Συγκίνηση, δάκρυα και αποθέωση στο «τελευταίο τανγκό» του Λιονέλ Μέσι: «Δεν θέλω να φύγω από το γήπεδο»

Δεν ήταν απλώς το τελευταίο παιχνίδι του Λιονέλ Μέσι με την Εθνική Αργεντινής. Ήταν το τέλος μιας ολόκληρης εποχής. Μια ολόκληρη χώρα αποχαιρέτησε στο κατάμεστο Μονουμεντάλ τον άνθρωπο που για περισσότερα από 20 χρόνια κουβάλησε το Νο10 της Αλμπισελέστε, γνώρισε μαζί της απογοητεύσεις και θριάμβους και τελικά πραγματοποίησε το μεγαλύτερο του ίδιου αλλά και ενός ολόκληρου έθνους: να οδηγήσει την Αργεντινή στην κορυφή του κόσμου.

Στα 39 του χρόνια, ο Μέσι έζησε μία τελευταία βραδιά με το εθνόσημο γεμάτη από όλα όσα χαρακτήρισαν την τεράστια διαδρομή του. Σκόραρε, μοίρασε δύο ασίστ, αποθεώθηκε από δεκάδες χιλιάδες Αργεντινούς και στο τέλος άφησε τα δάκρυα να κυλήσουν, γνωρίζοντας πως δεν θα ξαναμπεί στο γήπεδο ως ποδοσφαιριστής της εθνικής ομάδας.

Η Αργεντινή επικράτησε 3-0 του Μπενίν, όμως το αποτέλεσμα ήταν σχεδόν δευτερεύον. Όλα περιστρέφονταν γύρω από έναν άνθρωπο. Εκείνον που τα ΜΜΕ, πριν από δύο δεκαετίες, τον... σύστησαν ως τον «νέο Μαραντόνα» και εκείνος -ο μοναδικός- τα κατάφερε και έγινε ο νέος Μαραντόνα.

Λύγισε πριν καν φτάσει στο γήπεδο

Η συγκίνηση είχε αρχίσει ώρες πριν από τη σέντρα. Χιλιάδες φίλαθλοι είχαν πλημμυρίσει τους δρόμους γύρω από το Μονουμεντάλ και συνόδευαν το πούλμαν της αποστολής, φωνάζοντας το όνομα του αρχηγού τους.

Ο Μέσι παρακολουθούσε τις εικόνες μέσα από το όχημα και κάποια στιγμή δεν άντεξε. Βούρκωσε και ξέσπασε σε κλάματα, έχοντας ήδη αντιληφθεί το μέγεθος της βραδιάς που τον περίμενε.

Το «Gracias» του Μονουμεντάλ

Το γήπεδο της Ρίβερ Πλέιτ ήταν γεμάτο πολύ πριν από την προγραμματισμένη έναρξη. Οι εκδηλώσεις προς τιμήν του Μέσι ήταν τόσες, ώστε η σέντρα καθυστέρησε περίπου μισή ώρα.

Μια τεράστια φανέλα με το Νο10 και τη λέξη «Gracias» απλώθηκε στον αγωνιστικό χώρο, ενώ ο Αργεντινός μπήκε στο γήπεδο έχοντας στο πλευρό του τους γιους του.

Κατά την ανάκρουση του εθνικού ύμνου δεν κατάφερε να συγκρατήσει τη συγκίνησή του. Το ίδιο συνέβη και με τον Λιονέλ Σκαλόνι, ο οποίος παρακολουθούσε βουρκωμένος.

Στο 10ο λεπτό το ποδόσφαιρο σταμάτησε. Πυροτεχνήματα φώτισαν τον ουρανό του Μπουένος Άιρες και ολόκληρο το Μονουμεντάλ σηκώθηκε όρθιο για να χειροκροτήσει το δικό του Νο10. Ο Μέσι ανταπέδωσε το χειροκρότημα και το παιχνίδι συνεχίστηκε.

