Οι γιαγιάδες των λαϊκών

Παράλληλα πάρθηκαν προσφάτως µέτρα για την εξυγίανση αυτών των ιδιότυπων αγορών. Και όπως συµβαίνει στην εφαρµογή των νόµων και των διαταγών που είναι φρέσκες, στην Κατερίνη µια γιαγιά ήδη πλήρωσε την «παρανοµία» της, όπως και τις προάλλες η 90χρονη του Κορδελιού.

Ετσι, από τα εύκολα και προφανή ξεκινά η υλοποίηση των άνωθεν εντολών και συνήθως σταµατά εκεί. Οι πολίτες θα έχουν παρατηρήσει τι αναστάτωση προκαλείται σε αυτοσχέδιες πραµάτειες, σε φαρδιά πεζοδρόµια, µακριά από λαϊκές, όταν ακούγεται η ιαχή «γράφουν!»... Οι πωλητές, ασκηµένοι, µετατρέπουν το ύφασµα ή το πλαστικό όπου έχουν απλώσει τα προϊόντα τους σε ένα σακί που το ζαλώνονται και φεύγουν. Και είναι ασκηµένοι και ταχύτατοι. Οι γιαγιάδες έχουν... όριο ταχύτητας, που απαγορεύει τη... δραπέτευση.

Αλλά «σύλληψη και προσαγωγή»; Αυτό δεν λέγεται υπερβάλλων ζήλος. Ισως τα όργανα έχουν και αυτά τον «κόφτη» τους, για παράδειγµα την εντολή «µη γυρίσετε µε λιγότερες από τριάντα κλήσεις»... Ισως µπερδεύονται αλληλοσυγκρουόµενες εντολές. Αλλά οι γιαγιάδες που την παθαίνουν δεν συνιστούν επιτυχία στον αγώνα κατά της φοροδιαφυγής...

Εδώ δεν πρόκειται για ισονοµία, αλλά για επιλεκτικό ξεκαθάρισµα. Οι λαϊκές είναι τυπικό παράδειγµα της ανάγκης η άσκηση ελέγχων να ξεκινήσει από ψηλά. Πάλι κατατροπώθηκε η φοροδιαφυγή...