Περιµένοντας τη λαϊκή ετυµηγορία

Κυβερνητικοί και αντικυβερνητικοί, µικρά και µεγάλα κόµµατα, πέρα από διαµορφωµένες πεποιθήσεις και προγράµµατα, κρύβουν στα φυλλοκάρδια τους, στη συντριπτική πλειονότητα, κοινές παραδοχές, κοινές ελπίδες, και οι διαφορές εκφράζουν τη διαφορετική άποψη των πολιτών, µέσα από ποιο κόµµα θα εκφραστούν.

Παρ' όλα αυτά, µερικές σκέψεις απασχολούν πραγµατικά µεγάλες οµάδες του πληθυσµού:

Τα οικονομικά του καθενός, η δουλειά, όσο γίνεται πιο σίγουρη, η τύχη των φτωχών και των γερόντων, η κρατική µέριµνα στην υγεία, ο τρόπος που οι κυβερνώντες αντιµετωπίζουν τη σχέση µε γείτονες αλλά και µε συµµάχους. Αυτά είναι αµετάθετα στοιχεία σε κάθε πολίτη. Ακόµη κι αν τα επιχειρήµατα φάνηκαν και ελέγχθηκαν, ωχριούν µπροστά στην πρακτική εφαρµογή τους. Και τότε η µνήµη παίρνει τη σειρά της και συχνά είναι αµείλικτη.

«Ειρήνην τω κόσμω , ευθηνία τη πόλει, υγεία τοις πάσι, ακµή του κράτους». Αυτές οι ευχές που εµφανίζονται συνεχώς σε κάθε ιστορική περίοδο χαρακτηρίζουν το γιατί οι εκλογές πάντοτε θεωρούνται χρήσιµες και απαραίτητες.

Να κουμαντάρεις ένα κράτος ασφαλώς και είναι ζόρικη δουλειά, και ακόµη πιο δύσκολο είναι να σέβεσαι και να πείθεις τον κοινωνικό ιστό, παρά τις διαφορές απόψεων. Είναι βαρύ, αλλά όχι ακατόρθωτο. Γι’ αυτό και θυµόµαστε αρκετούς βίους κυβερνήσεων που δεν ψηφίσαµε εµείς ή οι προηγούµενοι, αλλά παραµένουν µε θετικό πρόσηµο στη µνήµη