Δύο ασίστ πριν από το τελευταίο γκολ

Οι συμπαίκτες του αναζητούσαν από την αρχή τον Μέσι, θέλοντας να του προσφέρουν ακόμη μία ξεχωριστή ποδοσφαιρική βραδιά. Ο αρχηγός απείλησε στο 7’, είχε νέα ευκαιρία στο 24’ και πλησίασε ξανά στο γκολ στο 32’, χωρίς όμως να βρει δίχτυα στο πρώτο ημίχρονο. Με την έναρξη του δεύτερου μέρους, ανέλαβε τον ρόλο του δημιουργού. Στο 48’ εκτέλεσε κόρνερ από τα αριστερά και ο Νικολάς Οταμέντι με πλασέ στην κίνηση άνοιξε το σκορ. Η αγκαλιά που ακολούθησε είχε ιδιαίτερο συμβολισμό, καθώς και ο Οταμέντι έδινε το τελευταίο παιχνίδι του με την Αργεντινή.

Στο 61’ ο Μέσι δημιούργησε και το 2-0. Βρήκε τον Νίκο Παζ έξω από την περιοχή και εκείνος τελείωσε εξαιρετικά τη φάση.

Το γκολ που όλοι περίμεναν Το Μονουμεντάλ περίμενε ένα τελευταίο γκολ. Και ήρθε στο 71’. Η Αργεντινή κέρδισε πέναλτι και φυσικά την μπάλα πήρε ο Μέσι. Με ψύχραιμη εκτέλεση έκανε το 3-0 και σημείωσε το 126ο και τελευταίο γκολ του με τη φανέλα της εθνικής ομάδας.

Οι συμπαίκτες του έτρεξαν αμέσως επάνω του και το γήπεδο ξέσπασε. Ήταν η τελευταία φορά που ο κορυφαίος σκόρερ στην ιστορία της «αλμπισελέστε» πανηγύριζε γκολ ως διεθνής.

Στο 89’ λίγο έλειψε να υπάρξει και ένα τελευταίο δώρο. Ο Μέσι σούταρε μέσα από την περιοχή, όμως η μπάλα σταμάτησε στο δοκάρι.

«Δεν θέλω να φύγω από το γήπεδο»

Μετά το τελευταίο σφύριγμα, το ποδόσφαιρο πέρασε ξανά σε δεύτερη μοίρα. Οι συμπαίκτες του Μέσι τον περικύκλωσαν και τον αγκάλιασαν, ενώ ποδοσφαιριστές του Μπενίν περίμεναν για να φωτογραφηθούν μαζί του. Ακολούθησε drone show στον ουρανό και στη συνέχεια ο 39χρονος πήρε το μικρόφωνο για το τελευταίο του μήνυμα.

Η πρώτη σκέψη του ήταν για τον πατέρα του, ο οποίος είχε φύγει από τη ζωή τον Αύγουστο. «Είναι δύσκολο να πω κάτι σήμερα, νιώθω πολλά συναισθήματα, πολλά πράγματα μου έρχονται στο μυαλό. Το πρώτο πράγμα που σκέφτομαι είναι ο πατέρας μου. Δεν μου μένει παρά να τον ευχαριστήσω. Ήταν μεγάλη τιμή για μένα να υπερασπίζομαι αυτή τη φανέλα για πάνω από 20 χρόνια. Ακόμη και στις χειρότερες στιγμές που περάσαμε, ποτέ δεν σταμάτησα να αγωνίζομαι, να δίνω τον καλύτερό μου εαυτό και να είμαι πάντα παρών. Το να μην έρχομαι πια εδώ θα είναι πολύ λυπηρό. Σας ορκίζομαι ότι θα ήθελα να έρχομαι εδώ για όλη μου τη ζωή, γιατί το να παίζεις στην εθνική της Αργεντινής είναι το πιο όμορφο πράγμα που μπορεί να σου συμβεί».

Ο Μέσι εξήγησε ότι, όσο κι αν θα ήθελε να συνεχίσει, αισθάνθηκε πως είχε φτάσει η στιγμή του αποχαιρετισμού. «Αν και θα ήθελα να είμαι εδώ για όλη μου τη ζωή, νιώθω ότι ήρθε η ώρα. Το τελευταίο Παγκόσμιο Κύπελλο ήταν πάρα πολύ έντονη εμπειρία για μένα. Είχαμε το όνειρο να γίνουμε ξανά παγκόσμιοι πρωταθλητές, ήμασταν πολύ κοντά. Δώσαμε τα πάντα. Παλέψαμε όπως πάντα με αυτή τη φανέλα. Μην έχετε καμία αμφιβολία ότι όλοι οι συμπαίκτες που είχα στο πλευρό μου έδωσαν πάντα τα πάντα για αυτή τη φανέλα».

