Όσοι μένουν στην Αθήνα είναι κάτοικοι ή όμηροι;

Τελικά όσοι μένουν στην Αθήνα είναι κάτοικοι ή όμηροι; Αν με ρωτάτε εγώ νομίζω ότι οι εκατομμύρια Αθηναίοι είναι όμηροι της ίδιας τους της πόλης. Μερικοί από αυτούς τους ομήρους δεν δραπετεύουν ποτέ. Πνίγονται στην (κάθε) Γλυφάδα.

Έχουμε δει στο παρελθόν να πλημμυρίζουν περιοχές της Αθήνας γιατί έπεσε η βροχή απότομα και όχι «στρωτά» μέσα σε μεγάλο χρονικό διάστημα. Χθες είδαμε περιοχές της πρωτεύουσας να πλημμυρίζουν γιατί έβρεχε όλη μέρα. Απ’ ό,τι φαίνεται, δεν υπάρχει σωστός τρόπος. Μόνο να μην ξαναβρέξει ποτέ θα ήταν μία λύση, ε;

Οι μισοί κάτοικοι της Αττικής φοβούνται μην καούν το καλοκαίρι και οι άλλοι μισοί μην πνιγούν τον χειμώνα.

Δεν είναι προφανές ότι ζούμε σε μία πόλη που έχει αφεθεί στην τύχη της; Σε μία ολόκληρη περιφέρεια που είναι «στον αυτόματο»; Πόσες δεκαετίες πρέπει να περάσουν και πόσοι άνθρωποι πρέπει να χάσουν την ζωή τους για να δούμε χωρίς περιστροφές και αγκυλώσεις τι πρέπει να κάνουμε με τα ρέματα που μας πνίγουν;

Εδώ, θέλω να θυμίσω, ότι πριν από λίγες εβδομάδες η Μάνδρα πήγε να πνιγεί καθώς το αντιπλημμυρικό έργο που κατασκευάστηκε μετά την μεγάλη τραγωδία του 2017 δεν κατάφερε να κρατήσει τον όγκο του νερού που έπεσε. «Πίσω πάλι Γιάννη τα καράβια».

Να μιλήσουμε για την Γλυφάδα; Σύμφωνα με καθηγητές και αεροφωτογραφίες που έχουν δει το φως της δημοσιότητας, η οδός Κυρίλλου Μεθοδίου είναι σημείο που καταλήγει ρέμα. Εκεί, λοιπόν, πνίγηκε μία 56χρονη γυναίκα, λίγα μέτρα από την εξώπορτα της.

Είναι, πλέον, προφανές πως κινούμαστε στα όρια της εθνικής ντροπής. Είμαστε θεατές σε ένα βραδύκαυστο έγκλημα που σκοτώνει αργά και σταθερά – σαν νόσος ανίατη σε ένα σώμα που σαπίζει σιγά σιγά.

Δεν πρέπει, επιτέλους, κάποιος να κάνει τι; Για πόσο καιρό θα πνιγόμαστε με μία βροχή; Δεν πρέπει κάποιος να λογοδοτήσει; Αν ξαναπνιγούμε σε λίγες μέρες με τι μούτρα θα βγούνε να μας μιλήσουν οι «τοπικοί άρχοντες»; Για να δούμε…