Ο γαλλικός Δεκέµβρης

Ο άνθρωπος που εξελέγη µε άνεση στις προεδρικές εκλογές, «ισοπεδώνοντας» πολιτικά ολόκληρους κοµµατικούς χώρους, όπως το γαλλικό Σοσιαλιστικό Κόµµα, βλέπει σήµερα τη δηµοτικότητά του να καταρρέει.

Σε συνδυασµό, µάλιστα, µε την πολιτική κρίση που σοβεί στη Γερµανία, δηµιουργείται ένα ντόµινο εξελίξεων σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ενωση, που προφανώς θα ολοκληρωθεί µε τη διεξαγωγή των ευρωεκλογών, τον επόµενο Μάιο.

Αυτό που δεν αντιλαµβάνονται οι µεγάλες πολιτικές οικογένειες της Ευρώπης, όπως οι Χριστιανοδηµοκράτες και οι Σοσιαλδηµοκράτες, είναι ότι οι πολιτικές τους -τις οποίες άσκησαν από κοινού σε πολλές περιπτώσεις- διαµόρφωσαν τη θερµοκοιτίδα για να αναπτυχθούν κινήµατα όπως αυτό των «Κίτρινων Γιλέκων», που σαρώνει αυτήν τη στιγµή τη Γαλλία.

Σε όλη την Ευρώπη δυναµώνουν οι φωνές των ακραίων κάθε είδους, των αυτοπροσδιοριζόµενων ως «αντισυστηµικών» δυνάµεων, που επιχειρούν µάλιστα να διαµορφώσουν ένα κοινό, πανευρωπαϊκό µέτωπο, µε ό,τι αυτό συνεπάγεται για τους πανευρωπαϊκούς συσχετισµούς µετά τον Μάιο.

Πολύς λόγος γίνεται τελευταία για την ανάγκη διαµόρφωσης ενός κοινού προοδευτικού µετώπου ως απάντηση στους ακραίους. Οµως, αυτό που προέχει είναι η αλλαγή της πολιτικής – και όχι η πολιτική διαχείριση της κατάστασης, που σε πολλές περιπτώσεις αποκτά µι α ανεξέλεγκτη δυναµική.