Πρωτότυπο και πολύ ενδιαφέρον το Συνέδριο που γίνεται αυτές τις μέρες στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Είναι πρώτη φορά που ομάδα της Superleague οργανώνει ένα διεθνές επιστημονικό συνέδριο για τη σχέση της ομάδας με την κοινωνία.Τι είναι αυτό που ωθεί δεκάδες και εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπων να ενώνονται πίσω από μια φανέλα;Στην περίπτωση του ΠΑΟΚ, που είναι «κάτι παραπάνω από μια ομάδα», οι παράγοντες είναι πολλαπλοί: οικογενειακή παράδοση του καθενός, γεωγραφική καταγωγή, ιστορία, αχλύ και “μύθος” γύρω από την ομάδα, αλλά κυρίως στη σύγχρονη εποχή του διαδικτύου και των social media, η εμβέλεια μιας ομάδας μεγαλώνει μέσα από τις επιτυχίες της και από το θελκτικό ποδόσφαιρο που παίζει.423262_1Ο ΠΑΟΚ σε αυτόν τον τομέα, έκανε τεράστια βήματα προόδου τα τελευταία χρόνια. Κυρίως την «εποχή Ιβάν Σαββίδη». Αυτό προκύπτει από το πολύ απλό γεγονός: Πριν μιλούσαμε για ΠΟΚ. Για επικράτηση δηλαδή στο ελληνικό ποδόσφαιρο, χωρίς καμία συζήτηση, των τριών μεγάλων της Αθήνας. Το δείχνουν άλλωστε οι τίτλοι που έχουν κατακτήσει όλα αυτά τα χρόνια και της Α’ Εθνικής (1959-1979) και του επαγγελματικού ποδοσφαίρου (1979 και εντεύθεν) και της Super League (2006 κ.ε.).Η μετατροπή του ΠΟΚ σε big4, έγινε σταδιακά στα τελευταία 10-12 χρόνια (τόσο πειστικά και καθιερωμένα πλέον, που τα νέα παιδιά δεν θα ξέρουν καν τον όρο ΠΟΚ), επειδή πλέον οι μεγάλες ομάδες στην Ελλάδα είναι τέσσερις, αυτές διεκδικούν το πρωτάθλημα.Δεν ήταν έτσι πάντα.Στην εποχή Ιβάν Σαββίδη στον ΠΑΟΚ, από τα 12 πρωταθλήματα, ο ΠΑΟΚ έχει 2 πρωτιές (καταγραφω τα επίσημα στοιχεία), 7 δεύτερες θέσεις, 3 τρίτες, Και 4 από τα 8 Κύπελλα Ελλάδας που κέρδισε συνολικά.Στα προηγούμενα χρόνια τόσο της Superleague όσο και του πρωταθλήματος Α’ Εθνικής, δηλ σε 53 πρωταθλήματα είχε 2 κατακτήσεις (1976 και 1985) και μόνο 2 δεύτερες θέσεις. Συχνά τερμάτιζε από την 5η θέση και κάτω, με χειρότερη επίδοση μία 14η θέση.Αυτή η πορεία δυσκόλευε την προσέλκυση στην «οικογένεια» του ΠΑΟΚ, νέων φίλων που δεν είχαν το οικογενειακό ή γεωγραφικό δεδομένο.Η πορεία της ομάδας τα τελευταία 12 χρόνια δείχνει από μία την ενδυνάμωση του ΠΑΟΚ και από την άλλη ότι επιτέλους το ελληνικό πρωτάθλημα έγινε σχεδόν ένα κανονικό πρωτάθλημα. Κι αυτό κυρίως με την επίδραση του ΠΑΟΚ, δηλ. του «επίμονου πόντιου» ιδιοκτήτη του… Πλέον το πρωτάθλημα δεν τελειώνει το Νοέμβριο… Και αυτό άλλαξε από τη στιγμή που άλλαξαν τα πράγματα στην ΕΠΟ, που καθιερώθηκε το VAR… Kαι για αυτές τις αλλαγές, πρέπει να πιστώσουμε (ιστορικά και όχι οπαδικά) τον Ιβάν Σαββίδη, ο οποίος κατάλαβε έγκαιρα ότι δεν έχει νόημα να προσπαθεί να φτιάξει απλώς μία καλή ομάδα σε ένα περιβάλλον όπου τα χαρτιά είναι σημαδεμένα και το πρωτάθλημα δεν παίζεται στις 4 γραμμές του γηπέδου αλλά κάπου αλλού…Έτσι λοιπόν τα τελευταία 12 χρόνια είναι άλλη η σχέση του ΠΑΟΚ με την κοινωνία. Δεν κινδυνεύει να βρεθεί στη Γ’ Εθνική για οικονομικούς λόγους, είναι μια ομάδα που κερδίζει φιλάθλους όταν παίζει καλό ποδόσφαιρο και κερδίζει ή διεκδικεί μέχρι τέλους τίτλους…Οι τίτλοι, το καλό ποδόσφαιρο, το καλό πλασάρισμα στο πρωτάθλημα, οι καλές Ακαδημίες με διάσημα πλέον «φυντάνια», φέρνουν νέα παιδιά κοντά στην ομάδα.