200 χρόνια σύγχρονη Ελλάδα

Πριν από τρεις μέρες δόθηκε στη Βουλή το εναρκτήριο λάκτισµα για την οργάνωση των εορτασµών για τα 200 χρόνια από την ίδρυση του νέου ελληνικού κράτους, το 2021. Είναι µια χρυσή ευκαιρία για εθνικό απολογισµό και στοχοθεσία.

Αν την εκμεταλλευθούμε ως έθνος, µπορεί να δώσει έναν αέρα προόδου, κοσµοπολιτισµού, µιαν ανάταση, ένα άδηλο κεφάλαιο στη χώρα για να διατρέξει έναν αιώνα, όπου τα πάντα αλλάζουν και θα αλλάζουν µε ρυθµούς θυελλώδεις, υπό την επιρροή της 4ης Βιοµηχανικής Επανάστασης.

Αν, αντίθετα, µείνουµε µόνο στα πανηγύρια ή, ακόµη χειρότερα, στην «αυτοεπιβεβαίωση» ότι οι Ελληνες είναι ο «περιούσιος λαός», τότε θα κλειστούµε ακόµη περισσότερο στο εθνικό «καβούκι» µας, βλέποντας τα τρένα της προόδου να περνούν…

Από τη μία πρέπει να γίνει ένας πολλαπλός εθνικός απολογισµός που θα οδηγεί στην «κάθαρση», στην εµπέδωση των θετικών ιστορικών στιγµών αλλά και στη µη απόκρυψη και κατανόηση των αρνητικών. Να µη φοβηθούµε να δούµε την Ιστορία µας χωρίς φτιασίδια και καρυκεύµατα. Ιδιαίτερα τις στιγµές της εθνικής διχόνοιας... (ας ανατρέξουµε εδώ στον Σολωµό και στον Εθνικό Υµνο, θα βοηθήσει...).

Από την άλλη, θα πρέπει να αναδειχθούν οι κοινές -αυταπόδεικτες συχνά- παραδοχές που θα οδηγήσουν την Ελλάδα στο να γίνει δραστήρια και να µεγαλουργήσει σε όλα τα πεδία της παραγωγής, της οικονοµίας, της επιστήµης και του πολιτισµού στις δεκαετίες που έρχονται.

Αυτόι που πρέπει να µείνει έξω από το πνεύµα -και το γράµµα- του όποιου σχεδιασµού είναι η κοµµατική εκµετάλλευση, θετική ή αρνητική. Ας µη γίνει άλλο ένα πεδίο σύγκρουσης κυβέρνησης - αντιπολίτευσης.