Ο κίνδυνος των ακραίων

Τα όσα συµβαίνουν τις τελευταίες ηµέρες στη Γαλλία αφορούν -όπως είναι προφανές- ολόκληρη την Ευρώπη: οι «µεταρρυθµίσεις» Μακρόν βρίσκουν αντιµέτωπο το µεγαλύτερο κοµµάτι της γαλλικής κοινωνίας και τα επεισόδια είναι απλώς το αναπόφευκτο επακόλουθο.

Η πρόθεση της γαλλικής κυβέρνησης να αυξήσει την τιµή του ντίζελ σε πρωτόγνωρα ύψη -και να κάνει τη ζωή δυσκολότερη σε εκατοµµύρια Γάλλους- έρχεται µετά τις φορολογικές ελαφρύνσεις στις επιχειρήσεις, πράγµα που οδηγεί σε αντανακλαστικές συγκρίσεις. Η πτώση της δηµοτικότητας του προέδρου της Γαλλίας σε επίπεδα κατάρρευσης δυσκολεύει ιδιαίτερα τις προοπτικές του κ. Μακρόν εν όψει των ευρωεκλογών – και σίγουρα λειτουργεί ως ισχυρό τονωτικό για την κ. Λεπέν.

Ωστόσο, δεν πρέπει να αντιµετωπίζεται το θέµα αποκλειστικά µε γαλλική οπτική. Είναι προφανές ότι οι περισσότερες κυβερνήσεις βρίσκονται αντιµέτωπες µε την κοινωνία, λίγους µήνες πριν από µια κρίσιµη εκλογική αναµέτρηση – µε το µέτωπο των ακραίων να επενδύει στη διαµαρτυρία, αποσκοπώντας σε εκλογικά οφέλη.

Ο πρόεδρος της Γαλλίας ευαγγελίζεται µια πολιτική εµβάθυνσης της ενωµένης Ευρώπης – αλλά µε την πολιτική του κινδυνεύει να οδηγήσει την κ. Λεπέν σε πρωτόγνωρα ποσοστά, χάνοντας έτσι κάθε δυνατότητα να πείσει για το σχέδιό του αλλά και διακινδυνεύοντας το πολιτικό µέλλον της ίδιας του της χώρας.

Η κρίση στη Γαλλία, σε συνδυασµό µε τη συνεχιζόµενη πολιτική αναταραχή στη Γερµανία, δηµιουργεί ένα σκηνικό προβληµατικό από πολλές απόψεις – και καθιστά τον κίνδυνο των ακραίων όλο και πιο ορατό.