Πιστόλι ή ξίφος;

Οι νορµάλ άνθρωποι πιάνονται στα χέρια, ή απλώς δεν πληρώνουν τα κοινόχρηστα. Ο πολιτικός τι να κάνει ο καηµένος; Απόδειξη ο κ. Κοτζιάς, ο οποίος αναγκάστηκε να κάνει µήνυση κατ’ αγνώστων. Τζάµπα κόπος. Ευδοκίµησε ποτέ καµία µήνυση κατ’ αγνώστων, για να ευδοκήσει και του κ. Κοτζιά; Εξάλλου, αν η προσβολή έγινε µέσα στο Υπουργικό Συµβούλιο, δεν έχουµε να κάνουµε µε αγνώστους, εκτός αν ο µηνυτής εννοεί τον ωροµίσθιο κηπουρό του κτιρίου. Προφανώς άλλον εννοεί, που δεν θα κατονοµάσω αφού δεν τον κατονοµάζει κι εκείνος, αλλά όλοι ξέρουµε ποιον. Αν η υπόθεση εξελισσόταν πριν από 110-120 χρόνια, θα λυνόταν µε τον τρόπο που λύνονταν οι υποθέσεις εκείνη την εποχή, και είναι γνωστές οι περιπτώσεις µονοµαχίας µεταξύ βουλευτών. Ο κ. Κοτζιάς θα έστελνε τους µάρτυρές του στον κύριο «όλοι ξέρουµε ποιον», οι οποίοι θα τον καλούσαν να βρίσκεται την εποµένη στις πέντε το πρωί αξηµέρωτα πίσω από το νοσοκοµείο «Σωτηρία» µε τους µάρτυρές του. Και έπειτα θα του έθεταν το ερώτηµα: «Πιστόλι ή ξίφος;». Ο «όλοι ξέρουµε ποιος» θα επέλεγε προφανώς ξίφος και την εποµένη το πρωί θα πήγαινε µαζί µε τους µάρτυρές του στον τόπο της µονοµαχίας. Εκεί οι δύο άντρες θα έβγαζαν τα σακάκια τους, θα διάλεγαν ξίφη και θα άρχιζαν την ξιφοµαχία. Με την ευκινησία που χαρακτηρίζει εµάς τους παχουλούς, θα άρχιζαν να χοροπηδούν και να επιτίθενται ο ένας στον άλλον, µέχρι να φανεί αίµα στο λευκό πουκάµισο του ενός. Αν µάλιστα η ΕΡΤ αγόραζε τα αποκλειστικά δικαιώµατα προβολής του θεάµατος σε όλον τον κόσµο, ίσως και να ξεπληρώναµε το εθνικό χρέος µε τη µία. Αν πάλι δεν µπορούσε η ΕΡΤ, υπάρχουν κι άλλα κανάλια