Νέες αφίξεις – παλιές συνήθειες

Γιατί εκπλήσσονται, λοιπόν, που τώρα πηδάει στην αµαξοστοιχία του Κυριάκου; Ο πρώτος είναι; Πριν από αυτόν, στελέχη της Αριστεράς που κάποτε µας µάθαιναν πώς... δένεται το ατσάλι, κάποια στιγµή είδαν το φως το αληθινό και µετανάστευσαν στη γη της πολιτικής επαγγελίας. Aλλοι έγιναν «γκουρού» του Σαµαρά και του Μητσοτάκη, άλλοι έκαναν το δροµολόγιο ΠΑΣΟΚ - ∆ΗΜΑΡ - Ν∆ µε µια ανάσα, κάποιοι αργοπορηµένοι τα µαζεύουν τώρα σιγά σιγά από το Ποτάµι και ετοιµάζονται να µετακοµίσουν στη γαλάζια πολυκατοικία. Κινητικότητα... Πρώην κνίτες, ρηγάδες, πασόκοι και αριστεριστές αλλάζουν κόµµα µε την ίδια ευκολία που κάποτε άλλαζαν αµπέχονα. Να τους καταδικάσουµε; Καθόλου! Ακίνητα µένουν µόνο τα οικόπεδα. Η πολιτική αλλάζει, η ζωή εξελίσσεται, κανένας, αν σέβεται τον εαυτό του και τους άλλους, δεν µπορεί να υποστηρίξει στα σοβαρά ότι αριστερός γεννιέσαι, αριστερός πεθαίνεις... Αν ήταν έτσι, τα κόµµατα θα ήταν στρατόπεδα και τα στελέχη τους φαντάροι, η σκέψη θα έµπαινε στην πολιτική κατάψυξη και η δηµόσια ζωή θα έµοιαζε µε στρατιωτική θητεία, \όπου... άπαξ αεροπόρος, για πάντα αεροπόρος. Κι όµως, υπάρχει ένα θέµα: το γεγονός ότι ο χώρος της πολιτικής δεν είναι στατικός και η αναθεώρηση αποτελεί, ιστορικά, δοµικό του στοιχείο, δεν µπορεί να δικαιολογεί συµπεριφορές που απαξιώνουν τελικά την ίδια την πολιτική. Οι επαναπροσεγγίσεις, οι µετακινήσεις, ακόµα και οι «µεταγραφές» είναι απολύτως µέσα στο παιχνίδι, αρκεί να ικανοποιούν την αισθητική και ηθική συνθήκη µιας γνήσιας αναθεώρησης και όχι τις ανάγκες των προσωπικών δροµολογίων. Με άλλα λόγια, καθένας δικαιούται να έχει τη σηµαία του, να την κρατά ή να την αλλάζει, µε µία προϋπόθεση: η σηµαία αυτή να µην είναι σηµαία ευκαιρίας. Προφανώς, οι πολιτικοί είναι άνθρωποι – δεν είναι τα τέλεια όντα που έφτιαξαν οι επικές αφηγήσεις της πραγµατικότητας και στήριξαν οι ιδεολογικές φαντασιώσεις. Εχοντας αυτό κατά νου, οι προσωπικές στρατηγικές, οι προσωπικοί δρόµοι, ακόµα και τα προσωπικά συµφέροντα δεν υπάρχει λόγος να ενοχοποιούνται. Ούτως ή άλλως βαθµολογούνται. ∆εν λένε, άλλωστε, ότι, εκτός από την πάλη των τάξεων, κινητήρια δύναµη της ιστορίας είναι και ο εγωισµός; Ε, γι’ αυτόν τον εγωισµό ας αποδεχτούµε τις κοµµατικές µετακινήσεις, τις καινούργιες στολές και τις καινούργιες παρέες, όλα όσα υπογραµµίζουν ότι η πολιτική στις µέρες µας µοιάζει µε την ποδοσφαιρική αγορά, όπου αµετακίνητος και προσκολληµένος