Μη μου τον Όρμπαν τάραττε

Ηταν μια «αθώα» διαρροή, στα όρια της δημοσιογραφικής επιτυχίας. Την περασμένη Πέμπτη κάποιες γερμανικές ιστοσελίδες ανέφεραν ότι η Άνγκελα Μέρκελ μάλωσε τον Όρμπαν. Ή μάλωσε με τον Όρμπαν. Διαρροή είναι αυτή και δεν μπορείς να ξέρεις ακριβώς. Η Γερμανίδα καγκελάριος είναι ενοχλημένη επειδή ο πρωθυπουργός της Ουγγαρίας και μέλος του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος της Χριστιανοδημοκρατικής Διεθνούς διατηρεί στενές σχέσεις με τον Ιταλό εθνολαϊκιστή Ματέο Σαλβίνι. Και τον επέκρινε γι' αυτό σε στενό οικογενειακό κύκλο. Η ίδια δεν επιβεβαίωσε την είδηση, αλλά η διαρροή, προφανώς, θεωρήθηκε αρκετή από ορισμένους για να σώσει την τιμή της. Πριν από μερικές εβδομάδες, το Ευρωκοινοβούλιο είχε συμφωνήσει να ζητήσει από την Κομισιόν να εκκινήσει την περίφημη διαδικασία του άρθρου 7 κατά της κυβέρνησης της Ουγγαρίας και ο διεθνής Τύπος το πανηγύρισε δεόντως, ως κάτι που θύμιζε «νίκη της δημοκρατίας». Βεβαίως, το θέμα πήρε τον γραφειοκρατικό δρόμο του και είναι αμφίβολο αν αυτή η διαδικασία, πράγματι, θα δρομολογηθεί πριν από τις ευρωεκλογές και, κυρίως, αν θα υπάρξουν οποιεσδήποτε κυρώσεις για τον Ούγγρο πρωθυπουργό και τη χώρα του. Αλλά, με αυτήν την κίνηση το Λαϊκό Κόμμα έσωσε την τιμή του. Τον «μάλωσαν» και αυτοί ή, έστω, κάποιοι από αυτούς. Και καθάρισαν. Ο ίδιος ο Όρμπαν φαίνεται να το διασκεδάζει ιδιαίτερα. Όχι μόνο γιατί μπορεί να δικαιώνει στην πατρίδα του το παραμύθι ότι κάποιοι στην Ευρώπη τον έχουν βάλει στο στόχαστρο. Αλλά κυρίως γιατί, όταν τα «μαλώματα» δεν ακολουθούνται από κάποιες πιο χειροπιαστές συνέπειες, θα μπορεί να ισχυρίζεται ότι η ΕΕ είναι μια παρέα άβουλων πολιτικών που απλώς ρητορεύουν, χωρίς κανένα απολύτως πρακτικό αντίκρισμα. Διασκεδαστικό για τον κύριο Όρμπαν πρέπει να είναι να ακούει και τον Χριστιανοδημοκράτη πρόεδρο του Κοινοβουλίου, τον Ιταλό Αντόνιο Ταγιάνι, και τον Αυστριακό καγκελάριο Σεμπάστιαν Κουρτς να μάχονται εναντίον της ιδέας να τον αποβάλουν από το Λαϊκό Κόμμα. Αλλά εκεί που η διασκέδαση ξεπερνά τα συνηθισμένα στις Βρυξέλλες όρια και αγγίζει τα όρια του ξεφαντώματος είναι όταν ο Ούγγρος πολιτικός βγαίνει με ύφος ρυθμιστή των εξελίξεων και εκδηλώνει τη στήριξή του προς τον Μάνφρεντ Βέμπερ, τον Γερμανό ευρωβουλευτή και επίδοξο επόμενο πρόεδρο της Κομισιόν. Και ο τελευταίος χαμογελά με ευγνωμοσύνη. Πώς να πάρουν, λοιπόν, πρωτοβουλία να προτείνουν την αποβολή από το ΕΛΚ του κόμματος του κυρίου Όρμπαν η κυρία Μέρκελ, ο κύριος Ταγιάνι ή ο κύριος Βέμπερ; Αφού η ψήφος του μετρά. Όπως θα μετρά μετά τον Μάιο κάθε ψήφος των ευρωβουλευτών του. Οι καιροί είναι δύσκολοι και δεν είναι ώρα τώρα να πετάς στον δρόμο τα κουκιά. Και το τελευταίο μετρά. Ακόμα και το πιο βαρύ και δύσπεπτο.