Κρίση στο Βερολίνο

Η αστάθεια και η αβεβαιότητα στην πολιτική σκηνή της Γερµανίας, όπως αποτυπώνεται σε εκλογικά αποτελέσµατα και δηµοσκοπήσεις, συµπυκνώνεται στην καθίζηση Σοσιαλδηµοκρατών τε και Χριστιανοδηµοκρατών, µε τους Πράσινους να είναι πρώτοι σε όλες τις µετρήσεις. Το Σοσιαλδηµοκρατικό Κόµµα βρίσκεται σε κατάσταση νευρικής κρίσης, καθώς µετρά το κόστος ή της ρήξης µε τη Μέρκελ ή της συνέχισης της παραµονής του στην κυβέρνηση.

Η τάση ανατροπής του πολιτικού σκηνικού στο Βερολίνο θα συνοδευτεί από µια περίοδο ύφεσης στην οικονοµία της χώρας; Το ερώτηµα αν η αρνητική πορεία κρίσιµων κλάδων της γερµανικής οικονοµίας είναι προειδοποιητικά µηνύµατα για επερχόµενη κρίση έθεσε χθες η ιστοσελίδα Eurointelligence. Το επόµενο ερώτηµα που αφορά τις επιπτώσεις µιας γερµανικής κρίσης στην ΕΕ-Ευρωζώνη είναι αναµενόµενο και προφανές:

Η εκ βάθρων αναδιάταξη του πολιτικού σκηνικού σε συνδυασµό µε την είσοδο της Γερµανίας σε περίοδο ύφεσης θα οδηγήσει τη σηµερινή κυβέρνηση ή την αυριανή έπειτα από πρόωρες εκλογές στον τερµατισµό της άκαµπτης δηµοσιονοµικής λιτότητας; Εξοδος από µια κρίση δεν νοείται χωρίς τόνωση της ζήτησης µέσω αυξητικής διόρθωσης της εισοδηµατικής πολιτικής αλλά και γενναίας χρηµατοδότησης έργων υποδοµής.

Η παραπάνω υπόθεση εργασίας δεν στηρίζεται, δυστυχώς, από την ιστορία της κρίσης του 1929: Στις ΗΠΑ, ο πρόεδρος Χούβερ επέµενε µέχρι την τελευταία µέρα της παραµονής του στον Λευκό Οίκο τον Μάρτιο του 1933, όταν παρέδωσε στον Ρούσβελτ την πολιτική του αποπληθωρισµού, που οδήγησε σε βαθιά βουτιά την οικονοµία της χώρας.

Στη Γερµανία, την ίδια περίπου περίοδο η κυβέρνηση του καγκελαρίου Mπρίνινγκ, που κυβερνούσε µε διατάγµατα του προέδρου Χίντεµπουργκ, καθώς δεν διέθετε πλειοψηφία στο Ράιχσταγκ, οδήγησε τη χώρα σε χειρότερη κρίση από αυτή του ανεξέλεγκτου πληθωρισµού στις αρχές της δεκαετίας του 1920, στρώνοντας τον δρόµο για την άνοδο του Χίτλερ και των εθνικοσοσιαλιστών στην εξουσία.