Η µάχη της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης

Ιδιαίτερα χαρακτηριστικά διαθέτει η αναµέτρηση των υποψηφίων δηµάρχων και των συνδυασµών τους, τόσο στην Αθήνα όσο και στη Θεσσαλονίκη. Η θέσπιση του «Κλεισθένη» ερµηνεύει ενδεχοµένως τον µεγάλο αριθµό υποψηφιοτήτων, καθώς η απλή αναλογική εξασφαλίζει, µε ένα σχετικά µικρό ποσοστό, την επιβίωση µικρών σε επιρροή δηµοτικών σχηµάτων, που παρά τις συζητήσεις περί συγχωνεύσεων και συνεργασιών θα επιµείνουν να κριθούν από την ψήφο των πολιτών την πρώτη Κυριακή. Επειδή απλούστατα υπάρχουν ελπίδες να διασωθούν ως δηµοτικοί σύµβουλοι αρκετοί υποψήφιοι δήµαρχοι.

Η Αθήνα κυριαρχείται από υποψηφιότητες οι οποίες, πρώτη ίσως φορά, δείχνουν να επικρατούν δηµοσκοπικά ανεξάρτητοι µεν πολιτικοί, αλλά δύσκολα ο Μπακογιάννης θα ψηφιστεί από οπαδούς της κυβέρνησης, ενώ ο Γερουλάνος µπορεί να κερδίσει τέτοιες ψήφους στη δεύτερη Κυριακή, αν βεβαίως κατακτήσει τη δεύτερη θέση. Εκπλήξεις µπορεί να υπάρξουν, σε κάθε περίπτωση, τόσο από τη Χρυσή Αυγή όσο και από το ενδεχόµενο η υποψηφιότητα Ηλιόπουλου να κερδίσει µεγαλύτερο ποσοστό από αυτό που φαίνεται στις σφυγµοµετρήσεις.

Η Θεσσαλονίκη απεναντίας, παρουσιάζει το πρωτοφανές φαινόµενο να υπάρχουν υποψηφιότητες από τον χώρο της Ν∆ οι οποίες δεν αποκλείεται να µονοπωλήσουν και τη δεύτερη Κυριακή. Και εκεί θα είναι πολύ ενδιαφέρον αν θα κερδίσει η επίσηµη υποψηφιότητα της Ν∆, ο Ν. Ταχιάος, ή ο ανεξάρτητος του χώρου που θα βρεθεί αντίπαλός του, ο Γ. Ορφανός, όπως δείχνουν οι δηµοσκοπήσεις. Με την υποψηφιότητα Νοτοπούλου ο ΣΥΡΙΖΑ στοχεύει µάλλον επίµονα στη δεύτερη θέση, θεωρώντας ότι ο ενδοδεξιός ανταγωνισµός µπορεί να του προσδώσει ψήφους.

Βέβαια το ενδιαφέρον ερώτηµα είναι εάν το «Μακεδονικό» θα λειτουργήσει ως καταλύτης στη Θεσσαλονίκη.