είναι ο παίκτης ο αποτυχηµένος. Χρόνια πριν, πρόσωπα µε πολιτικό και ηθικό έρµα που αντιµετώπισαν την πολιτική ως στοίχηµα ζωής, ταλαιπωρήθηκαν και λοιδορήθηκαν, επειδή βρήκαν το θάρρος της διαφοροποίησης, σε εποχές όπου το κόµµα ήταν εκκλησία και η πολιτική γραµµή ευαγγέλιο... Μίµης Ανδρουλάκης, Νίκος Μπίστης, Στέφανος Μάνος και δεκάδες άλλοι... Αλλαξαν στέγη, δεν άλλαξαν δέρµα! Μακάρι να µπορέσουµε να πούµε το ίδιο στη θέα όσων ράβουν σήµερα καινούργια κοστούµια, για να µη χάσουν τον χορό που νιώθουν πως έρχεται... Από αυτούς εξαρτάται! Δύο µπλοκ για τη συµφωνία Σε θολό τοπίο και µε το κλίµα να προσδιορίζεται πλέον όχι µόνο από τη στάση των µητροπολιτών, αλλά και από ανοιχτές πολιτικές παρεµβάσεις, προσέρχεται στην Ιεραρχία ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυµος. Στη συνεδρίαση της επόµενης Παρασκευής τον τόνο δίνουν τόσο το µπλοκ των ιεραρχών που συµφωνούν µε το προσύµφωνο Τσίπρα - Ιερώνυµου, όσο και η οµάδα των µητροπολιτών που διαφωνεί µε την άρση της δηµοσιοϋπαλληλικής ιδιότητας των κληρικών και την αξιοποίηση της διαφιλονικούµενης εκκλησιαστικής περιουσίας. Ο Αρχιεπίσκοπος αναµένεται να αξιοποιήσει τη θερµή υποστήριξη που του παρέχουν µητροπολίτες όπως ο Ιωαννίνων Μάξιµος, ο Αλεξανδρουπόλεως Ανθιµος και ο Νέας Ιωνίας Γαβριήλ, και να αντιµετωπίσει τις σοβαρές ενστάσεις των ιεραρχών που συντονίζονται µε τις αντιδράσεις του χαµηλόµισθου κλήρου, ανάµεσα στους οποίους ξεχωρίζουν ο ∆ηµητριάδος Ιγνάτιος και ο Καλαµάτας Χρυσόστοµος. Η «στροφή» της ΝΔ Ο Ιερώνυµος, ωστόσο, βρίσκεται πλέον απέναντι και στη Νέα ∆ηµοκρατία, η οποία επιλέγει να παρέµβει στα εκκλησιαστικά ζητήµατα και στρέφεται ευθέως εναντίον του. Μετά την αµηχανία που προκάλεσαν στην αξιωµατική αντιπολίτευση οι δηλώσεις πρωθυπουργού - Αρχιεπισκόπου και η οποία εκφράσθηκε µε µια γενικώς µετριοπαθή δήλωση, η Ν∆ άρχισε σταδιακά να µετατοπίζεται, για να φτάσει τελικά στη δήλωση της εκπροσώπου του κόµµατος Μ. Σπυράκη, η οποία εγκάλεσε ανοιχτά τον Αρχιεπίσκοπο για συµµετοχή σε προεκλογικές µεθοδεύσεις. Η µετατόπιση της Ν∆ υπογραµµίζει τόσο την ισχυροποίηση της σκληρής πτέρυγας της αξιωµατικής αντιπολίτευσης, αφού πριν από τις δηλώσεις Σπυράκη είχαν προηγηθεί οι «εξάψαλµοι» Βορίδη - Γεωργιάδη κατά της συµφωνίας, όσο και ένα καινοφανές γεγονός, που, αν µη τι άλλο, εντυπωσιάζει: για πρώτη φορά στη µεταπολιτευτική ιστορία της συντηρητικής παράταξης το κόµµα στρέφεται ευθέως κατά Αρχιεπισκόπου!