Κράτος και πρόληψη

Η θεοµηνία που έπληξε το πρώτο πόδι της Χαλκιδικής µάς θυµίζει επίµονα πως µια φυσική καταστροφή δεν επιλέγει κυβερνήσεις γαλάζιες, πράσινες ή ροζ για να εκδηλωθεί. Μπορεί να «χτυπήσει» ανά πάσα ώρα και στιγµή, χωρίς να κάνει διακρίσεις.

Ασχέτως του ότι οι κυβερνήσεις όλων ανεξαιρέτως των κρατών θα έπρεπε να έχουν ευαισθητοποιηθεί και συντονιστεί καλύτερα για το κλίµα και το περιβάλλον και να µη ναρκοθετούν τις διεθνείς συνθήκες.

Το θέµα είναι πόσο έτοιµος είναι κάθε φορά ο κρατικός µηχανισµός για να αντεπεξέλθει σε ακραίες συνθήκες -που εν πολλοίς οφείλονται και στην κλιµατική αλλαγή-και κυρίως να διαχειριστεί τόσο σε άµεσο χρόνο όσο και την επόµενη µέρα τις πληγές που ανοίγουν. Τα θύµατα βεβαίως δεν γυρίζουν πίσω, αλλά αυτό είναι άλλης... φύσεως ζήτηµα.

Σηµαντικό ρόλο παίζει πάντα και το θέµα της πρόληψης τουλάχιστον ως προς την ενηµέρωση των πολιτών, για να µη σταθούµε στο ζήτηµα των υποδοµών που η Ιστορία δείχνει πως λειτουργούν καθοριστικά ως προς το µέγεθος των συνεπειών ενός ακραίου φαινοµένου. Η µετεωρολογία είναι γεγονός πως ενηµέρωσε ότι έρχονται επικίνδυνα καιρικά φαινόµενα. Οµως η αξιοποίηση της τεχνολογίας στο έπακρο δεν έγινε. ?ηλαδή το σύστηµα µε την αποστολή προειδοποιητικών SMS στα κινητά τηλέφωνα όλων των πολιτών -ακόµη και των ξένων που βρίσκονται στη χώρα µας- δεν λειτούργησε. Η κυβέρνηση επιµένει ότι θα πρέπει να ενεργοποιηθεί το σύστηµα του «112», που αφορά όµως τη δυνατότητα επείγουσας κλήσης από κινητό σε ακραίες συνθήκες πάσης φύσεως. Βεβαίως και πρέπει να γίνει αυτό. Οµως η χρήση του εξυπηρετεί το µετά και όχι το πριν. Στο θέµα της πρόληψης πρέπει να γίνουν και άλλα σηµαντικά βήµατα µε πρωτοβουλία της πολιτείας. Για παράδειγµα, η Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας ενηµέρωσε τους πολίτες στη Χαλκιδική για τη σοβαρότητα της κατάστασης;

Κάπου εδώ κολλάει και το θέµα της συνέχειας του κράτους. Ο γενικός γραµµατέας Πολιτικής Προστασίας παραιτήθηκε λίγες ώρες πριν από την καταστροφή στη Χαλκιδική. Ο διάδοχός του βρέθηκε στη Χαλκιδική χωρίς προηγουµένως να έχει αναλάβει καθήκοντα και εποµένως χωρίς να έχει ενηµερωθεί στοιχειωδώς. Μήπως θα έπρεπε να υπάρξει ένα πλαίσιο που θα διασφαλίζει την οµαλή µετάβαση από τη µία κυβέρνηση στην άλλη, που να ορίζει έστω και µία εβδοµάδα συνύπαρξης των απερχόµενων και των νέων παραγόντων στις νέες υπηρεσίες; Μήπως;