Ο χορός του «θανάτου»

«Έχεις θυμώσει μαζί μου γιατί δεν πέθανα χθες το βράδυ. Έχω θυμώσει μαζί σου γιατί δεν πέθανες τα τελευταία εικοσιπέντε χρόνια, γιατί δεν πέθανες πριν γεννηθώ…»

Σε κάνει ν’ αναρωτιέσαι: το άκουσες πράγματι αυτό; Δύσκολο να πεις, τα πάντα εδώ μέσα, σ’ αυτόν τον αχανή πύργο, μοιάζουν με ψίθυρο ειπωμένο από σφαλιστά χείλη, με λέξεις που πέθαναν πριν προλάβουν να φτάσουν στην εφηβεία τους, πριν προλάβουν ν’ ακουστούν.

Διαβάστε περισσότερα στο menshouse.gr