«Λαός & Κολωνάκι»

Το βράδυ της Τετάρτης στην καρδιά των Βρυξελλών η Ανγκελα Μέρκελ και ο Εµανουέλ Μακρόν αισθάνθηκαν την ανάγκη να αισθανθούν... άνθρωποι. Κάπως έτσι, «αυθορµήτως» λένε, εµφανίστηκαν σε µπαρ των Βρυξελλών, µετά τη Σύνοδο Κορυφής για το Brexit, έσφιξαν χέρια περαστικών στη λαµπερή Γκραν Πλας, ήπιαν µπίρα και γεύτηκαν τηγανητές πατάτες. «Βieres et frites», που λένε και οι Βέλγοι. To σκηνικό συµπληρώθηκε µε τον Βέλγο πρωθυπουργό, καθώς και µε τον Λουξεµβούργιο, ο οποίος µε αφοπλιστική αθωότητα έδωσε το στίγµα: «Είµαστε (και εµείς) και άνθρωποι». Τα χαριτωµένα αυτά στιγµιότυπα των πολιτικών που γίνονται απλοί άνθρωποι για λίγη ώρα τρώγοντας τηγανητές πατάτες, πίνοντας µπίρα και µιλώντας µε -πραγµατικά- απλούς ανθρώπους δεν είναι κάτι καινούργιο. Πολλές και διαφορετικές εκδοχές έχουν τροφοδοτήσει κατά καιρούς εφηµερίδες, κανάλια και µέσα κοινωνικής δικτύωσης µε την εικόνα του ηγέτη που -για λίγο, συνήθως- είναι και αυτός κοινός θνητός. Το δικαίωµα της κ. Μέρκελ, του κ. Μακρόν ή/ και άλλων εκπροσώπων της πολιτικής ελίτ να αισθάνονται πού και πού «απλοί άνθρωποι» δεν είναι κατακριτέο και σίγουρα στον προσωπικό τους χρόνο ίσως αναζητούν τέτοιες στιγµές. Τις απλές στιγµές των κοινών θνητών, µακριά από τα πολύπλοκα µενού των γευµάτων και των δείπνων εργασίας, µακριά από το αυστηρό πρωτόκολλο των Συνόδων, των Eurogroups, των πολυτελών γραφείων τους και των δύστροπων «συναδέλφων» τους, έξω από τον κύκλο του χρήµατος και της εξουσίας. Πόσο, όµως, αυθόρµητες και ειλικρινείς είναι τελικά τέτοιες κινήσεις; Ελάχιστα. Ισως καθόλου. Συνήθως περνούν από καλοπληρωµένους επικοινωνιολόγους και φαντάζοµαι πως θα είναι ακόµη ένας πονοκέφαλος για τους ανθρώπους της ασφάλειάς τους, οι οποίοι θα καραδοκούν για το ατυχές ενδεχόµενο που ένας -πραγµατικά- απλός άνθρωπος, υπερβεί τα όρια την ώρα που η ελίτ τρώει δίπλα του... τηγανητές πατάτες. Είναι αναγκαίο όλο αυτό; Για τους σκεπτόµενους πολίτες είναι µάλλον ενοχλητικό. Εξ ορισµού οι ελίτ -του χαβιαριού και της σαµπάνιας- µπορεί να επιλέξουν να νιώσουν για λίγο «απλοί άνθρωποι» µε τηγανητές πατάτες και µπίρα. Το αντίστροφο, όµως, δεν είναι θέµα επιλογής. Με ευθύνη δε και των κακών επιλογών από πολλές ελίτ χρόνια τώρα...