Η διάρκεια των θαυµάτων...

Πάκο Ερέρα: Καλά, εσύ κουράστηκες νωρίς «Με λένε µαραθωνοδρόµο» είχε δηλώσει λίγο καιρό πριν για να συµπληρώσει: «Οι οµάδες µου τα δίνουν όλα στον δεύτερο γύρο»... Το θέµα είναι ότι οι Ελληνες αρέσκονται στα σπριντ και θαυµάζουν τις ταχύτητες. Πού να περιµένεις τώρα τον Μπικίλα της Θεσσαλονίκης να σου τρέξει, όταν έχεις πλάι σου τον Μπολτ (τον ΠΑΟΚ, για να καταλαβαινόµαστε) στην ίδια πόλη; Και το άλλο το πιο σπουδαίο: Η οµάδα του κυρίου Ερέρα θα ανεβάσει ρυθµό στον δεύτερο γύρο, ο κύριος Ερέρα θα είναι στην οµάδα του όταν αρχίσει ο δεύτερος γύρος; Ε; Λάζαρος Χριστοδουλόπουλος: Ghost writer... Κάποτε, λέγεται, ένα φιλόδοξος συγγραφέας έστειλε στον Βίκτωρα Ουγκώ το σύγγραµά του για να το εκτιµήσει, µε την υποσηµείωση: «Αν παρέλειψα µερικά κόµµατα και τελείες, σας παρακαλώ να τα βάλετε εσείς». Ο Ουγκώ τού απάντησε: «Αγαπητέ, την επόµενη φορά να µου στέλνετε µονάχα τα κόµµατα και τις τελείες. Τα υπόλοιπα θα τα βάζω εγώ». Κάπως έτσι και ο Λάζαρος Χριστοδουλόπουλος (και) χθες. Προσπάθησε να θυµηθεί την τέχνη του γκολτζή, αλλά µάταια. Εστειλε... τα κόµµατα και τις τελείες, αλλά το γκολ το έβαλε άλλος... Εις μνήμην: Αυτά στην Αγγλία... Συγκινητική η ολιγόλεπτη τελετή πριν από το µατς ΓουλφςΤότεναµ, στη µνήµη των θυµάτων των δύο παγκοσµίων πολέµων. Πολλοί στις εξέδρες δάκρυσαν, άλλοι στάθηκαν προσοχή µε έκδηλη τη σοβαρότητά τους. Στη σέντρα οι οµάδες, επίσηµοι και ένας σαλπιγκτής απέδωσαν τιµές! Και οι οπαδοί µυσταγωγικά πιστοί στην «ενός λεπτού σιγή». Είπαµε στην Αγγλία όλα αυτά, όπου τιµούν και τους ζώντες και τους νεκρούς τους. Στην Ελλάδα; Στην Ελλάδα, όπου απαξιώνονται οι ζωντανοί και οι νεκροί σκυλεύονται, πού να βρεις έστω ένα λεπτό «ντροπής»; Φανταστείτε ανάλογη τελετή πριν από αγώνα «αιωνίων» στο Φάληρο... Ενός αιώνα θλίψη! Υπερβάλλων Τζήλος; Σαφώς και όχι! Απαξ «κατά συρροήν δολοφόνος», πάντα «κατά συρροήν δολοφόνος»... Αν, ας πούµε, ο Τσαρλς Μάνσον χτυπούσε τυχαία περαστικό µε το αυτοκίνητό του, ποιος θα τον πίστευε ότι δεν είχε διαπράξει ακόµα ένα εκ προµελέτης, ειδεχθές έγκληµα; Ουδείς! Ετσι και µε τους Ελληνες διαιτητές. Απαξ ελλειµµατικοί και αµφισβητούµενοι, πάντα ελλειµµατικοί και αµφισβητούµενοι! Τι να πει και πώς να δικαιολογηθεί ο Θανάσης Τζήλος, όταν έχει πίσω του το σκοτεινό παρελθόν της διαιτησίας να τον ακολουθεί; Και για να αποκρυπτογραφούµε ευθέως και σωστά την πραγµατικότητα: νικώντας στα ντέρµπι µόνο δεν κατακτάς τίτλο! Θυµάστε την ΑΕΚ, στην εκπνοή του 20ού αιώνα µε προπονητή τον «Ντουντού», τον Ντιµίτρου Ντουµιτρίου; Ε, είχε πανηγυρίσει νίκη σε όλα τα κλασικά ντέρµπι, εντός και εκτός έδρας. Και; Τίτλο δεν πήρε! Οι ζηµιές και το βρώµικο παιχνίδι στα «µικρά µατς» γίνονται. Οι «masterchef» του ελληνικού πρωταθλήµατος αρέσκονται να µαγειρεύουν στις λιγδιασµένες κουζίνες της περιφέρειας, όπου οι συνταγές τους βρίσκουν τη γεύση τους. Γιατί να εκτεθούν στις τραπεζαρίες των ντέρµπι; Αλλωστε στο µαγέρικο της Καλύβας (παράγκας στα... Ελληνικά) του µπαρµπαΘωµά γράφτηκε η ιστορία µε µπόλικο ταγκιασµένο λάδι και σάπια κρέατα... Στην Καλύβα του µπαρµπαΘωµά, όπου ακούστηκε ό,τι πιο ρατσιστικό και προκλητικό έχει ακουστεί, που δεν ακούγεται ούτε στο πρωτότυπο θρυλικό µυθιστόρηµα της Harriet Beecher Stowe: Να κερδίζουν ο Ολυµπιακός και το Αιγάλεω και οι άλλοι να πάνε να γ... Γι’ αυτό, ναι: ξένοι διαιτητές σε όλα τα µατς! Ποια Ελλάδα, ρε γαµώτο;