Το έργο με τους θυμωμένους πρωθυπουργούς και τους ανέμελους υπουργούς το έχουμε ξαναδεί

Το ερώτημα που προκύπτει μετά τις χθεσινές διαρροές για όσα φέρεται να είπε ο πρωθυπουργός προς τα μέλη της κυβέρνησής του με φόντο τις εθνικές  εκλογές είναι το εξής: Ήθελε να πείσει τους υπουργούς του ότι δεν θα κάνει εκλογές; Ήθελε να πείσει την κοινωνία ότι θα εξαντλήσει την τετραετία ή μήπως ήθελε να πείσει τον ίδιο του τον εαυτό ότι δεν πρέπει να υποκύψει στις εισηγήσεις για προσφυγή στις κάλπες το ερχόμενο φθινόπωρο;

Οι ιστορίες με τους θυμωμένους πρωθυπουργούς που χτυπούν καμπάνες και καμπανάκια στους ανέμελους υπουργούς τους, προκειμένου να σηκώσουν τα μανίκια και να παράγουν έργο δεν είναι τωρινό.  Όμως στην περίπτωση του κ. Μητσοτάκη έχει γίνει σαφές πως η αποτελεσματικότητα των υπουργών του έχει ταβάνι με ελάχιστες εξαιρέσεις που απλούστατα εμφανίζονται πιο σοβαροί και αποτελεσματικοί σε σύγκριση με την πλειονότητα.

Άλλωστε, όπως έχει αποδειχθεί διαχρονικά η παραγόμενη πολιτική δεν είναι αποκλειστικά θέμα των επιδόσεων των υπουργών αλλά κυρίως ζήτημα πολιτικής βούλησης και κατεύθυνσης. Κοινώς ό,τι και να κάνουν οι υπουργοί θα παράξουν έργο αντίστοιχο της φιλοσοφίας μιας κυβέρνησης Μητσοτάκη.

Β.Κ.