Η ασίστ της Λαγκάρντ

H κυρία Λαγκάρντ εξέφρασε πριν από λίγες µέρες την πάγια θέση του ∆ιεθνούς Νοµισµατικού Ταµείου, του οποίου ακόµη ηγείται, για χαµηλότερα πρωτογενή πλεονάσµατα στην Ελλάδα και κάτω του 2%. Αυτό σηµαίνει µια τεράστια ελάφρυνση στην υπερφορολόγηση των Ελλήνων, µια µεγαλύτερη αναπτυξιακή δυναµική στην ελληνική οικονοµία, ένα θετικό κλίµα που θα αφήσει πίσω το στράγγισµα των πολιτών.

Η κυρία Λαγκάρντ πολύ σύντοµα θα µας µιλά από άλλη θέση. Θα είναι επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας. Αυτό έχει τεράστια σηµασία. Αφού θα είναι ένας από τους θεσµούς που θα ελέγχουν, θα πιέζουν και θα διαµορφώνουν ακόµη -έστω και άτυπα- την πολιτική της χώρας.

Με δεδομένο ότι στην Κοµισιόν είναι ευέλικτοι σε τέτοια πράγµατα και τα ακούνε καλά, και υπάρχει και το πείραµα Σεντένο στην Πορτογαλία που τώρα είναι επικεφαλής του Eurogroup (δείτε σχετικά σελ. 6), δηµιουργούνται οι συσχετισµοί ώστε η Ελλάδα να πετύχει από του χρόνου να έχει ως στόχο πρωτογενή πλεονάσµατα έως 2%, κάτι φυσιολογικό, κάτι λογικό, ενώ το θηριώδες 3,5% είναι παράλογο και αποστραγγιστικό της όποιας οικονοµικής προσπάθειας.

Για να γίνει αυτό, όµως, χρειάζεται η Ελλάδα να θέσει το ζήτηµα ως µία φωνή. Συντεταγµένα. Είναι εθνικό ζήτηµα, εφάµιλλο π.χ. της αντιµετώπισης µιας τουρκικής πρόκλησης. Τα δύο µεγάλα κόµµατα, ο ΣΥΡΙΖΑ όσο κυβερνούσε και η Νέα ∆ηµοκρατία τώρα που κυβερνά, συµφωνούν επί της ουσίας. Ας αφήσουν τις κοµµατικές τσιριµόνιες εντός των συνόρων ή εντός της Βουλής και ας πάνε χέρι χέρι στους θεσµούς, να διεκδικήσουν το έως 2% πρωτογενές πλεόνασµα. Θα είναι µια µεγάλη ανακούφιση για την ελληνική οικονοµία και για τους φορολογουµένους «υποζύγια»