Από τον Φύσσα στην Ελευσίνα: Η φασιστική βία ήταν πάντα εδώ -και κάποιοι κάνουν πως δεν τη βλέπουν

Όταν ήρθε η είδηση για τη δολοφονική επίθεση εναντίον του 32χρονου αντιφασίστα στην Ελευσίνα ομολογώ πως σκέφτηκα «βγήκαν ξανά στους δρόμους». Το απέδωσα στο «σόου» Κασιδιάρη, στην άνοδο της Λατινουπούλου, στον ρατσισμό που κερδίζει έδαφος. Όμως, μετά από σκέψεις και συζητήσεις κατάλαβα πως, δυστυχώς, η φασιστική τρομοκρατία ήταν πάντα εδώ. Δεν έφυγε ποτέ.

Και τότε ήταν που θύμωσα. Το μαχαίρωμα, το στήσιμο ενέδρας και ο πολιτικός χαρακτήρας της χθεσινής επίθεσης είναι όλα μια ανατριχιαστική υπενθύμιση μιας από τις πιο σκοτεινές μέρες της δράσης της τρομοκρατικής οργάνωσης της Χρυσής Αυγής και τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα.

Τα όσα περιγράφει το ίδιο το θύμα στο NEWS 24/7 αποκαλύπτουν το θρασύδειλο και οργανωμένο μοτίβο των ταγμάτων εφόδου: «Είναι επίθεση θρασύδειλων, ήρθαν εξοπλισμένοι, με κράνη, με μαχαίρι και για να απεμπλακούν από την ίδια τους την ενέδρα, όταν είδαν ότι αντιστάθηκα και μπόρεσα να τους χτυπήσω, αποφάσισαν να με μαχαιρώσουν. Εγώ αυτό που έχω σαν επιθυμία είναι το προοδευτικό κομμάτι της κοινωνίας, οι δημοκρατικοί άνθρωποι να απομονώσουν αυτά τα στοιχεία. Πέρα από όποια ιδεολογική διαφορά μπορεί να έχουμε όλοι με όλους, δεν γίνεται να ανεχόμαστε στους κόλπους της κοινωνίας μας τους νεοναζί, στα σχολεία και τις γειτονιές».

Όντως. Δεν γίνεται να το ανεχόμαστε άλλο. Ο τρόπος με τον οποίο αντιμετωπίζονται τέτοιες επιθέσεις (βλ. κάλυψη από ΕΛΑΣ) πρέπει να αλλάξει. Όπως και η αντίληψη ότι οι νεοναζί εμφανίζονται ξαφνικά στο προσκήνιο.

Ήταν πάντα εδώ. Στις γειτονιές μας, στα σχολεία μας, στις δουλειές μας. Και παρέμειναν, γιατί όταν δολοφόνησαν τον Παύλο Φύσσα, ο κρατικός μηχανισμός δεν τους κυνήγησε αυτοβούλως, ως όφειλε. Προσπάθησε να το κουκουλώσει -και κάποιοι... ψάρωσαν.

Σήμερα, τόσα χρόνια μετά, ίσως η μόνη διαφορά σήμερα να είναι ότι κάποιοι μιλάνε. Το θύμα μίλησε, η κοινωνία αντιδρά, τα πράγματα λέγονται με το όνομά τους. Και αυτό είναι κάτι που δεν συμφέρει ούτε τους μαχαιροβγάλτες ούτε όσους τους καλύπτουν.

Σε αυτή τη μάχη, ο ρόλος των ΜΜΕ είναι κρίσιμος. Τα ΜΜΕ οφείλουν να μην προσπερνούν τέτοια περιστατικά. Οφείλουν να συνεχίσουν να αναδεικνύουν, να ερευνούν και να καταγγέλλουν τη φασιστική δράση. Όσα ΜΜΕ επιλέγουν τη σιωπή ή το «δεν έγινε και κάτι σοβαρό», ας αναλογιστούν σοβαρά τη δημοσιογραφική τους ευθύνη.

Καμία ανοχή στους νεοναζί. Ούτε στα σχολεία, ούτε στις γειτονιές, ούτε πουθενά.