θωρακίζεις θεσµικά την αυτονοµία της δηµόσιας τηλεόρασης, καθιερώνεις διαδικασίες που θα της επέτρεπαν να βρει τους καλύτερους και την αφήνεις να πετάξει µακριά σου. Μήπως είχε και εδώ αυταπάτες ο πρωθυπουργός; Την απάντηση µπορεί να τη δώσει ο ίδιος. Ή οι συνεργάτες του που είχαν τις σχετικές αρµοδιότητες. Εκείνοι, ναι, είχαν αυταπάτες: Οτι θα µπορούσαν να φτιάξουν τη νέα ΕΡΤ µε παλιά και φθαρµένα υλικά. Οτι µε τον ασφυκτικό έλεγχο και την επιλογή των στελεχών που της επέβαλαν θα µπορούσε να λειτουργήσει αξιοπρεπώς. Η µέγιστη αυταπάτη ήταν ότι µια τέτοια πολιτική θα τους προσπόριζε πολιτικά οφέλη, ενώ ο µοναδικός δρόµος επιτυχίας ήταν η ακριβώς αντίθετη διαδροµή. Ισως ο τίτλος του άρθρου να είναι υπεραισιόδοξος. Πολλοί πιστεύουν ότι το παιχνίδι έχει οριστικά χαθεί. Ωστόσο, παρά το βάρος του φιάσκου, οι βασικές παράµετροι παραµένουν ακόµη -όχι για πολύ- ευνοϊκές. Εντέλει, πόσο θάρρος χρειάζεται για να εφαρµόσεις τη δική σου πολιτική;