ΠΑΟΚ: Πού θα πάει αυτό;

Ο ΠΑΟΚ έχασε για πρώτη φορά στο ελληνικό πρωτάθλημα, αλλά η αλήθεια είναι πως δεν σου μένουν μόνο αγωνιστικά ζητήματα στο μυαλό. Η απόφαση του διαιτητή VAR στην φάση – πέναλτι του Εντιαγιέ, συμπληρώνει έναν κύκλο γεγονότων που δεν μπορούνε να σε αφήνουν αδιάφορο.

Το σημερινό είναι η πιο εξόφθαλμη απόφαση απ όλες. Είχαν προηγηθεί βέβαια όλες οι πενηνταρίσιες και όχι μόνο φάσεις να είναι εναντίον του ΠΑΟΚ. Πέρασε η μπάλα την γραμμή στον τελικό με τον ΟΦΗ; Ο Ευαγγέλου ανέχτηκε με περίσσια άνεση το μη παιχνίδι των παικτών του ΟΦΗ εκείνη τη μέρα; Ο Γεωργιανός διαιτητής ακύρωσε το γκολ του Ντέλια στη Λεωφόρο που έστελνε τον ΠΑΟΚ προκριματικά Τσάμπιονς Λιγκ σε μία φάση που ο αντίπαλος τον τραβούσε για δέκα δεύτερα για ο Ντέλιας για ένα.

Με την Άντερλεχτ δύο αγώνες δεν πήρε μισό σφύριγμα όλα ανάποδα, με την Μπραν αποκλείστηκε με ένα ανύπαρκτο πέναλτι.

Όσο και να μη θέλουμε να αφουγκραστούμε τον εκνευρισμό που έβγαλε επίσημα ο ΠΑΟΚ, μία υπόνοια πως κάτι συμβαίνει ή δεν συμβαίνει υπάρχει.

Σήμερα ο Τσβάιερ, στο 3ο λεπτό κιόλας μου δείχνει διάθεση. Ο Εντιαγιέ κερδίζει μία κόντρα, σε απλή διεκδίκηση, η μπάλα πάει στον Άλι, ο Σενεγαλέζος φεύγει στον χώρο χωρίς μαρκάρισμα και ο Γερμανός σπεύδει να δώσει φάουλ υπέρ του Φαν Ντρόγκελεν. Τι πιο απλό να περιμένει τι θα συμβεί και μετά να τσεκάρει;

Η φάση του πέναλτι επιβεβαίωσε πως η διαιτητική ομάδα είχε πρόθεση. Αντί να ψάχνω εγώ να βρω επιχειρήματα να πείσω πως υπάρχει πρόθεση, η φάση είναι τέτοια που αυτοί πρέπει να βρούνε επιχειρήματα για να με πείσουν πως δεν υπήρχε. Και δεν έχουν.

Τι θα άλλαζε; Μπορεί και τίποτα. Απλά είχε την ευκαιρία ο ΠΑΟΚ να ισοφαρίσει, ο βασικός του σήμερα φορ να έχει ένα γκολ και καλύτερη ψυχολογία, μία ικανοποίηση του κοινού πως η ομάδα είχε αντίδραση σε εκτός έδρας ντέρμπι με παίκτη λιγότερο. Μπορεί και πολλά. Ο Παναθηναϊκός και αυτός σε φάση ζύμωσης είναι, δεν ξέρουμε πως θα αντιδρούσε.

Ο ΠΑΟΚ μάχεται κάθε μέρα με τους δικούς του δαίμονες. Τις ανορθογραφίες του, τις μαζικές αλλαγές που φέρνουν ανακατωσούρα, τις κακές διοικητικές του αποφάσεις. Το να πρέπει να ξεπεράσει και τους δαίμονες και διαιτητές που δεν του δίνουν ούτε την ανάσα του, είναι κάτι που τον οδηγεί στον γκρεμό.

Τα αγωνιστικά δεν τα αμελώ. Απλά τα ξέρουμε. Ο ΠΑΟΚ είναι ο πιο σοφτ ΠΑΟΚ της ιστορίας. Ξεκινώντας από την τραγική απόφαση του Ελουστόνδο, το μαρκάρισμα υψηλού ρίσκου του Ζαφείρη που άφησε την περιστροφή στον Τετέι, την κακή άμυνα του Κένι στη βοήθεια που δεν έδωσε στον Μπαταούλα και το ότι δεν έκλεισε ποτέ στο τρίτο γκολ. Μπορώ να βρω τέτοιες φάσεις πολλές. Αλλά έχει φανεί το πρόβλημα, δεν έχει φανεί η λύση.

Τώρα που είπα για Λίσι, δεν παρέταξε λάθος την ομάδα. Έβαλε ότι καλύτερο είχε. Απλά δεν μπορώ να καταλάβω τι περιμένει να του δώσει ο Καμαρά και γιατί δεν επέλεξε τον Ούγκρεσιτς. Ο Σέρβος, είναι παίκτης. Με κορμί, στοιχεία, σωστούς χρόνους, κανονικές κινήσεις.

Προφανώς ανάλυση δεν χωρά. Μπορώ και εγώ για τις εντυπώσεις να γράψω πως όσο ο ΠΑΟΚ έπαιξε με ίδιους παίκτες με τον Παναθηναϊκό κέρδισε 1-0. Ούτε αυτή ήταν η αλήθεια, ούτε η πραγματική διαφορά των ομάδων είναι αυτή που φάνηκε όταν ο ΠΑΟ έπαιξε με παίκτη παραπάνω.

Ο ΠΑΟΚ με Ντιέγκο Κόστα και με υποχρέωση να πάρει τον Γιάκιτς και με έναν φορ που μακάρι να είναι ο Λαμπόρντ γιατί είναι παίκταρα, θα βρει την ισορροπία του.

Αυτό που τρομάζει είναι η κατάρα του. Ο τραυματισμός του Γιαννούλη συμπληρώνει ένα παζλ γεγονότων που παλεύεις να καταλάβεις αν τα ζεις ή είναι εφιάλτης. Το 2026 είναι μαρτυρικό.

Περαστικά στον Δημήτρη, περαστικά και στον Ελ Καμπί που βίωσε ένα από τα πιο ακραία πράγματα στον επαγγελματικό αθλητισμό.

Πηγή: SDNA