Στα τρία αθλήματα, το ένα δώρο

Ο αθλητισμός αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα μέσα σωματικής και ψυχικής ευεξίας, κοινωνικοποίησης και προσωπικής ανάπτυξης. Είναι μια δραστηριότητα που καλλιεργεί την πειθαρχία, τη συνεργασία και τον σεβασμό, ενώ προσφέρει σε μικρούς και μεγάλους τη δυνατότητα να αναπτύξουν τις ικανότητές τους. Ωστόσο, σε μια εποχή όπου το κόστος ζωής αυξάνεται και οι οικονομικές ανισότητες εντείνονται, γεννάται το σημαντικό ερώτημα του εάν τελικά ο αθλητισμός πραγματικά είναι προσβάσιμος σε όλους ή αποτελεί ένα προνόμιο για όσους έχουν την οικονομική δυνατότητα να τον υποστηρίξουν.

Για πολλά παιδιά, η ενασχόληση με ένα άθλημα αποτελεί όνειρο από μικρή ηλικία. Το ποδόσφαιρο, το μπάσκετ, η κολύμβηση, ο στίβος και άλλα αθλήματα μπορούν να αποτελέσουν σημαντικό κομμάτι της καθημερινότητάς τους. Πίσω όμως από αυτή την επιθυμία κρύβονται συχνά οικονομικές απαιτήσεις που δεν μπορούν να καλύψουν όλες οι οικογένειες. Οι συνδρομές σε αθλητικούς συλλόγους, ο απαραίτητος εξοπλισμός, οι μετακινήσεις, οι συμμετοχές σε αγώνες και τα έξοδα προετοιμασίας δημιουργούν ένα σημαντικό οικονομικό βάρος.

Δεν είναι δυστυχώς λίγες οι περιπτώσεις παιδιών που αναγκάζονται να εγκαταλείψουν την αγαπημένη τους δραστηριότητα ή δεν έχουν ποτέ την ευκαιρία να την ξεκινήσουν. Το ταλέντο και η διάθεση για προσπάθεια δεν αρκούν πάντοτε, όταν οι οικονομικές συνθήκες λειτουργούν ως εμπόδιο. Με αυτόν τον τρόπο, η κοινωνική ανισότητα μεταφέρεται και στον αθλητισμό, περιορίζοντας τις ευκαιρίες εκείνων που ενδεχομένως έχουν τις μεγαλύτερες δυνατότητες, αλλά όχι τα απαραίτητα μέσα.

Το πρόβλημα δεν αφορά μόνο τα παιδιά μιάς και οι ενήλικες συχνά επίσης δυσκολεύονται να εντάξουν την άσκηση στην καθημερινότητά τους, καθώς η πρόσβαση σε γυμναστήρια και αθλητικές εγκαταστάσεις προϋποθέτει ένα επιπλέον οικονομικό κόστος. Παράλληλα, σε αρκετές περιοχές οι δημόσιες αθλητικές υποδομές είναι περιορισμένες ή δε βρίσκονται σε καλή κατάσταση, με αποτέλεσμα η δωρεάν άθληση να μην αποτελεί πάντα μια ουσιαστική εναλλακτική.

Θα πρέπει επίσης να τονιστεί η ιδιαίτερη σημασία έχει και ο ρόλος του σχολείου, καθώς η φυσική αγωγή μπορεί να αποτελέσει την πρώτη ουσιαστική επαφή των παιδιών με τον αθλητισμό. Μέσα από οργανωμένες δραστηριότητες και ίσες ευκαιρίες συμμετοχής, κάθε παιδί μπορεί να ανακαλύψει τις δυνατότητές του, χωρίς οικονομικούς περιορισμούς και διακρίσεις.

Η πολιτεία και οι δήμοι έχουν σαφέστατα σημαντικό ρόλο στην αντιμετώπιση αυτής της πραγματικότητας. Η δημιουργία και συντήρηση δημόσιων αθλητικών χώρων, η ενίσχυση των ερασιτεχνικών συλλόγων, η παροχή δωρεάν προγραμμάτων άθλησης και η οικονομική στήριξη παιδιών από ευάλωτες οικογένειες αποτελούν απαραίτητα βήματα.

Ο αθλητισμός δεν πρέπει να αποτελεί πολυτέλεια ούτε να εξαρτάται από το οικογενειακό εισόδημα. Δεν μπορεί και δε θα πρέπει το οικονομικό υπόβαθρο ενός παιδιού να καθορίζει μέχρι πού μπορεί να φτάσει ή αν θα έχει καν την ευκαιρία να προσπαθήσει. Γιατί το δικαίωμα στην άθληση δε θα έπρεπε να αγοράζεται.Θα έπρεπε να είναι πραγματικά προσβάσιμο σε όλους.

Είμαστε στη χώρα που γέννησε τον αθλητισμό αλλά ζούμε στην εποχή των ατέρμονων συνδρομών.

Είναι καθήκον όλων μας το πρώτο να επικρατήσει του δεύτερου.