Εθνική ομάδα: Ο παραπτωματίας της Ρώμης μπήκε και πήρε το ματς

Η ομάδα στην Αθήνα, δεν ανταποκρίθηκε στην προσδοκία που η Ρώμη γέννησε. Την ξεπέρασε. Θα τη χαίρονταν, μια τέτοια ποδοσφαιρική απόδοση, ακόμη και Ολλανδοί. Οι Ολλανδοί που δουλεύουν για την ομάδα, σίγουρα τη χάρηκαν. Επί ενενήντα λεπτά, ασταμάτητα, έβγαλαν οι διεθνείς στη σκηνή όλα εκείνα τα χαρακτηριστικά που ο θεατής χρειάζεται για να νιώσει γεμάτος. Για να σηκωθεί και να χειροκροτήσει, όπως σε μία παράσταση στο θέατρο, ικανοποιημένος.

Τα στοιχεία, τα αναγνωρίζει οποιοσδήποτε. Ταχύτητα, κάθετη κίνηση, σταθερός προσανατολισμός προς τα εμπρός, ικανότητα στο passing game, έφεση στην πίεση για γρήγορη ανάκτηση της μπάλας. Καμία φοβία να σουτάρουν, να ρισκάρουν, να πάνε σε ένας-εναντίον-ενός, να προσποιηθούν, να παίξουν με μία επαφή.

Να εκφράσουν, εν τέλει, τον εαυτό τους μες απ’ την τέχνη τους. Ενας δάσκαλος στη δημοσιογραφία που δεν είναι στη ζωή, ο Χρήστος Ράπτης, μου είχε μάθει από τα 80s πως ποδόσφαιρο είναι τέχνη+έκφραση.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου στο sdna.gr