Τα επιτόκια και οι ερµηνείες

Αυτό είναι καλό νέο. Αλλά οι αναλύσεις και οι εξηγήσεις διαφέρουν. Μάλλον θα αργήσει η ηµέρα που οι δύο πολιτικές παρατάξεις θα αποφασίσουν να συνεργαστούν, τουλάχιστον σε ζητήµατα γενικότερης πολιτικής. Εως τώρα υπάρχουν κάποια ίχνη συναίνεσης, αλλά στον χώρο των καλών τρόπων. Τα χαµηλά επιτόκια του δεκαετούς συσχετίζονται µε τη δηµοσιοποίηση της πρόθεσης να εξοφληθεί ένα µέρος από τα δανεικά του Διεθνούς Νοµισµατικού Ταµείου – που ξεκίνησε άµεσα, χωρίς αντιγνωµίες.

Ο,τι κι αν σκεφτεί κάποιος που δεν γνωρίζει οικονοµικά, θα καταλάβαινε πως οι περίφηµες «αγορές» (αυτές που συνήθως «ανησυχούν») βασίζονται σε πατροπαράδοτους µηχανισµούς ερµηνείας, λόγου χάρη «αν ο χρεωµένος εκφράσει διάθεση να αρχίσει να επιστρέφει δανεικά, αυτό είναι καλό σηµάδι, άρα η Ελλάδα βελτιώνει τη θέση της». Αρα πέφτει το επιτόκιο... Δεν µιλάµε για βαθιές αναλύσεις. Διαφορετική άποψη εξέφρασε ο Κυριάκος Μητσοτάκης.

Κατ’ αυτόν, τα γεγονότα δείχνουν ότι ένα κλίµα εµπιστοσύνης στην Ελλάδα διαφαίνεται στις αγορές, εν όψει εκλογών που δηµοσκοπικά τον ευνοούν. Κάτι σαν προεξόφληση της νίκης του... Γι’ αυτό και ευνοεί τη µερική εξόφληση. Από την άλλη, ας έχουµε κατά νου ότι οι Ευρωπαίοι υπουργοί Οικονοµικών στηρίζονται πολύ στις εκθέσεις του ΔΝΤ, στο οποίο και αφήνουν τον ρόλο του αυστηρού κριτή της διαχείρισής µας. Πάντως, σε πρώτη φάση, καλά τα πήγαν οι ελληνικές ενέργειες. Οι ερµηνείες και οι επεξηγήσεις παραµένουν ελεύθερες... και δεν κοστίζουν ακριβά.