Μουσαντένιοι ευρωβουλευτές για το µπαγιόκο

Είναι έτσι όλοι οι ευρωβουλευτές; Προφανώς και όχι, αλλά ας µη γράφουµε τα προφανή...

«Μουσαντένιος», λέξη της λαϊκής γλώσσας, θα πει «ψεύτικος», «προσποιητός», «κάλπικος», «πλαστός». Προέρχεται από το «µονσαντά» – σηµαίνει «στα ψέµατα, δήθεν». Πολύ συχνά ακούγεται στα γήπεδα, ειδικά όταν δίνεται από τους διαιτητές κάποιο µουσαντένιο («πέτσινο») πέναλτι. Κατά τον Ηλία Πετρόπουλο, στα «καλιαρντά», η άκρη της βρίσκεται στη λέξη «µουσαντό» («ψέµα») της καλιαρντής -που προήλθε από τη λέξη «µούσι», δηλαδή «ψέµα», της Κοινής Νεοελληνικής- µε κατάληξη που θυµίζει γαλλικά! Βέβαια, υπάρχουν πολλοί οι οποίοι υποστηρίζουν πως το «µουσαντά» έχει τουρκική προέλευση, από το τουρκικό «musanna», το οποίο σηµαίνει «πλαστός», «εικονικός», «πλαστογραφηµένος» – και κάπου εκεί µπαίνει και το αραβοτουρκικό «musa’ade», που σηµαίνει «βοήθεια», «αντίληψη». Προφανώς και χρειάζεται, προκειµένου να αντιληφθείς ποιος ευρωβουλευτής θα ανταποκριθεί στα… ευρωπαϊκά καθήκοντά του και ποιος είναι µουσαντός, µόνο για το...

...Μπαγιόκο. Θεωρείται περισσότερο λέξη τής αργκό και δεν υπάρχει σε κανένα γενικό λεξικό, νεότερο ή παλαιότερο. «Μπαγιόκο» είναι τα πολλά χρήµατα και ο έχων-κατέχων είναι ο «µπαγιοκλής», ο «παραλής» (προερχόµενο από τον «παρά», παρά το ότι δεν ήταν κάποιο σηµαντικό νόµισµα). Αυτός που «κάνει µπαγιόκο» «κάνει κοµπόδεµα», «συγκεντρώνει ένα σεβαστό ποσό». «Μπαγιόκο» είναι και το σύνολο των αποθηκευµένων χρηµάτων τα οποία παραµένουν κρυµµένα για µια δύσκολη κατάσταση – σε στρώµατα και σε ντουλάπες, συνήθως. Αυτή η λέξη υπάρχει σε αρκετά ρεµπέτικα τραγούδια, µε γνωστότερο το «∆υο µάγκες µες στη φυλακή», του Κώστα Τζόβενου, οι οποίοι, για να πείσουν τον διευθυντή να κάνει τα στραβά µάτια, υπόσχονται «µη µιλάς και κάνε µόκο, θα σου ξηγηθώ µπαγιόκο» – «λάδωµα».

Λογικά, το «µπαγιόκο» ετυµολογείται από το ιταλικό «baiocco», που ήταν ένα χάλκινο παπικό νόµισµα – ευτελούς, όµως, αξίας. Μάλιστα, υπάρχει η ιταλική έκφραση «non valere un baiocco» – το αντίστοιχο δικό µας «δεν αξίζει δεκάρα». Βέβαια, το «µπαγιόκο» στις ηµέρες µας δηλώνει ένα µεγάλο ποσόν, το οποίο -αντίστοιχα- µπορούν να το λαµβάνουν κάποιοι µουσαντένιοι ευρωβουλευτές οι οποίοι -πολιτικά- µπορεί και να µην αξίζουν ούτε µια (τρύπια) δεκάρα.