Το δάχτυλο στο µέλι

Η κατάληξη, στις περισσότερες περιπτώσεις, ήταν το αρχείο και η λήθη. Με την έκδοση του πρώτου πορίσµατος της πλειοψηφίας της εξεταστικής επιτροπής της Βουλής για τα -επίσης υπαρκτά- σκάνδαλα στον χώρο της Υγείας, γίνεται σαφές ότι δεν έχει βρεθεί µαύρο χρήµα. Υπάρχουν αναφορές σε πολιτικές ευθύνες πρώην υπουργών, υπάρχουν συστάσεις προς τη ∆ικαιοσύνη να ερευνήσει περαιτέρω την υπόθεση – πέραν τούτου ουδέν. Παράλληλα, υπάρχει η επιβεβαίωση -από την πλευρά της γενικής επιθεωρήτριας ∆ηµόσιας ∆ιοίκησης- ότι έχει βρεθεί νέο υλικό για το σκάνδαλο του ΚΕΕΛΠΝΟ, αλλά υπάρχει και η διαβεβαίωση των εργαζοµένων στον οργανισµό ότι αυτά τα «νέα στοιχεία» είναι γνωστά σε όλους τους ελεγκτές από το 2015... Ποιο είναι το συµπέρασµα; Οτι οι εξεταστικές επιτροπές της Βουλής, όπως αποδεικνύεται για άλλη µία φορά, δεν µπορούν να φέρουν σε πέρας υποθέσεις που απαιτούν έρευνα από τη ∆ικαιοσύνη. Και µε δεδοµένο ότι δεν τίθεται θέµα παραγραφής όταν διαπιστώνεται το διαρκές έγκληµα του ξεπλύµατος µαύρου χρήµατος, η ∆ικαιοσύνη πρέπει να συνεχίζει απερίσπαστη την έρευνά της -ανεξαρτήτως των πρωτοβουλιών της Βουλής- για όλες τις υποθέσεις στις οποίες εµπλέκονται µε τον έναν ή τον άλλο τρόπο πολιτικά στελέχη. Μόνο έτσι θα υπάρχει η προοπτική να εντοπίζονται όσοι έχουν βάλει το δάχτυλο στο µέλι.