Ευχαρίστησε τους συμπαίκτες του για την κοινή πορεία και για τα τρόπαια που κατάφεραν να κατακτήσουν μαζί. «Με βοήθησαν να πραγματοποιήσω το παιδικό μου όνειρο: να γίνω παγκόσμιος πρωταθλητής, πρωταθλητής της Αμερικής, να κερδίσουμε το Finalissima. Ήταν τεράστια τιμή για μένα να μοιράζομαι μαζί τους τόσα μέσα και έξω από το γήπεδο. Ήξερα ότι δίπλα μου είχα πολεμιστές που έδιναν τα πάντα».

Ιδιαίτερη αναφορά έκανε και στον κόσμο, θυμούμενος την πρώτη εμφάνιση της Αργεντινής στο Μονουμεντάλ μετά την κατάκτηση του Παγκοσμίου Κυπέλλου. «Σε αυτό το μέρος έζησα μία από τις πιο ευτυχισμένες ημέρες της καριέρας μου, όταν ξαναπαίξαμε μετά τη νίκη μας στο Παγκόσμιο Κύπελλο. Δεν θα ξεχάσω ποτέ αυτό που έζησα εκείνη τη μέρα. Ακόμη και σήμερα, όταν βλέπω βίντεο, συγκινούμαι».

Και ύστερα ήρθε η στιγμή που έπρεπε να πει τη λέξη που κανείς μέσα στο γήπεδο δεν ήθελε να ακούσει. Το τελευταίο αντίο. «Σήμερα σίγουρα θα ζήσω την πιο θλιβερή μέρα της καριέρας μου, γιατί είναι η μέρα που αποχαιρετώ την Εθνική Ομάδα και όλους εσάς. Θα μου λείψει να υπερασπίζομαι τα χρώματα της Εθνικής, αλλά τώρα θα είμαι από εκείνη την πλευρά, μαζί με όλους εσάς, υποστηρίζοντας όλα αυτά τα παιδιά και ό,τι έρθει. Πάντα ενωμένοι».

Ο Μέσι ζήτησε από τους Αργεντινούς να στηρίξουν την επόμενη γενιά και στις δύσκολες στιγμές. «Αποδείχθηκε περίτρανα ότι, όταν είμαστε ενωμένοι, είμαστε πιο δυνατοί από οποιονδήποτε και ξεπερνάμε τα πάντα. Σίγουρα θα έρθουν δύσκολες στιγμές, γιατί αυτό που καταφέραμε όλο αυτό το διάστημα δεν είναι συνηθισμένο. Και σε αυτές τις δύσκολες στιγμές πρέπει να είμαστε δίπλα τους περισσότερο από ποτέ».

Στο τέλος, ο άνθρωπος που είχε ζήσει τα πάντα με την Αργεντινή δυσκολευόταν ακόμη και να ολοκληρώσει την ομιλία του. «Η αλήθεια είναι ότι μιλάω περισσότερο από ποτέ. Δεν θέλω να φύγω, δεν θέλω να αφήσω το γήπεδο. Θέλω μόνο να σας πω ότι σας αγαπώ, ότι θα μου λείψετε και ότι είμαι ευγνώμων στον Θεό που είμαστε Αργεντινοί. Είμαι περήφανος που είμαι Αργεντινός και που πραγματοποίησα τα όνειρά μου μαζί με όλους εσάς. Σας ευχαριστώ πολύ, σας αγαπώ».

Το τελευταίο αντίο

Ο Έντσο Φερνάντες έκλαιγε. Η Αντονέλα Ροκούτσο παρακολουθούσε βουρκωμένη. Οι εξέδρες δεν σταματούσαν να φωνάζουν το όνομά του. Και όταν όλα τελείωσαν, ο Μέσι έφυγε από τον αγωνιστικό χώρο μαζί με την οικογένειά του.