Είναι χαρακτηριστικό ότι το προηγούμενο μεγάλο άλμα στην προσέλκυση νέων φίλων στην ομάδα, είχε γίνει την περίοδο 1972-1978, όταν, αυτά τα 6 χρόνια, ο ΠΑΟΚ είχε 1 πρωτάθλημα, 2 δεύτερες θέσεις, 2 τρίτες και 1 τέταρτη. Και 2 από τα συνολικά 8 Κύπελλα Ελλάδας που κατέκτησε. Επί προεδρίας Παντελάκη με τη μυθική ομάδα των Κούδα, Σαράφη, Τερζανίδη, Παρίδη, Ιωσηφίδη, Αποστολίδη, Γούναρη κ.ά.Στην εποχή μας βέβαια, βοηθά καταλυτικά και το γεγονός ότι όλα όσα γίνονται στο ποδόσφαιρο (και σε όλες τις σφαίρες της δημόσιας ζωής) έχουν άμεση και εξαντλητική δημοσιότητα. Τις παλαιότερες εποχές η μόνη επαφή της πλατιάς μάζας των Ελλήνων φιλάθλων με το ποδόσφαιρο, ήταν το ραδιόφωνο. Και αυτό μετέδιδε κυρίως τους αγώνες των 3 μεγάλων της Αθήνας, οδηγώντας έτσι χιλιάδες παιδιά της ελληνικής επαρχίας κοντά στους ραδιοφωνικούς τους ήρωες… κι ως γνωστόν, κόμμα αλλάζεις, αλλά ομάδα ποτέ.Να καταθέσω ένα προσωπικό παράδειγμα: Ενα παιδί από την ευρύτερη περιοχή της Θεσσαλονίκης, είναι εύκολο και λογικό να γίνει ΠΑΟΚ. Για παράδειγμα, εγώ είμαι από τα Γιαννιτσά, -σήμερα παίζουν στην πρώτη ομάδα του ΠΑΟΚ, τρία παιδιά από τα Γιαννιτσά, ο Πέλκας, ο Μιχαηλίδης και ο Τσιφτσής. Η περιοχή είναι δεμένη με την ομάδα. Είναι φυσιολογικό και εύκολο ένα νέο παιδί να αγαπήσει τον ΠΑΟΚ. Όμως η ευρύτερη επίδραση και επικοινωνία γίνεται μέσα από το καλό ποδόσφαιρο και τις επιτυχίες. Πριν από 4 χρόνια στην Αθήνα μία συνάδελφος που εργαζόταν στο Εθνος μου είπε: “κυριε Νούλη, η κόρη μου είναι 12 χρονών, βγάζουν μία εφημεριδούλα στο σχολείο της, και θέλουν, αν μπορείτε, να μεσολαβήσετε να πάρουν μία συνέντευξη για την εφημερίδα του σχολείου τους, από τον Γιάννη Κωνσταντέλια”... Η σαγήνη του Ντέλια, ο νέος μύθος του Τζόλη, ο Καρέτσας που μπορεί να μην έπαιξε στην ομάδα, αλλά δηλώνει οπαδός του ΠΑΟΚ, οδηγούν νέες γενιές και απομακρυσμένων από τη Θεσσαλονίκη παιδιών, στο μύθο του ΠΑΟΚ και αυγατίζουν τη σχέση του με την κοινωνία.Στις δημοσκοπήσεις που γίνονται και φαίνεται πόσοι φίλαθλοι ακολουθούν κάθε ομάδα, είναι πολύ χαρακτηριστικό ότι ο ΠΑΟΚ από το 70% των Ελλήνων που δηλώνουν φίλαθλοι, αν και έχει την έδρα του σε μία πόλη που είναι το 1/4 της πρωτεύουσας ως προς τον πληθυσμό, έχει το τρίτο υψηλότερο ποσοστό φιλάθλων στη χώρα, πάνω από αυτό της ΑΕΚ, πίσω φυσικά από τον Ολυμπιακό και τον Παναθηναϊκό που έχουν σχεδόν το 60% των φιλάθλων της χώρας.Ο ΠΑΟΚ από δω και πέρα μπορεί να ευελπιστεί, με πολύ καλύτερους όρους, ότι θα κερδίζει συνεχώς και νέους φίλους από όλη τη χώρα, αλλά και από τους Έλληνες του εξωτερικού.